Κυριακή, 2 Μαΐου 2021

Ενας ήσυχος θάνατος

Η «ομάδα όνειρο» του ελληνικού αθλητισμού, με τον Παναγιώτη Σπύρου όρθιο, τρίτο από αριστερά, και τον Χρήστο τελευταίο δεξιά, στην ίδια σειρά.

Πώς μια χαρμόσυνη μέρα μετατρέπεται σε ημέρα θλίψης... Το μήνυμα από τον Χρήστο, στις 10.27 το πρωί, Κυριακή του Πάσχα, ήταν αναπάντεχο: «Μείναμε χωρίς προπονητή, έφυγε ο κυρ Παναγιώτης το πρωί».
Ο Παναγιώτης Σπύρου «αποφάσισε» να φύγει από τον κόσμο αυτόν ήρεμα, ειρηνικά, χωρίς να ταλαιπωρήσει τ’ αγαπημένα του πρόσωπα, λίγες ώρες μετά την συμβολική Ανάσταση του Ιησού. Σα για να υλοποιήσει την ευχή από την λειτουργία του Ιωάννη του Χρυσόστομου, «Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα, εἰρηνικά, καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, αἰτησώμεθα».
Κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε στις 5 το πρωί, όπως συνήθιζε, για να πιεί το καφεδάκι του. Η αγαπημένη του σύντροφος, η Αγγελική, τον βρήκε να κοιμάται τον «αιώνιο ύπνο». Τον «πρόδωσε» η καρδιά του. Σε λίγες ημέρες, στις 24 Μαΐου, θα συμπλήρωνε τα 74 του χρόνια.
Υπήρξε από τους ιστορικούς αθλητές της άρσης βαρών των δεκαετιών του ’60 και του ’70 του περασμένου αιώνα. Πολλάκις πρωταθλητής Ελλάδος, το 1971 αναδείχθηκε 3ος στους Μεσογειακούς αγώνες της Σμύρνης με 400 στο σύνολο των τριών αγωνισμάτων. Το επόμενο έτος κατετάγη 12ος, στους 26, στην κατηγορία των 75 κιλών, στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου με 430κ. Ηταν 12ος στο ντεβελοπέ (καταργήθηκε ως αγώνισμα της άρσης βαρών από τον επόμενο χρόνο) με 145κ., 17ος στο αρασέ με 117,5κ. και 10ος στο επολέ ζετέ, με 167,5. Το 1973 κατέλαβε την 10η θέση στο πρωτάθλημα κόσμου, με 280κ. στο σύνολο (120 αρασέ, 12ος – 160 επολέ ζετέ, 9ος). Πήρε μέρος και στο Παγκόσμιο του 1975, όπου κατετάγη 19ος, στην κατηγορία των 82,5κ. με 292,5 (125-167,5).
Αργότερα ασχολήθηκε με επιτυχία με την προπονητική. Ηταν επί χρόνια ο άμεσος συνεργάτης του αρχιπροπονητή της «ομάδας όνειρο» του ελληνικού αθλητισμού, Χρήστου Ιακώβου, ο οποίος συγκλονίσθηκε ακούγοντας το θλιβερό μαντάτο και αναλύθηκε σε λυγμούς. Τους συνέδεαν τόσα πολλά πάνω από 50 χρόνια...


Ο 45χρονος γιός τού Παναγιώτη, Χρήστος (επάνω, στην ιστορική, πλέον, φωτογραφία, όταν, σε νηπιακή ηλικία... υποσχόταν πως θα ξεπερνούσε τον πατέρα, που, ήδη τον... καθοδηγούσε) αναδείχθηκε 7ος στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϊ (2000), ενώ ήταν 13ος σε εκείνους της Ατλάντα, το 1996. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1999, στο «Ειρήνης και Φιλίας», κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο επολέ ζετέ και την 4η θέση στο σύνολο, ενώ το 2002 πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο αρασέ στο πρωτάθλημα Ευρώπης, που διεξήχθη στην Αττάλεια (Τουρκία). Το 1995 αναδείχθηκε 3ος στο σύνολο στο παγκόσμιο εφηβικό πρωτάθλημα και 2ος στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό και το 1996, 2ος και στα δύο, ενώ ήταν 4ος στο Ευρωπαϊκό ανδρών. Ο Χρήστος, στις τελευταίες αρχαιρεσίες, εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΑΒ.
Και ο άλλος του γιός, ο 41 ετών τώρα, Κίμων ασχολήθηκε επιτυχώς με το άθλημα, αναδειχθείς πρωταθλητής Ελλάδος στις ηλικιακές κατηγορίες, ενώ πήρε μέρος και σε δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Παίδων το 1996 (8ος) κι εφήβων το 1999 (10ος).
Πέντε εγγόνια αφήνει ο Παναγιώτης Σπύρου. Και ο πρωτότοκος του Χρήστου, Παναγιώτης (γεννημένος το 2009) έχει, ήδη, πιάσει μπάρα και έχει δελτίο στην ΕΟΑΒ. Ο Χρήστος έχει, επίσης, τον Νίκο (2010) και την Μαργαρίτα (2018) και ο Κίμων τον Παναγιώτη (2008) και τον Αχιλλέα (2012).
Θα θυμόμαστε τον «χαμηλών τόνων», Παναγιώτη Σπύρου για το ήθος, την αξιοπρέπειά του και το αστείρευτο πηγαίο χιούμορ του, με το οποίο σ’ αιφνιδίαζε. Οι νεαροί αθλητές της εποχής που πρωταγωνιστούσε στα πλατό, τον χαρακτηρίζουν δάσκαλο.
Ηταν ένας αξιαγάπητος άνθρωπος, που δεν πέρασε απαρατήρητος από τη ζωή, και φεύγει αφήνοντας σε όσους τον γνώριζαν όμορφες, θετικές αναμνήσεις. Αλλά και θλίψη επειδή έφυγε νωρίς...

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

Η διοίκηση της ΕΟΑΒ και ο... Πινόκιο

Ψέμα στο ψέμα και συνεχώς μεγαλώνει η... μύτη και η αναξιοπιστία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αρσης Βαρών...

«Κατήφορος» είναι ο τίτλος μιας δημοφιλούς ταινίας του 1961 (σκηνή από αυτήν) με πρωταγωνιστές τον Νίκο Κούρκουλο, την Ζωή Λάσκαρη και άλλους γνωστούς ηθοποιούς. Σε αυτήν περιγράφεται η ηθική πτώση μιας παρέας νεαρών της εποχής.
«Κατήφορος» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος ενός ντοκιμαντέρ, πλέον (όχι μυθοπλασίας), με θέμα την ηθική κατρακύλα της σημερινής διοίκησης της ομοσπονδίας άρσης βαρών (ΕΟΑΒ), που πρόεδρο έχει έναν σύγχρονο… Νίκο Ξανθόπουλο, τον τρις «χρυσό» Ολυμπιονίκη, τον κορυφαίο, βάσει αποτελεσμάτων -αφού έχει κι ένα χάλκινο- αθλητή των Ολυμπιακών αγώνων στο άθλημα, Πύρρο Δήμα. Μια κατρακύλα, που την έχει φθάσει στο σημείο, σχεδόν να επιχαίρει επειδή, σ’ έλεγχο ντόπινγκ, ανιχνεύθηκε απαγορευμένη ουσία στα ούρα αθλητή της προεθνικής ομάδας.
Ψέμα στο ψέμα, η… μύτη τους μεγαλώνει συνεχώς όπως του… Πινόκιο.

Μέλος της διοίκησης της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αρσης Βαρών.

Ας δούμε μερικά από τα ψέματα, με αντίστροφη χρονολογική σειρά:

*Το πιο πρόσφατο είναι ο ισχυρισμός ότι η ΕΟΑΒ καλύπτει τουλάχιστον το 80% των δαπανών των συλλόγων για τα πανελλήνια πρωταθλήματα («Η ΕΟΑΒ τα τελευταία χρόνια  εξασφαλίζει χορηγίες για τη διαμονή, διατροφή και μετακίνηση και καλύπτουμε τουλάχιστον το 80% των εξόδων», αναφέρεται στην ανακοίνωση της 18ης Φεβρουαρίου).

