Και τώρα, τι έχεις να πεις;

Η ηλικία – λάστιχο του προέδρου της ΟΕΒΑΣ και ουσιώδη ερωτήματα που απαιτούν απάντηση

Επάνω, το 1997 είναι 62 ετών. Κάτω, το 2003 έχει γίνει... 70. Προσέξτε τα ονόματα της συντακτικής επιτροπής.

Οταν οι γνωρίζοντες δεν μιλούν- εφαρμόζοντας τον «νόμο» της μαφίας, «ομερτά», οι εγκληματίες, φυσικά δεν αποθαρρύνονται. Αντιθέτως, αποθρασύνονται.

Μιλώ γενικά. Δεν αναφέρομαι στην συγκεκριμένη περίπτωση, που ερευνούμε. Απλώς, υπομιμνήσκω σε όσους έχουν γνώση μιας κατάστασης και ικανή νοητική αντίληψη, ώστε να δύνανται να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες τους, ότι, όταν σιωπούν, καθίστανται συνένοχοι.

Αυτά, γενικώς και αορίστως. Επαναλαμβάνω πως δεν αναφέρομαι ειδικά στην υπό εξέταση υπόθεση. Υπάρχουν, άλλωστε, και πολλές άλλες χαίνουσες πληγές στην ελληνική ομοσπονδία των βετεράνων αθλητών του στίβου (ΟΕΒΑΣ). Και, αν μπει εισαγγελέας και ελεγκτική των οικονομικών επιτροπή (π.χ. ΣΔΟΕ), πιθανόν θ’ αποκαλυφθούν σε όλο τους το μεγαλείο.

Και τότε οι γνωρίζοντες και σιωπώντες, ως συνυπεύθυνοι, δεν θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι δεν γνώριζαν.

Το 2004 είναι 70χρονος για τους διεθνείς αγώνες.

Ας δούμε, όμως, το τωρινό φλέγον ζήτημα της ηλικίας του προέδρου της.

Απιστος Θωμάς, σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, υπήρξε ένας. «Απιστοι Θωμάδες», υπάρχουν πολλοί. Και στην ΟΕΒΑΣ. Παρουσιάσαμε τόσα στοιχεία ικανά να προκαλέσουν απορίες και να δώσουν το έναυσμα για τη διενέργεια έρευνας εκ μέρους της Δικαστικής Επιτροπής της ΟΕΒΑΣ, που έχει πρόεδρο τον έμπειρο και έγκριτο κριτή στίβου, Τάσο Τασούλα. Ενδελεχή έρευνα, σε μεγάλο βάθος χρόνου, ώστε να δοθεί, επιτέλους, η απάντηση στο ερώτημα, γιατί -και πώς- ο Συμεών Συμεωνίδης εμφανίζεται γεννημένος πότε το 1933 και πότε το 1935. Και μάλιστα μέσα στο ίδιο έτος (2008, 2012).

Διότι τούτο είναι το μεγάλο ζήτημα στην υπόθεση. Οχι απλώς το αν γεννήθηκε το 1933 ή το 1935. Αυτό έπεται. Και είναι θέμα άλλων αρχών να εξετάσουν το πότε πράγματι είδε το φως ο συγκεκριμένος και αν νομίμως άλλαξε στα 68 ή στα 70 του την ηλικία του και γιατί.

Δεν το έπραξε η Δικαστική Επιτροπή. Θέλει ο κ. Τασούλας να κατατεθεί στην ΟΕΒΑΣ καταγγελία γραπτή και επώνυμη. Θα γίνει κι αυτό. Προηγουμένως, όμως, θα του επισημάνουμε κάτι, αφού καμώνεται πως δεν το γνωρίζει:

1960, 1961, 1970: Στατιστικά στοιχεία του ΣΕΓΑΣ. Πάντα το 1935.

Ο δημοσιογράφος κάνει μια έρευνα. Δημοσιεύει τα στοιχεία. Η Δικαστική (ή Πειθαρχική) Επιτροπή δικαιούται και ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ, με βάση αυτά, να καλέσει τον εμπλεκόμενο (προσέξτε, δεν λέω κατηγορούμενο) και να ζητήσει εξηγήσεις και διευκρινίσεις.

Απευθύνομαι και προς όσους ζητούν στοιχεία (ως εάν αυτά τα συντριπτικά που παρουσιάσαμε να μη έφθαναν για μια έρευνα μέσα στη ΟΕΒΑΣ), θεωρώντας ότι όσα δημοσιεύσαμε είναι… αοριστολογίες και σχόλια:

Επειδή ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ή δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι διαβάζουν (δεν ξέρω τι επιλέγουν, για το πρώτο τίθεται εν αμφιβόλω η ηθική τους, για το δεύτερο, οι νοητικές τους ικανότητες) παραθέτω τα ίδια, αλλά και περισσότερα, στοιχεία με φωτογραφίες.