Και έρχεται ο Ανταγόρας Κω, μέσω του αντιπροέδρου του, κατόχου παγκόσμιου και ευρωπαϊκού μεταλλίων και 7ου σε Ολυμπιακούς αγώνες, Χρήστου Σπύρου και παρουσιάζει με στοιχεία, ότι κάποιο… μηδενικό προστέθηκε στον υπολογισμό της ΕΟΑΒ: Για το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2019, στα Ιωάννινα, ο σύλλογος δαπάνησε 4.227 ευρώ, χωρίς καν να υπολογίζονται τα έξοδα του ίδιου, που τότε ήταν προπονητής. Και έλαβε από την ΕΟΑΒ, 330. Μόλις 7,71%. Ούτε 8%...

*Αλλο παράδειγμα παραπλάνησης ενσυνειδήτως (άρα ψέμα), είναι η υπόθεση της καταγγελίας προς τον υφυπουργό, Λευτέρη Αυγενάκη, εκ μέρους του Μίλωνα, ενός από τους πλέον ιστορικούς κι επιτυχημένους, διαχρονικά, συλλόγους στο άθλημα -το σωματείο του Πύρρου Δήμα, σημειωτέον- που για λόγους, οι οποίοι δεν είναι του παρόντος, ανέστειλε την λειτουργία του τμήματος. Και όταν η διοίκησή του αποφάσισε να το επαναδραστηριοποιήσει, αντιμετώπισε πόλεμο εκ μέρους του Δ.Σ. της ΕΟΑΒ. Κατόπιν αυτού, απέστειλε επιστολή στον υφυπουργό αναφέροντας μεταξύ άλλων:
«Ο σύλλογος, με την υπ’ αριθμόν 2533/23.9.2020 αίτησή του στην ΕΟΑΒ, έχει καταθέσει όλα τα έγγραφα που απαιτούνται προκειμένου να εγκριθούν – εκδοθούν τα δελτία αθλητικής ιδιότητας των αθλητών του. Δυστυχώς, παρότι έχει παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις μας, τα δελτία δεν έχουν εκδοθεί. Να τονίσουμε ότι η αδιαφορία, σκοπιμότητα αλλά και ασέβεια προς τον σύλλογό μας καταλογίζονται στο πρόσωπο του προέδρου της ομοσπονδίας κ. Πύρρου Δήμα, παρά το γεγονός ότι ο κ. Δήμας έχει στηριχθεί από τα πρώτα του βήματα από τον σύλλογό μας και σαν αθλητής μας κατέκτησε τις Ολυμπιακές και παγκόσμιες επιτυχίες. Ζητούμε την παρέμβασή σας ώστε να εφαρμοστεί ο νόμος 4726/2020 άρθρο 3 παρ. 1 για να αποκατασταθεί η νομιμότητα και ο σύλλογος να συμπληρώσει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά για την εγγραφή του τμήματος άρσης βαρών στα μητρώα της ΓΓΑ».
Πιστεύοντας ότι έπιασε «λαβράκι», η διοίκηση της ΕΟΑΒ απάντησε: «Αν έκανε τον κόπο η διοίκηση του Μίλωνα και έμπαινε στο μητρώο σωματείων θα έβλεπε ότι ο σύλλογος είναι μεταξύ των 65 συλλόγων της άρσης βαρών απ’ όλη την Ελλάδα που έχουν κάνει ολοκληρωμένη αίτηση για το μητρώο αθλητικών σωματείων».


Οντως, ο Μίλων ήταν ένα από αυτά τα 65 σωματεία. Ομως το τμήμα της άρσης βαρών δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να εγγραφεί στο μητρώο. Αλλο υποβάλλω αίτηση και άλλο αυτή εγκρίνεται. Το αποδεικνύει και η φωτογραφία, που δημοσιεύουμε.
Αλλά αν δεχθούμε ότι το Δ.Σ. της ΕΟΑΒ δεν ψεύδεται, τότε τα μέλη του αποδεικνύονται ξανά ανίκανοι να διοικούν, καθότι δεν είναι εις θέση να διαβάζουν τις ανακοινώσεις του υφυπουργείου και της ΓΓΑ.
Η υπόθεση είχε και συνέχεια. Η ΕΟΑΒ έδωσε στην δημοσιότητα τα δελτία των αθλητών του Μίλωνα, που εκδόθηκαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. «Παρά το γεγονός ότι οι ιθύνοντες του συλλόγου ενημερώθηκαν τηλεφωνικά να παραλάβουν τα δελτία, δεν ήρθαν ποτέ», αναφέρει η ΕΟΑΒ στις 19 Φεβρουαρίου. Οπότε, ως φαίνεται, ο Μίλων είναι έκθετος. Αμ δε…
Μας λέει σχετικά πρόεδρος του Μίλωνα, Μιχάλης Σακελλαρίδης, που γνωρίζει τις διαδικασίες:
«Κανένας δεν μάς πήρε τηλέφωνο από την ΕΟΑΒ. Πληροφορήθηκα  ότι τα δελτία είχαν υπογραφεί, αλλά με εντολή άνωθεν δεν μας τα έστελναν. Σε όλες τις ομοσπονδίες, ο τρόπος έκδοσης των δελτίων, εδώ και χρόνια, είναι η αποστολή των απαραίτητων εγγράφων ταχυδρομικώς και, στη συνέχεια η αποστολή των δελτίων, πάλι ταχυδρομικώς, στον σύλλογο, που τα παραλαμβάνει, υπογράφει το πρωτόκολλο παράδοσης - παραλαβής και το επιστραφεί με fax ή e-mail στην ομοσπονδία. Αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι αυτές οι δουλειές γίνονται πλέον τηλεφωνικά; Αλλά κι αν γίνονται, ας αποκαλύψουν με ποιον άνθρωπο του Μίλωνα μίλησαν στο τηλέφωνο».

ίχε προηγηθεί, λίγες ημέρες νωρίτερα, η δήλωση του Πύρρου, μετά την συνέντευξη που έδωσε ο νεαρός πρωταθλητής, Γεράσιμος Γαλιατσάτος, για τα διαδραματισθέντα στους Ολυμπιακούς νέων του 2018, στην Αργεντινή, αλλά και κατά την επιστροφή της αποστολής. Ο τότε 17ετής αθλητής, στην διάρκεια του ταξιδιού, έπεσε θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης δια πράξεων (ο Αργεντίνος δράστης συνελήφθη και δικάστηκε, κατόπιν και της μαρτυρίας συνοδού της ισπανικής ομάδας) και πρόσφατα, σε συνέντευξη, αναφέρθηκε στο περιστατικό, τονίζοντας ότι η ΕΟΑΒ στο ταξίδι της επιστροφής άφησε ασυνόδευτους, εκ μέρους της, τους δύο αθλητές, για την ακρίβεια, εκείνον και την Μαρία Καρδαρά.
Στην διοργάνωση ο Γαλιατσάτος (φωτογραφία) πρωταγωνίστησε και σε επεισόδιο στον αγώνα του. Θεωρώντας ότι κακώς ακυρώθηκε προσπάθειά του, δεν κατέβαινε από το πλατό και φώναζε να υποβληθεί ένσταση. Τελικά, με παρέμβαση του Πύρρου, που τον αγκάλιασε και τον… έσυρε, απομακρύνθηκε.

Για τα ζητήματα αυτά ο Πύρρος δήλωσε στην ιστοσελίδα sports3.gr:
«Την ευθύνη για την οργάνωση του ταξιδιού σε διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί αγώνες νέων, έχει η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, όχι η Ομοσπονδία. Η ΕΟΕ αποφασίζει πότε θ' αναχωρήσουν ο αθλητής, ο προπονητής, ο παράγοντας, ο γιατρός. Ο αθλητής ταξίδεψε μαζί με άλλα μέλη της ελληνικής αποστολής, που συνόδευε ο αρχηγός της Ολυμπιακής ομάδας, Γιάννης Καρράς. Αναφορικά με ό,τι έγινε στους αγώνες, ο αθλητής χειροδίκησε στον υπεύθυνο των εγκαταστάσεων κι εμείς προσπαθήσαμε να τον βοηθήσουμε. Κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν για να προστατεύσουμε το παιδί, τόσο στην ώρα του συμβάντος, όσο και στην ακρόαση στη ΔΟΕ κι αυτό είναι το “ευχαριστώ”».
Πού είναι το ψέμα; Ο κ. Καρράς με διαβεβαίωσε ότι η ΔΟΕ δεν κάλεσε σε ακρόαση τον αθλητή. Επιπροσθέτως, κύκλοι της ΕΟΕ μου επεσήμαναν ότι, κακώς οι αθλητές της άρσης βαρών επέστρεψαν από την Αργεντινή χωρίς συνοδό της ομοσπονδίας τους…

*Εκπληκτικό… αυτογκόλ είχε πετύχει προηγουμένως το Δ.Σ. της  ΕΟΑΒ, που ανακοίνωσε ότι, σ’ έλεγχο ντόπινγκ, βρέθηκε θετικό το πρώτο δείγμα αθλητή, όταν άλλες ομοσπονδίες κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για ν’ αποκρύπτουν τέτοιες υποθέσεις. Θα επικροτούσαμε την ειλικρίνειά του, αν δεν είχε χρησιμοποιήσει την πληροφορία, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί πως πρόκειται για παράβαση των κανονισμών περί ντόπινγκ. Και το έπραξε για να πλήξει, όπως πιστεύει, κάποιο σωματείο, που πρόσκειται στην αντιπολιτευόμενη την διοίκηση, Ομάδα Πρωτοβουλίας για την Διάσωση της Αρσης Βαρών, επειδή σε αυτό ανήκει ο αθλητής. Οπότε, κατά την λογική της, θα τρωθεί και η ομάδα.
Η σχετική ανακοίνωση της ομοσπονδίας περιέχει ψεύδη και μικρό μέρος της αλήθειας. Οπως, άλλωστε, συνηθίζει εδώ και καιρό. Και το βασικό: διαστρέφει το έγγραφο του ΙΤΑ (Ιnternational Τesting Αgency – Διεθνές Ελεγκτικό Πρακτορείο) και του γερμανικού εργαστηρίου ελέγχου ντόπινγκ, τα οποία δεν κάνουν αναφορά σε πρώτο δείγμα θετικό. Αναφέρουν ότι ανιχνεύθηκε σε μικρή συγκέντρωση η απαγορευμένη ουσία κλενμπουτερόλ και καλούν τον αθλητή να δώσει εξηγήσεις.

Επισημαίνουν δε, ότι τη συγκεκριμένη στιγμή, η επιστολή δεν σημαίνει ότι κινείται πειθαρχική διαδικασία εις βάρος του αθλητή ούτε ότι βεβαιώνεται παράβαση των κανονισμών περί ντόπινγκ [at the outset, we would like to clarify that at this stage, the present letter is not meant to instigate disciplinary proceeding against you nor to assert an anti-doping rule violation (“adrv”) against you -στο κείμενο του ΙΤΑ με μαύρα γράμματα και με υπογράμμιση]. Εχει τεράστια διαφορά αυτό από το «θετικό το 1ο δείγμα αθλητή», που ανακοίνωσε η ΕΟΑΒ.
Γιατί, όμως, το ΙΤΑ ζήτησε εξηγήσεις; Διότι η ουσία αυτή χρησιμοποιείται ως κτηνιατρικό φάρμακο και για πάχυνση βοοειδών και, με δεδομένη την μικρή συγκέντρωση που ανιχνεύθηκε, ενδεχομένως ο αθλητής να την έλαβε μέσω της διατροφής του.
Προσέξτε: Δεν λέω ότι δεν υπάρχει θετικό πρώτο δείγμα. Ενδεχομένως, ν’ αποδειχθεί πως ο αθλητής έκανε εν γνώσει του χρήση. Αλλά έως εκείνη τη στιγμή, το «θετικό το 1ο δείγμα αθλητή», δεν ισχύει.
Θέτω δε, δύο ερωτήσεις, αναμένοντας απαντήσεις από την ΕΟΑΒ -τις οποίες, φυσικά, δεν θα λάβω:
1η: Υποστηρίζει η ΕΟΑΒ πως ο αθλητής δεν είναι μέλος της προεθνικής ομάδας. Πώς, λοιπόν, βρέθηκε στον κατάλογο τoύ WADA; Δουλειά δεν έχουν στον παγκόσμιο οργανισμό αντιντόπινγκ και στέλνουν εντολές για έλεγχο σε τυχαίους αθλητές;
2η: Οταν ανιχνεύθηκε θετικό το πρώτο δείγμα ούρων του Γιώργου Μαρκούλα, 4ου στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, η ΕΟΑΒ έσπευσε ν’ ανακοινώσει (12/2/2020) τ’ όνομά του. Δεν έπραξε, όμως, το ίδιο στην πρόσφατη περίπτωση. Δεν προστάτευσε τότε τέτοιας αξίας αθλητή και το κάνει τώρα, για κάποιον, που, κατά την ίδια, δεν ήταν καν μέλος της προεθνικής ομάδας; Μήπως το απέφυγε προσφυώς, φοβούμενη μηνύσεις και αγωγές εκ μέρους του και απλώς προσπάθησε να διασύρει τον σύλλογό του και τον προπονητή του;

*Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας είχε αρχίσει με την εμφάνιση της Ομάδας Πρωτοβουλίας για την Διάσωση της Αρσης Βαρών. Μετά την συνέντευξη Τύπου, που έγινε στις εγκαταστάσεις του Μίλωνα, η ΕΟΑΒ προσπάθησε ν’ απαντήσει. Με τι; Με ψέματα. Αλλά «για την ταμπακέρα, τίποτα».
Το ψέμα: «Το πόσο ετερόκλητη είναι η συμμαχία τους καταδεικνύεται από το τραγελαφικό γεγονός ότι στη συνέντευξη Τύπου ανακοίνωσαν τον επικεφαλής της συμμαχίας και μισή ώρα αργότερα ο ίδιος μπροστά σε όλους, δεν το αποδέχτηκε. Αν δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους, πως θα βρουν λύσεις για το άθλημα;» (ΕΟΑΒ).
Η αλήθεια (από το δελτίο Τύπου της Ομάδας Πρωτοβουλίας):
«Τον σχεδιασμό της Ομάδας για την ανάπτυξη εξέθεσε περιληπτικά ο Γιάννης Γέροντας, ο οποίος διευκρίνισε ότι, ναι μεν απεδέχθη να ηγηθεί της προσπάθειας, αλλά δεν πρόκειται ν’ αναλάβει την προεδρία σε περίπτωση που η Ομάδα επικρατήσει στις προσεχείς εκλογές. Και τούτο, διότι κατοικεί στα Χανιά και πιστεύει ότι ο πρόεδρος πρέπει να βρίσκεται μονίμως στην Αθήνα.».
Θα επαναλάβω ό,τι έγραψα τότε: Ή είναι παθολογικά ψεύτες ή δεν γνωρίζουν ανάγνωση ή είναι ηλίθιοι και αδυνατούν να κατανοήσουν, τι διαβάζουν: «Απεδέχθη να ηγηθεί της προσπάθειας», αναφέρει το δελτίο για τον Γέροντα. «Δεν το αποδέχτηκε», γράφουν αυτοί. Ψεύτες, αναλφάβητοι ή ηλίθιοι, λοιπόν; Διαλέγετε και παίρνετε. Εκτός αν θεωρούν ηλίθιους όλους εμάς. Ισως. Ο,τι κι αν συμβαίνει, πάντως, αποδεικνύονται ανίκανοι να διοικήσουν. Και επικίνδυνοι.
Αντί απαντήσεων δε, σε όσα τους καταλογίσθηκαν, περιορίσθηκαν σε προσβολές των Ολυμπιονικών, γράφοντας, ΨΕΥΔΩΣ, ότι ήταν εξαφανισμένοι οι περισσότεροι δέκα και πλέον χρόνια:
«Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, πολλοί από τους οποίους ήταν σπουδαίοι αθλητές στο παρελθόν, τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια είναι κυριολεκτικά εξαφανισμένοι  από την οικογένεια της άρσης βαρών, ειδικά μετά τα θλιβερά γεγονότα του 2008 παρότι η άρση βαρών τους χρειαζόταν.» (ΕΟΑΒ, 26 Ιουνίου 2020).