Αν κι έπειτα από αυτά αμφιβάλλουν για την ύπαρξη θέματος, που χρήζει διερεύνησης, ή αμφισβητούν την εγκυρότητά των στοιχείων, θα θεωρήσω οριστικά πως είναι, είτε ανέντιμοι και ανήθικοι είτε ηλίθιοι -και για όσους γνωρίζουν καλά ελληνικά, η διαφορά του είτε – είτε από το ή – ή, ενίοτε είναι κολοσσιαία…

Το 1999, είναι, για τους διεθνείς αγώνες, 63 ετών.

Οπότε, κάθε έντιμος Ελληνας βετεράνος αθλητής στίβου θα πρέπει να αισθάνεται ανήσυχος για το ποιόν της ηγεσίας του. Εκτός κι αν εθελοτυφλεί. Για άνομα ή (και) προσωπικά συμφέροντα. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είναι έντιμος…

Το 2001: Γεννημένος το 1935. Και με την... βούλα. Την υπογραφή του.

Φυσικά, εάν αποδειχθεί ότι ο Συμεών Συμεωνίδης έχει γεννηθεί το 1935, οφείλει να παραιτηθεί από όλα τ' αξιώματά του. Ηθικά δε, πρέπει να μη εμφανισθεί ξανά σε αγώνες βετεράνων και να του αφαιρεθούν όλα τα μετάλλια και τα ρεκόρ, ελληνικά και διεθνή. Και να ζητήσει συγγνώμη από τους αντιπάλους του. Ελληνες και ξένους.   

Αδικών ή αδικημένος;

Από τα εκτεθέντα, ανακύπτουν και προκύπτουν μερικά ερωτήματα, τα οποία εξίσου ζητούν -σωστότερα: απαιτούν- απαντήσεις.

-Εχει γεννηθεί το 1933 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, είναι αδικημένος ως βετεράνος αθλητής. Διότι επί χρόνια συναγωνιζόταν αθλητές νεότερους κατά δύο έτη και πιθανότατα (όπως έδειξαν τα πρόσφατα διεθνή αποτελέσματά του) έχανε μετάλλια και καλύτερες θέσεις.

-Εχει γεννηθεί το 1933 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, έχει αδικήσει τους αντιπάλους του των χρόνων της νιότης του. Οπως αναφέρεται στο άρθρο του δημοσιογράφου, Γιώργου Λιβέρη στο μπλογκ, «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Α.Ο», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 2012, ο κ. Συμεωνίδης έχει γεννηθεί το 1933 και άρχισε να αθλείται το 1951. Αρα τότε ήταν 18 ετών. Στον ΣΕΓΑΣ, όμως, είναι καταγεγραμμένος ως γεννημένος το 1935. Ητοι το 1951 εμφανιζόταν ως 16 χρόνων. Συνεπώς, και εφόσον, φυσικά, δεχθούμε ως σωστό έτος γέννησης το 1933, ο τότε 18χρονος συναγωνιζόταν 16ετείς και μετέπειτα, ως 20χρονος και 21ετής, αντιμετώπιζε στους εφηβικούς αγώνες αθλητές τουλάχιστον κατά δύο έτη νεότερους.

Το 2004, στην Ορχους (Δανία) είναι, πλέον 70 ετών.

-Εχει γεννηθεί το 1935 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, τότε ναι μεν ως νέος (παις και έφηβος) αγωνιζόταν στην σωστή κατηγορία ηλικίας, αλλά ως βετεράνος αδικεί εδώ και χρόνια τους αντιπάλους του, από τους οποίους στερεί μετάλλια.

Ας αποφασίσει τι θέλει και ας… επιλέξει έτος γέννησης. Και στην μία περίπτωση, πάντως, και στην άλλη, θα είναι εκτεθειμένος. Ή στους παλαιούς αντιπάλους του ή στους τωρινούς…
Επονται, λοιπόν, οι χειροπιαστές αποδείξεις, τα γεγονότα, που προκαλούν τις απορίες και γεννούν τα ερωτήματα. Δεν θα σας παρουσιάσω πρωτότυπα στοιχεία. Δεν «κομίζω γλαύκα ες Αθήνας». Τα περισσότερα ίσως τα έχετε δει -τουλάχιστον οι πιο πολλοί- σκόρπια στο διαδίκτυο. Απλώς τα παραθέτω συγκεντρωμένα. Γιατί; Διότι μέλη της διοίκησης της ΟΕΒΑΣ ζήτησαν, σαν «Απιστοι Θωμάδες», ουσιαστικά να θέσουν «τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων». Τους προσφέρουμε την ευκαιρία. Ιδού:

Ιστορία σαν παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στην οικογένεια του Ιωάννη και της Ελένης Συμεωνίδη κάποιο όμορφο αγόρι γεννήθηκε. Πήρε τ' όνομα Συμεών.