Ηθοποιοί - μίμοι με μάσκες Ολυμπιονικών της άρσης βαρών...

Προφανώς, οι κύριοι και οι κυρίες της διοίκησης στις 26 Ιουνίου, δεν γνωρίζουν τον Βαλέριο Λεωνίδη, τον Λεωνίδα Σαμπάνη, τον Παύλο Σαλτσίδη, τον Βίκτωρα Μήτρου, τον Χρήστο Σπύρου, τον Γιάννη Γέροντα (ε, αυτόν είναι δύσκολο να τον ξέρουν, διότι, όταν αγωνιζόταν και αργότερα προπονούσε και μετά διαιτήτευε, κάποιοι δεν ασχολούνταν με τον αθλητισμό και άλλοι γύριζαν από ομοσπονδία σε ομοσπονδία). Διότι, αν τους ήξεραν, θα γνώριζαν ότι οι περισσότεροι ήταν προπονητές.
Το αξιοθαύμαστο δε, είναι ότι «δεν γνωρίζει η δεξιά τους τί ποιεί η αριστερά τους». Διότι στην ίδια ανακοίνωση γράφουν και το εξής αντιφατικό προς το παραπάνω:
«Οι περισσότεροι μάλιστα από αυτούς, διετέλεσαν μέλη της διοίκησης για το διάστημα στο οποίο ασκούν κριτική ή συνεργάστηκαν προπονητικά με την Ομοσπονδία με μηδαμινή προσφορά».
Πέραν του ότι ψεύδονται ξανά, διότι μόνο ο Σαμπάνης, για μικρό χρονικό διάστημα, διετέλεσε μέλος του Δ.Σ., δεν θα σχολιάσω κάτι άλλο. Τα γραπτά τους «μιλάνε» μόνα τους…
Λίγες ημέρες μετά, πάντως, η μνήμη τους… αποκαθίσταται πλήρως:
«Να υπενθυμίσουμε καταρχάς ότι όλοι αυτοί που υποτίθεται ότι διακονούν το κάτι νέο, από το 2008 και μετά είχαν είτε έμμισθη σχέση, είτε συνεργασία με την Ομοσπονδία έχοντας ψηφίσει θετικά όλες τις αποφάσεις, άρα έχουν ευθύνη για όσα κατηγορούν και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν πρεσβεύουν κάτι νέο» (5 Ιουλίου 2020).
Τι ισχύει, λοιπόν; Ηταν εξαφανισμένοι ή 
«είχαν είτε έμμισθη σχέση είτε συνεργασία με την ΕΟΑΒ»; Και τα δύο, πάντως, είναι αδύνατον.
Και τι συμβαίνει με τους συντάκτες των ανακοινώσεων; Εχουν άνοια και ξεχνούν από ημέρα σε ημέρα, τι γράφουν ή ψεύδονται ασταμάτητα;
Καλά, ένας άνθρωπος με μυαλό δεν υπάρχει στο Δ.Σ. για να τους φρενάρει στον ηθικό κατήφορο, που έχουν πάρει; Κάποιος. Ενας σύμβουλος. Ενας δημοσιογράφος, έστω. Πολύ κρίμα για κάποιους ανθρώπους, που ειλικρινά εκτιμώ. Για μια θέση, βρε;

*Το μέγιστο ψέμα τους, όμως, ήταν εκείνο με την συνέντευξη που μου έδωσαν για την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (30 Μαΐου 2020), εκ μέρους της Ομάδας, οι Λεωνίδης και Σπύρου. Η διοίκηση της ΕΟΑΒ δεν ντράπηκε να γράψει σε μια αισχρή ανακοίνωσή, ότι δήθεν μιλούσαν ο Βαλέριος και ο Σπύρου, με την σύμφωνη γνώμη των άλλων παιδιών, ενώ στην πραγματικότητα έγραφα τις απόψεις μου χρησιμοποιώντας τ' όνομα των Ολυμπιονικών. Προφανώς εν αγνοία τους! Καθότι πρόκειται για ανθρώπους χωρίς προσωπικότητα και τους κάνω ό,τι θέλω.


Και ήλθαν λίγες ημέρες αργότερα τα παιδιά της Ομάδας, με την παρουσία τους στην συνέντευξη Τύπου, στον Μίλωνα, και διέσυραν την ανήθικη (αφού ψεύδεται ξεδιάντροπα), αλλά και αφελέστατη (διότι δεν μελέτησαν την συνέχεια) διοίκηση της ΕΟΑΒ. Εκτός κι αν εκείνοι, που παραβρέθηκαν στον Μίλωνα και μίλησαν, ήταν ηθοποιοί - μίμοι με μάσκες, που απεικόνιζαν τα πρόσωπα των παιδιών, αλλά και του Χρήστου Ιακώβου.
Ακόμη και τώρα, Πύρρε Δήμα, Θεανώ Ζαγκλιβέρη, Φιλιππία Κοχλιαρίδου, Χαρίκλεια Κυριακίδου, Κώστα Καζακλή, Δημήτρη Βαλασιάδη (απευθύνομαι σ’ εσάς, που τολμήσατε να με αμφισβητήσετε, μολονότι κάποιοι με γνωρίζετε και σχεδόν 40 χρόνια και οι άλλοι τουλάχιστον 20), θα περίμενα μια συγγνώμη.
Αλλά, βέβαια, όταν την ομοσπονδία διευθύνουν, εκτός του Πύρρου, ένας γυρολόγος των ομοσπονδιών, ένας εξωδιοικητικός… ανατολίτης, μαζί και ο εκλογολόγος, που προτείνει στο Δ.Σ. τρόπους για χειραγώγηση των ψήφων των συλλόγων, μέσω των αγώνων, τι να περιμένει κάποιος...
Κι όμως, οι σύμβουλοι Τύπου της ΕΟΑΒ, δεν έπρεπε να τους είχαν συμβουλέψει και να τους αποτρέψουν από το ολέθριο σφάλμα τους; Διότι όσα συνέβησαν στις 30 και 31 Μαΐου με την συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, επιτάχυναν τις εξελίξεις και εξαγρίωσαν πολλούς. Εκτός του ότι, τελικά, εκείνη η συνέντευξη διαβάστηκε πολύ περισσότερο από ό,τι αν δεν είχε συμβεί το παραμικρό.

Αφήνοντας στην άκρη τα ψεύδη, οφείλω να επισημάνω και τα όσα προσβλητικά εγράφησαν για τα μέλη της Ομάδας:

Η ηθική πτώση της διοίκησης της ΕΟΑΒ.
-«Ετερόκλητη συμμαχία ανθρώπων», όταν οι επτά από τους οκτώ ήταν μέλη της αποκληθείσης «ομάδας όνειρο (dream team)» του ελληνικού αθλητισμού. Και συναθλητές του Πύρρου. Ο δε όγδοος (ο Γέροντας) ήταν προπονητής στον σύλλογο του προέδρου της ΕΟΑΒ, τον Μίλωνα.

-«Οι γνωστοί - άγνωστοι», ως εάν να επρόκειτο για τους αποκαλούμενους «μπαχαλάκηδες», που «τα σπάνε» σε κάθε διαδήλωση, κυρίως στην Αθήνα.
-«Κουκουλοφόροι της Κατοχής», «δωσίλογοι της Κατοχής», «άνθρωποι της νύχτας», «παράνομοι». Ε, τ’ αφήνω ασχολίαστα... Τι να πεις, άλλωστε;
Σταματώ -μολονότι υπάρχουν κι άλλα πολλά και καθημερινά το Δ.Σ. της ΕΟΑΒ μας παρέχει πλούσια ύλη προς σχολιασμό- διότι έχω γράψει σύγγραμμα. Ηδη είναι υπερβολικά σε ποσότητα όλα αυτά.

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020

Μπογδανισμός και πολλακισμός

Πιο γελοίος και φασίστας, καταλήγεις με… ζουρλομανδύα. Ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος είναι υπέρ της άποψης, «όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά είναι πιο ίσα από τ’ άλλα» («Η Φάρμα των Ζώων» του Τζορτζ Όργουελ).
Σε συζήτηση, σ’ εκπομπή του ΑΝΤ 1, σχετικά με το θέμα, που προκλήθηκε με την φωτογράφιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Πάρνηθα, όπου έκανε ποδήλατο, όταν ο δημοσιογράφος, Γιάννης Στρατάκης παρατήρησε πως για τον Γιάννη Βαρουφάκη διατάχθηκε έλεγχος «επειδή πήγε στην Αίγινα, στην περιφέρειά του, στο σπίτι του», ο βουλευτής της Ν.Δ. απάντησε επί λέξει (πέραν των προσωπικών προσβολών και των ύβρεων κατά του συνομιλητή του) με το εξής εκπληκτικό, «λογικό», όσο και… δημοκρατικό, επιχείρημα:
«Θέλετε να μου πείτε, πρώτον ότι ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός του 4ου ή 5ου κοινοβουλευτικού κόμματος έχουν θεσμικά την ίδια βαρύτητα; Το οποίο είναι άνω ποταμών. Το δεύτερο είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να πάει από το Μαξίμου στην Πάρνηθα διότι εσείς δεν μπορείτε να τον δείτε να κάνει ποδήλατο γιατί, για κάποιο λόγο, τρελαίνεστε».
«Ανω ποταμών» είναι το γεγονός ότι βρέθηκαν 24.733 άνθρωποι που ψήφισαν τον Μπογδάνο και τώρα βρίσκεται στα έδρανα της Βουλής.
Ναι, κ. Μπογδάνε, παντογνώστα, με βάση όσα ισχύουν για τις μετακινήσεις των πολιτών, ο πρωθυπουργός ΔΕΝ μπορεί να πάει στην Πάρνηθα για ποδήλατο. Ας κάνει γύρω από το Μαξίμου ή στην γειτονιά του. Το έντυπο είναι σαφές: «Β6 Σύντομη μετακίνηση, κοντά στην κατοικία μου, για ατομική σωματική άσκηση». Τα ίδια, βεβαίως, ισχύουν και όλους του πολιτικούς.
Αν βρισκόμασταν στην Δανία ή σε κάποια άλλη ανάλογη χώρα, τούτο θα ήταν ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Για τον κάθε Μπογδάνο, όμως, δεν είναι.
Και μη ξανακούσουμε μόνο για Πολλάκη και πολλακισμό. Διότι, πλέον, υπάρχει και ο… μπογδανισμός.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020

Αψήφησαν τον φόβο του κορωνοϊού για να τιμήσουν αυτούς που κάποτε, στην Ιερά Μονή Αρκαδίου, αψήφησαν τον φόβο του θανάτου...

 «Τ’ Αρκάδι, ξέρετε, παιδιά, τι είναι το Αρκάδι; Είναι της Κρήτης η ζωή, το Αγιο φυλακτό της. Είναι η Ελλάς ολόκληρη, μαζί με τ’ όνειρό της»

Στις 8 Νοεμβρίου (κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν στις 9) του 1866 εκατοντάδες Κρητικοί και άλλοι Ελληνες, κυρίως Μανιάτες, αψήφησαν τον θάνατο και αποφάσισαν να πεθάνουν ανατινάζοντας την Ιερά Μονή Αρκαδίου για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων πολιορκητών. Ο καπετάν Κωσταντής Γιαμπουδάκης, κατά την κρατούσα θεωρία (ή, κατά την άποψη άλλων ιστορικών, ο Εμμανουήλ Αναγνώστου  Σκουλάς), ήταν εκείνος, που ανατίναξε την Μονή. Σκοτώθηκαν περί τους 800-850 Ελληνες, μαζί και ο ηγούμενος, Γαβριήλ Μαρινάκης. Περίπου 1.500 (άλλοι υπολογισμοί τους ανεβάζουν σε 3.000) ήταν οι νεκροί και τραυματίες Τούρκοι. Την υπέρτατη θυσία τους, την σπάνιας γενναιότητας και αυταπάρνησης αυτή πράξη, τίμησαν, όπως κάθε χρόνο, στο Ρέθυμνο, οι Ρεθεμνιώτες, η Κρήτη, ολάκερη η Ελλάς. Και πολλοί ήταν οι αθλητές, που αψήφησαν τον φόβο του κορωνοϊού και αποφάσισαν ν’ αγωνισθούν στα 80α «Αρκάδια» για να τιμήσουν τους ήρωες εκείνους, που δεν φοβήθηκαν τον θάνατο.


Οι νικητές του Αρκάδιου δρόμου 2020.
Οι αγώνες εφέτος, λόγω των ειδικών υγειονομικών συνθηκών εξαιτίας της επιδημίας, περιελάμβαναν μόνο τον Αρκάδιο δρόμο (Ι.Μ. Αρκαδίου - στάδιο Σοχώρας, 22,4 χλμ.) και το παραδοσιακό αγώνισμα, Κρητικό βόλι.
Ο περσινός νικητής των 6.000μ., Σταύρος Ζαγκανάς πρώτευσε στον Αρκάδιο δρόμο. Παλαιότερα ήταν ο διεθνής πολίστας, Μανούσος Βιζυράκης, που είχε διακριθεί στο αγώνισμα αυτό. Πέρσι είχε τερματίσει 6ος. Εφέτος το όμορφο και δυναμικό άθλημα της πισίνας εκπροσώπησε επάξια ο Χανιώτης παλαιός διεθνής τερματοφύλακας, με πενταετή θητεία στον Ολυμπιακό (κατέκτησε με αυτόν 4 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδος και το 2002 το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, δηλαδή τον αγώνα του πρωταθλητή με τον κυπελλούχο Ευρώπης, ενώ ήταν στην ομάδα, που έπαιξε στους τελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών το 2001 και του κυπελλούχων το 1998 και το 1999) ο 42χρονος, πλέον, Δημήτρης Λαγωνικάκης, ο οποίος τερμάτισε 2ος!
Νικήτρια στις γυναίκες αναδείχθηκε η Ρίτα Μουντάκη.
Στον αγώνα τερμάτισαν 195 δρομείς, εκ των οποίων οι 35 γυναίκες.
Οι… καθιερωμένοι νικητές των τελευταίων ετών, ο παλαιός πρωταθλητής της σφαιροβολίας, Γιάννης Βασιλόπουλος (επάνω) στην κατηγορία ανδρών έως και 49 ετών, και ο 66χρονος παλαιός πρωταθλητής Ελλάδος στην σφυροβολία και στην σφαιροβολία και
κάτοχος 95 παγκόσμιων και ευρωπαϊκών μεταλλίων σε αγώνες βετεράνων - διαχρονικών αθλητών, Βασίλης Μαγγανάς (στην μεσαία φωτογραφία αριστερά), επικράτησαν κι εφέτος στο Κρητικό βόλι. Ο Μαγγανάς αγωνίσθηκε με νάρθηκα στο αριστερό χέρι, λόγω του σοβαρού τραυματισμού του στον αγκώνα στα μέσα Σεπτεμβρίου, και έκανε μόνο δύο χαλαρές προσπάθειες.