Το 2007, έτος γέννησης 1933, το 2008... 1935. Αλλά όχι πάντα...

Φυσικά, γεννήθηκε, θα πείτε, αλλά πότε; Ε, αυτή είναι η υπόθεση του παραμυθιού μας, που δεν έχει Κοκκινοσκουφίτσες και κακούς λύκους, Κοντορεβυθούληδες, Τζακ και φασολιές, δράκους, καλές ή κακές μάγισσες, Δακτυλίτσες, Τοσοδούλες, Μολυβένιους στρατιώτες, Χιονάτες και επτά νάνους, ασχημόπαπα, που γίνονται πανέμορφοι κύκνοι, αλλά έναν ταλαντούχο αθλητή, με μακρά αγωνιστική διάρκεια, που, όμως, ήθελε να είναι κάτι μεγαλύτερο και σπουδαιότερο από αυτό που ήταν και είναι.

...γιατί μετά δύο μήνες έγινε ξανά του... 1933!

Γεννήθηκε, λοιπόν, ο Συμεών και γράφηκε ότι είδε το φως στις 23 Δεκεμβρίου του 1935. Ο μικρός μεγάλωσε με δυσκολίες, σε μια τραγική, για την Ελλάδα, περίοδο, μέσα στην γερμανική Κατοχή και στον εμφύλιο πόλεμο, που ακολούθησε. Οταν πια η κατάσταση ηρέμησε κάπως, δεκαέξι χρόνια αργότερα, το 1951, άρχισε ν' αθλείται, τουλάχιστον σύμφωνα με όσα διαβάσαμε το 2012 στο κείμενο του Γιώργου Λιβέρη:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Α.Ο

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

ΑΘΛΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΗΛΙΚΙΑ

του Γιώργου Λιβέρη

Ο ΣΥΜΕΩΝ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ: Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βετεράνων Στίβου πρέπει να κυριαρχεί. Άρχισε να αθλείται το 1951 (γεν. το 1933) με το επί κοντώ και συνεχίζει ακόμη. Το 2011 κέρδισε στους Βαλκανικούς Στίβου  Βετεράνων της Λουμπλιάνας 2 χρυσά και ένα αργυρό μετάλλιο. Αισίως συμπλήρωσε 60 χρόνια πλήρους αγωνιστικής δραστηριότητας.

Για να μπορεί να μετέχει σε αγώνες, έπρεπε να ενταχθεί  σ' ένα σωματείο και να εγγραφεί στον ΣΕΓΑΣ. Ο Συμεών πήγε στον Παναθηναϊκό και δήλωσε πως έχει γεννηθεί το 1935. Ο ΣΕΓΑΣ δεν είχε κάποια αντίρρηση γι' αυτό, όπως, άλλωστε, φαίνεται από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του.
Το παιδί έγινε έφηβος, μετά άνδρας και κάποτε σταμάτησε τον αθλητισμό, έχοντας αρκετές επιτυχίες, που τον οδήγησαν έως και την εθνική ομάδα.

Το 2008, σε 4 μήνες... μίκρυνε δύο χρόνια.