Μια σημαντική παρατήρηση για το Κρητικό βόλι: Η συμμετοχή φθίνει σχεδόν κάθε έτος. Εφέτος αγωνισθήκαμε μόλις εννέα αθλητές και όλοι ανήκουμε στην κατηγορία βετεράνων, δηλαδή έχουμε συμπληρώσει τα 35 μας χρόνια. Το χειρότερο: Οι πέντε πήγαμε από την Αθήνα. Από την Κρήτη αγωνίσθηκαν μόνο ο παλαιός διεθνής αθλητής των 400μ., Μανώλης Σφακιανάκης (όπως πάντα, με την παραδοσιακή κρητική φορεσιά), ο Βασίλης Σπανδάγος, ο Ανδρέας Μπενάκης και ο Αθηναίος, αλλά μόνιμος κάτοικος της μεγαλονήσου, Μάκης Κανίδης. Κάτι πρέπει να γίνει ώστε να μη σβήσει το θεαματικό, αλλά και ιστορικό αγώνισμα.

Τ’ αποτελέσματα:
ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: Ανδρες: Στ. Ζαγκανάς 1 ώρα 20’08’’7, Δημ Λαγωνικάκης 1:25’18’’7, Γ. Κορνάρος 1:25’20’’0, Κων. Μανιουδάκης 1:25’59’’8, Αντ. Μπουτσαράκης 1:26’21’’3, Χρυσ. Τσάβαλος 1:26’50’’5 (1ος Ρεθεμνιώτης), Εμ. Πετρογιάννης 1:27’32’’0 (2ος Ρεθεμνιώτης), χρυς. Αφορδακός 1:27’43’’6.
Γυναίκες: Ρ. Μουντάκη (44η γενικής) 1:45’51’’9, Ευαγγ. Βλαχάκη (50η) 1:46’53’’2, Μαρ. Ζαραφωνίτη (61η) 1:48’52’’1, Νεκτ. Παρινού (64η) 1:50’53’’7, Μαρ. Χαρτζουλάκη (67η) 1:51’18’’0, Ελ. Πολυχρονάκη (69η) 1:52’32’’5, Αμαλ. Μπουντρογιάννη (80η) 1:55’11’’3, Καλ. Παπαδάκη (84η) 1:55’52’’9, Α. Βέλεβα (89η - 1η Ρεθεμνιώτισσα) 1:57’06’’9.

ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ: Εως 49 ετών (όργανο 7,26κ.): Ιω. Βασιλόπουλος (Πανιώνιος) 15,18, Εμμ. Σφακιανάκης (ΟΚΑ Πρέβελη) 12,80, Βασ. Σπανδάγος (ΟΚΑ Αρκάδι) 10,33.
50 ετών και άνω (5κ.): Βασ. Μαγγανάς (Α.Ο. Π. Φαλήρου) 12,16, Ιωακ. Κανίδης (ΑΕΚ) 11,26, Γρ. Δέδες (Πανελλήνιος) 11,03, Ανδρ. Μπενάκης (ΟΚΑ Αρκάδι) 9,68, Νικ. Κωνσταντόπουλος (Α.Ο.Π.Φ.) 9,49, Αθ. Καλαντζής (Πανιώνιος) 9,25.

Ενα εντυπωσιακό στατιστικό στοιχείο: Ο 65χρονος, Κωνσταντόπουλος, που στα νιάτα του, το 1984, έχει νικήσει στην σφαιροβολία στ’ «Αρκάδια» (απόντος του Μαγγανά, βεβαίως) και έχει πάρει και άλλα μετάλλια σε αυτά, ήταν παρών για 40η φορά στους αγώνες! Δηλαδή, στις μισές διοργανώσεις! Για πρώτη φορά αγωνίσθηκε το 1975 -οπότε αναδείχθηκε 3ος στην σφαιροβολία με 13,00μ., επιτυγχάνοντας ατομικό ρεκόρ- και από το 1980 κι έπειτα απουσίασε μόνο, για λόγους ανώτερης βίας, το 1995 και το 2015…

Φυσικά, λόγω των ειδικών συνθηκών, θεατές δεν βρέθηκαν στο στάδιο. Μόνο οι επίσημοι και όσοι είχαν κάποια εργασία, πέραν, βεβαίως, των αθλητών, των κριτών, των εκφωνητών. Ούτε οι μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις, με τους παραδοσιακούς κρητικούς χορούς, έγιναν.
Ολοι ελπίζουμε, του χρόνου τα πάντα να είναι διαφορετικά και η θυσία του 1866 να τιμηθεί όπως αρμόζει στους ήρωες εκείνους.
Εξυπακούεται ότι τηρήθηκαν τα υγειονομικά πρωτόκολλα (μάσκες και γάντια για όσους δεν αγωνίζονταν, καθαρισμός των σφαιρών στο Βόλι με αντισηπτικά κ.λπ.).





Κατά την διάρκεια των λιτών εφετινών εκδηλώσεων, λειτούργησε έκθεση φωτογραφιών από παλαιότερα «Αρκάδια», οι οποίες περιλαμβάνονται στο αρχείο του παλαιού αθλητή, Βασίλη Μανουσάκη.
Ευχαριστούμε τους διοργανωτές, ιδιαίτερα δε, την Περιφέρεια Κρήτης και την Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου. Και σας διαβεβαιώνουμε, ότι, όσο είμαστε καλά και αντέχουμε, θα τιμάμε τους ήρωες του 1866 και την διοργάνωση, που τόσες χαρές μας έχει προσφέρει. Προσωπικά ευχαριστώ και την… φωτορεπόρτερ του μπλογκ, Αννα Μάινα για την υπομονή της.
*Στην ομαδική φωτογραφία με τους ρίπτες διακρίνονται, από αριστερά, όρθιοι οι Θανάσης Καλαντζής, Γιάννης Βασιλόπουλος, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Ιωακείμ (Μάκης) Κανίδης, Βασίλης Μαγγανάς, Γρηγρόρης Δέδες και Μανώλης Σφακιανάκης και κάτω οι Βασίλης Σπανδάγος (μέσον) και Ανδρέας Μπενάκης (με την κόκκινη μπλούζα). Μαζί τους οι κριτές, τους οποίους ευχαριστούμε διότι, για άλλη μία χρονιά ήταν κοντά μας.

Καλές επιδόσεις στο 12ο Γκαλά διαχρονικών αθλητών
Την προηγούμενη των «Αρκαδίων» ημέρα, στο Παγκρήτιο στάδιο του Ηρακλείου, διεξήχθη το 12ο Γκαλά διαχρονικών αθλητών στο οποίο η συμμετοχή ήταν μικρότερη μεν άλλων ετών, αλλά ικανοποιητική δεδομένων των ειδικών εφετινών συνθηκών. Παρά ταύτα, σημειώθηκαν μερικές καλές επιδόσεις:

Από αριστερά: Μ. Λύτρας, η «ψυχή» της διοργάνωσης Αθ. Βαϊνά, Φ. Πουλίδου.

100μ.: 50-54 ετών: Ι. Ζογλοπίτης 12’’80 - Γυν: 35-39: Κατ. Ροκάκη 14’’14, 45-49: Μ. Παπακαλούση 15’’79.

200μ.: 40-44: Δημ. Αποστολίδης 25’’36, 50-54: Ζογλοπίτης 26’’91 - Γυν.: 40-44: Κατ. Σαρρή 29’’46.

400μ.: 45-49: Στ. Στεφανάκης 1’19’’33 - Γυν: 35-39: Ροκάκη 1’13’’82, 50-54: Αντ. Μπελαδάκη 1’27’’07.

1500μ.: 45-49: Ι. Σπυριδάκης 5’32’’97, 70-74: Κ. Παπαδάτος 7’32’’62 - Γυν.: 45-49: Αν. Φιλιππάκη 7’42’’39.

3.000μ.: 45-49: Ι. Παναγιωτάκης 11’11’’63, 70-74: Παπαδάτος 16’40’’01 - Γυν.: 50-54: Φιλ. Πουλίδου 12’08’’46,

5.000μ.: 40-44: Νικ. Τζιώτης 17’09’’11, 65-69: Θ. Τζούρος 25’20’’16 - Γυν.: 45-49: Αγγ. Πελεκανάκη 22’56’’90.

100μ. μ’ εμπόδια: 50-54: Ν. Αρβανίτης 15’’84.

3.000μ. βάδην: 40-44: Μαρ. Λύτρας 14’26’’52, 75-79: Ι. Κυρδήμος 19’15’’33. 

ΤΡΙΠΛΟΥΝ: 50-54: Αρβανίτης 10,79.

ΜΗΚΟΣ: 40-44: Αποστολίδης 5,55.

ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ: 55-59 (όργανο 0,7κ.): Α. Πλουμιστός 35,65, Μαν. Παττακός 35,16 - γυν.: 45-49 (0,6κ.): Αν. Φιλιππάκη 20,98.

ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ: 60-64 (5κ.) Γρ. Δέδες 10,14 - γυν: 50-54 (3κ.): Χαρ. Σπάρταλη 8,48.

ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ: 50-54 (6κ.): Αρβανίτης 10,85, 60-64 (5κ.) Ιω. Κανίδης 10,34.          

Συγκινητική ήταν ξανά η προσπάθεια του παλαιού καλού δισκοβόλου, Γιώργου Βαρούχα (δεξιά, κατηγορία 65-69 ετών), ο οποίος, παρά το κινητικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, αγωνίσθηκε ξανά. Αυτή την φορά, επειδή τ’ αγωνίσματα της δισκοβολίας (ελεύθερη και ελληνική) δεν διεξήχθησαν, έριξε σφαίρα και Κρητικό βόλι, με το 5κιλο όργανο, 7,23 και 7,32μ., αντιστοίχως.
Οι διοργανωτές ευχαριστούν για τη στήριξή τους στην διοργάνωση, την Περιφέρεια Κρήτης και ιδιαίτερα τον αντιπεριφερειάρχη, Νίκο Συριγωνάκη, τον δημοτικό οργανισμό ΔΟΠΑΦΜΑΗ, την ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Κρήτης, τη ΓΕ Ηρακλείου, την ΑΝΕΚ Lines, που πρόσφερε εκπτώσεις στα εισιτήρια των αθλητών, και τα νερά ΖΑΡΟΣ.

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

Απόφαση - κόλαφος για 13 μέλη του Δ.Σ. της Ο.Ε.Β.Α.Σ. και για πέντε της Δικαστικής της Επιτροπής, από την Ε.ΦΙ.Π.Η.Δ. της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής: Δύο χρόνια στέρηση της Φίλαθλης Ιδιότητας, με τριετή αναστολή

Παραβίασαν έξι άρθρα του Αστικού Κώδικα, τέσσερα του αθλητικού νόμου 2725/1999, ένα του αντίστοιχου 4639/2019, μία απόφαση του Αρείου Πάγου και τέσσερα άρθρα του καταστατικού της ΟΕΒΑΣ για να «τιμωρήσουν» δημοσιογράφο - διαχρονικό αθλητή!

Η Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος Ηθικής και Δεοντολογίας (ΕΦΙΠΗΔ) της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ)… «Αποφαίνεται ομόφωνα ότι οι ελεγχόμενοι Νίκος Λαγογιάννης, Ηλίας Καφφές, Θεοπούλα Κιτρίδου, Μιχάλης Κουτσουδάκης, Γεώργιος Λιβέρης, Βασίλης Ανδρεάδης, Γιώργος  Μητρόπουλος, Παναγιώτης Αστεριάδης, Μελάνα Συμεωνίδου, Ανδρέας Σιμορέλης, Παναγιώτης Κακογεώργος, Μιχάλης Σπλαγκούνιας, Γιώργος Σδόγκος, που αποτελούσαν την Διοίκηση της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΟΕΒΑΣ) κατά το έτος 2018, και οι Κων/νος Νεοφώτιστος, Αναστάσιος Τασούλας, Χαρ. Σολωμονίδης, Σκεύη Λακαταμίτου και Παναγιώτης Αγόρου, που απάρτιζαν την Δικαστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας (ΟΕΒΑΣ) κατά το έτος 2018, κατά τα αναφερόμενα στο ιστορικό, σχετικά με την διαγραφή του Νίκου Κωνσταντόπουλου παραβίασαν τις αρχές του Φιλάθλου Πνεύματος και των παραδόσεων του Αθλητισμού και του Ολυμπιακού Ιδεώδους…


Επιβάλλει στους ελεγχόμενους Νίκο Λαγογιάννη, Ηλία Καφφέ, Θεοπούλα Κιτρίδου, Μιχάλη Κουτσουδάκη, Γεώργιο Λιβέρη, Βασίλη Ανδρεάδη, Γιώργο  Μητρόπουλο, Παναγιώτη Αστεριάδη, Μελάνα Συμεωνίδου, Ανδρέα Σιμορέλη, Παναγιώτη Κακογεώργο, Μιχάλη Σπλαγκούνια, Γιώργο Σδόγκο, που αποτελούσαν την Διοίκηση της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΟΕΒΑΣ) κατά το έτος 2018, και 

τους Κων/νο Νεοφώτιστο, Αναστάσιο Τασούλα, Χαρ. Σολωμονίδη, Σκεύη Λακαταμίτου και Παναγιώτη Αγόρου, που απάρτιζαν την Δικαστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας (ΟΕΒΑΣ) κατά το έτος 2018, την πειθαρχική ποινή της στέρησης της Φιλάθλου Ιδιότητος με το ειδικότερο περιεχόμενο της απαγόρευσης παρακολούθησης οποιασδήποτε αθλητικής εκδήλωσης, συμμετοχής τους, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, αθλητή, ως διοικούντος Μέλους, Αθλητού, Προπονητού, Γυμναστού, στα κάθε είδους αθλητικά σωματεία, ενώσεις, επαγγελματικούς συνδέσμους ή ομοσπονδίες, για χρονικό διάστημα είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την έκδοση της αποφάσεως. Αναστέλλει την εκτέλεση της επιβληθείσας πειθαρχικής ποινής επί τρία (3) έτη».

Η απόφαση - κόλαφος (αριθμός 35/2020) για την διοίκηση της, ούτως ή άλλως παράνομης (βάσει του ισχύοντος αθλητικού νόμου) ΟΕΒΑΣ, αποτελεί πλήρη δικαίωσή μου και ηθική νίκη μου. Αλλά αποτελεί και νίκη της ελευθεροτυπίας, της ελεύθερης ερευνητικής δημοσιογραφίας, με βάση τα όσα αναφέρει η απόφαση (σελ. 14, 15) της ΕΦΙΠΗΔ.

Η διοίκηση της ΟΕΒΑΣ τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2019 απέστειλε επιστολές στην «Καθημερινή», όπου είχαν δημοσιευθεί άρθρα μου αναφερόμενα στο παράνομο της ύπαρξης τής, ούτως ειπείν, «ομοσπονδίας», τα οποία έβριθαν ψευδών, προσβλητικών χαρακτηρισμών για εμένα, αλλά περιείχαν και συγκεκαλυμένες απειλές κατά της ίδιας της εφημερίδας.


Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), μ’ επιστολή του τότε γενικού γραμματέα του, Δήμου Μπουλούκου, διαμαρτυρήθηκε έντονα για τις επιστολές αυτές. Αντιθέτως, η διοίκηση της Ενωσης Συντακτών Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) εκώφευσε. Προφανώς, για τα μέλη της, πράξη κατά της ελευθεροτυπίας συνιστά μόνο ο ξυλοδαρμός δημοσιογράφου…

Η διαγραφή μου από τα μητρώα της ΟΕΒΑΣ κρίθηκε άκυρη, διότι παραβιάσθηκαν τ’ άρθρα 74, 78, 87, 88, 179, 180 του Αστικού Κώδικα, οι διατάξεις των αθλητικών νόμων 2725/1999 (άρθρα 2, 19, 20, 130) και 4639/2019 (άρθρο 22), η απόφαση 1177/2009 του Αρείου Πάγου, αλλά και τα άρθρα 4, 20, 30, 33 του καταστατικού της ΟΕΒΑΣ. Χρειάζεται σχόλιο επ’ αυτού; Μόνο τούτο:


Παραβίασαν ό,τι μπορούσαν να παραβιάσουν για να με τιμωρήσουν. Γιατί; Διότι έκανα το καθήκον μου και αποκάλυψα (με τη συνεργασία του Οδυσσέα Αγρου και άλλων, που δεν θ’ αναφέρω, για να μη εμπλακούν στα πλοκάμια της εκδικητικότητας αυτών των ανθρώπων) τις ψευδείς δηλώσεις και συνεχείς αλλαγές ηλικίας του πρώην προέδρου της ΟΕΒΑΣ, Συμεών Συμεωνίδη, κάτι που οδήγησε στην οκταετή τιμωρία του από την ΕΦΙΠΗΔ, το ανάλογο του νυν ταμία της ΟΕΒΑΣ, Βασίλη Ανδρεάδη, όπως και τις επιχορηγήσεις, που η «Ομοσπονδία» έλαβε από την ΓΓΑ από το 1995 έως και το 2010 (325.000 ευρώ) για ειδικούς σκοπούς, αλλά τα περισσότερα χρήματα δεν πήγαν γι’ αυτούς.


Αυτά αποκρύπτει η διοίκηση της ΟΕΒΑΣ ακόμη και από μέλη της διοίκησής της, που έχουν τιμωρηθεί. Και γνωρίζω καλά, τι λέω...

Περιμένουμε, πλέον, να δούμε, τι θα πράξουν, έπειτα από αυτό, διάφορα σωματεία ανά την Ελλάδα, που στηρίζουν το ΔΣ της ΟΕΒΑΣ. Θα σκύψουν ξανά το κεφάλι; Τι φοβούνται; Μήπως τους κόψουν την… επιχορήγηση; Μα γνωρίζετε πού πηγαίνουν πολλά από τα χρήματα των βετεράνων; Σε δικαστικούς αγώνες κατά του ΠΑΣΥΔΑΣ και εμού, σε ταξίδια στο εξωτερικό δικηγόρων και μελών της διοίκησης της ΟΕΒΑΣ για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους στα διεθνή όργανα και σε άλλους ανάλογους σκοπούς.

Ηλθε, λοιπόν, η ώρα να σηκώσετε κεφάλι, όσοι τους στηρίζετε, όχι γιατί παίρνετε τα «δωράκια» σας, αλλά επειδή τους φοβάστε και υποκύπτετε στις απειλές τους.


Υπάρχουν νέοι αξιόλογοι άνθρωποι, μορφωμένοι, με όρεξη για προσφορά, τους οποίους πρέπει να στηρίξετε στις αρχαιρεσίες, όποτε κι αν διενεργηθούν. Κι αν έχουν υποπέσει σε λάθη, αναρωτηθείτε: Ποιοί δεν κάνουν λάθη; Μόνο όσοι δεν ενεργούν. 

Ο Ανδρέας Κάλβος, στο ποίημά του, «Εις Σάμον», περιγράφει περίφημα τον ελεύθερο και άνευ φόβου άνθρωπο:

«Οσοι το χάλκεον χέρι -βαρύ του φόβου αισθάνονται, -ζυγόν δουλείας ας έχωσι. - Θέλει αρετήν και τόλμην -η ελευθερία.

Αυτή (και ο μύθος κρύπτει νουν αληθείας) επτέρωσε τον Ίκαρον· - και αν έπεσεν - ο πτερωθείς κ’ επνίγη - θαλασσωμένος·

Αφ’ υψηλά όμως έπεσε, και απέθανεν ελεύθερος. Αν γένης σφάγιον άτιμον ενός τυράννου, νόμιζε φρικτόν τον τάφον».

Θέλει, όμως, και πράξεις η ελευθερία. Οχι ευχολόγια και συμβιβασμούς. Αλλά απαιτεί και συνεργασία: «…δε βολεί μονάχος του ν’ ανέβει ο ήλιος», γράφει ο μεγάλος Αγγελος Σικελιανός στο μνημειώδες «Πνευματικό Εμβατήριο»:

«Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα, ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιοπάνω από τον κόσμο! Tι ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη, κι ά, ιδέτε, χώθηκε τ’ αξόνι του βαθιά μες στο αίμα! Ομπρός παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν’ ανέβει ο ήλιος, σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη, σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα. Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του! Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του ομπρός, ομπρός κ’ η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί μου!».

Αναίμακτα δεν κερδίζονται οι αγώνες. Ας το αντιληφθείτε όλοι.

Δεν μπορούμε να είμαστε «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα», που «προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα…», όπως έγραψε ο Κώστας Βάρναλης

«Ο Ταμένος» του Γιάννη Ρίτσου, μπορεί να σωπαίνει, μπορεί να είναι μονάχος και αβοήθητος και, ταμένος στην λευτεριά, ν’ ακονίζει τα νύχια του πάνω στην πέτρα της σιωπής, αλλά δεν ξέρω αν, στην προκειμένη περίπτωση, αυτό, χωρίς γενικότερο ξεσηκωμό, αρκεί για να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της τυραννίας, που έχει επιβάλει η ομάδα, η οποία επί χρόνια διοικεί την ΟΕΒΑΣ.

«Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά
σωπαίνουν κι οι καμπάνες
σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός
μαζί με τους νεκρούς του.

Και απά στην πέτρα της σιωπής
τα νύχια του ακονίζει
μονάχος κι αβοήθητος
της λευτεριάς ταμένος».

Ασυμβίβαστοι, ανυποχώρητοι πρέπει να είμαστε, λοιπόν, στον δίκαιο και νόμιμο αγώνα μας. Συμβιβασμοί δεν χωρούν.

Συνεπώς, «Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι, η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή, του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί», όπως έγραψε και ο Ιάκωβος Καμπανέλλης στο σπουδαίο θεατρικό έργο, «Το Μεγάλο μας Τσίρκο».

Αλλωστε, ο Ρήγας Φεραίος παρουσίασε εναργώς στον «Θούριο» το βαθύτερο νόημα ενός αγώνα:

«Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ’ ώραν στην φωτιά
».

Και, αντί επιλόγου, το ποίημα - κείμενο, «Λες» του Μπέρτολτ Μπρεχτ:

«Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις, είτε όχι, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις.

Λες: Πολύ καιρό έλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίζεις. Έλπιζες τι; Πως ο αγώνας θα ’ναι εύκολος; Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει θα χαθούμε.

Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε. Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του, οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι χάνουν τη μάχη».

Υστερόγραφο: Κάποιες αναγκαίες διευκρινίσεις: Εξαιρέθηκε από την καταγγελία, που υπέβαλα, ο Αλέκος Φωτακίδης, διότι είχε παραιτηθεί από το Δ.Σ. πριν από την λήψη της απόφασης. Εκ των υστέρων, με συμπληρωματικό υπόμνημα, εξαίρεσα και τον τότε πρόεδρο, Γιώργο Μαρσέλλο, παρότι τον είχα συμπεριλάβει στην αρχική καταγγελία, διότι δημοσίως εξέφρασε την διαφωνία του για την απόφαση και την επομένη (27 Οκτωβρίου 2018) παραιτήθηκε. Εστω με καθυστέρηση…

*Στις φωτογραφίες από επάνω: Ανδρέας Κάλβος (1792-1869), Αγγελος Σικελιανός (1884-1951), Γιάννης Ρίτσος (1909-1990), Ιάκωβος Καμπανέλλης (1921-2011), Κώστας Βάρναλης (1884-1974).