Πνεύμα και, κυρίως, σώμα ανήσυχο, όμως, ο Συμεών, δεν καθόταν ήσυχα. Υπερκινητικός, δραστήριος, με αγάπη για την άθληση και τους αγώνες, βρήκε διέξοδο, χρόνια αργότερα, στον αθλητισμό των βετεράνων (ή διαχρονικών, ή μάστερς, όπως τους αποκαλούν, πλέον, διεθνώς).
Από την αρχή πέτυχε πολλές διακρίσεις, ενώ ασχολήθηκε και με τα διοικητικά. Σιγά  - σιγά, έφθασε στην κορυφή της ιεραρχίας και στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Δραστήριος και σε αυτόν τον τομέα, έγινε η ψυχή του βετερανισμού στην Ελλάδα.
Ολα αυτά τα χρόνια, όταν μετείχε σε αγώνες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δήλωνε πως έχει γεννηθεί το 1935.
Το 1994 διεξάγεται στην Ελλάδα, στο ΟΑΚΑ, το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βετεράνων. Στις ελληνικές συμμετοχές (είχε δηλωθεί σε 100μ. μ’ εμπόδια, τριπλούν, επί κοντώ, σφαιροβολία και δισκοβολία) αναφέρεται ως 58 ετών, παρότι γεννημένος το 1935.
Γιατί 58 και όχι 59, θα με ρωτήσετε, παιδιά μου, αφού πια βρισκόμαστε στο 1994; Βλέπετε, αυτοί που διοικούν την Διεθνή Ομοσπονδία των βετεράνων του στίβου, έχουν αποφασίσει ότι, ακόμη κι αν είσαι, π.χ. 70 ετών και 364 ημερών όταν αρχίζουν οι αγώνες, είσαι... 70 ετών και όχι 71. Και ο Συμεών δεν κλείνει εγκαίρως, για τις διάφορες διοργανώσεις, την χρονιά, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρουμε, έχει γεννηθεί στις 23 Δεκεμβρίου. Ποιού έτους; Ποιός ξέρει… Τότε, πάντως, δήλωνε ο ίδιος 1935. Το ίδιο κάνει και για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1995, που πραγματοποιήθηκε στο Μπάφαλο (ΗΠΑ). Ετσι, αγωνίζεται στην κατηγορία 55-59 ετών (περιοδικό ΣΕΒΑΣ «Βετεράνοι Αθλητές», τεύχος 5, Ιούλιος 1995, σελίδα 6). Αν είχε γεννηθεί το 1934 ή νωρίτερα, θα μετείχε στην 60-64.   
Δεν το έκρυβε, άλλωστε, και στο περιοδικό, του οποίου ήταν αρχισυντάκτης και τώρα διευθυντής. Στο τεύχος 12, Αύγουστος - Οκτώβριος 1997, στην σελίδα 14, εικονίζεται σε φωτογραφία ο Συμεών (γνωστότερος ως Σίμος), η λεζάντα της οποίας αναφέρει: «Σαν ζαρκάδι υπερπηδάει τα εμπόδια ο 62χρονος Σίμος Συμεωνίδης.». Αρα, αφού το 1997 ήταν 62 ετών, έχει γεννηθεί το 1935. Ετσι θυμόταν τότε...
Τα χρόνια περνούσαν και ο Σίμος πήγαινε σε αγώνες στο εξωτερικό και δήλωνε ότι είναι γεννημένος το 1935. 
Αλλά θαύματα φαίνεται πως γίνονται και στην εποχή μας. Εξι χρόνια μετά το... ζαρκάδι, το 2003, ο Συμεών δεν είναι 68 χρόνων, αλλά... 70. Τότε θυμήθηκε πως οι γονείς του, για κάποιους λόγους, τον ανέφεραν στις κρατικές υπηρεσίες ως γεννημένο το 1935 και όχι το 1933 και έσπευσε, με πολύχρονη καθυστέρηση (γιατί, άραγε;), ν' αλλάξει την ηλικία του.

Το 2012 (επάνω) πιστεύει πως έχει γεννηθεί το 1935. Μετά δύο έτη (κάτω) θυμάται το σωστό: 1933...

Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από τα όσα διαβάζουμε στην 3η σελίδα του 24ου τεύχους του ίδιου περιοδικού, αλλά και αλλαχού.
Το επόμενο έτος μετέχει στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα βετεράνων σαν 70χρονος (λόγω του μήνα γέννησής του), στην κατηγορία ηλικίας 70-74, άρα σαν γεννημένος το 1933. Διαφορετικά, έπρεπε ν' αγωνιζόταν στην 65-69.
Τα επόμενα χρόνια εξακολουθεί να εμφανίζεται σαν γεννηθείς το 1933. Εως ότου φθάνουμε στο 2008. Εκείνο το έτος σα να έγινε μια μετάλλαξη στον Σίμο. Εκτός κι αν συνέβη κάτι χειρότερο, που τον έκανε να ξεχνάει πρόσκαιρα την ηλικία του. Και αυτό τον «έπιανε» και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Πηγαίνει τον Αύγουστο στο πρωτάθλημα Ευρώπης και λέει πως έχει γεννηθεί το 1935. Αλλά, θαύμα - θαύμα, δύο μήνες αργότερα θυμάται ότι βγήκε από την κοιλία της κυρίας Ελένης το 1933 και το δηλώνει στο Βαλκανικό πρωτάθλημα.

Δεν έκανε μόνο ο Χριστός θαύματα...

Τα ίδια συνέβαιναν και στην Ελλάδα. Και, μάλιστα, σε πιο ανησυχητικό βαθμό. Στις 24 Φεβρουαρίου, σε ημερίδα στον Αγιο Κοσμά, αγωνίζεται στην κατηγορία 70-74 ετών (τεύχος 31 του περιοδικού, σελίδες 5,6). Στις 6 Ιουλίου, όμως, υπάρχει έκλαμψη και θυμάται το σωστό έτος γέννησης: 1933. Ετσι, στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, στην Κατερίνη, μετέχει με τους 75άρηδες, καθότι στην Ελλάδα υπολογίζεται (και ορθώς, εδώ που τα λέμε) ο χρόνος γέννησης. Αλλά τον Νοέμβριο, τέσσερις μήνες και δέκα ημέρες πιο μεγάλος, πηγαίνει στην Θεσσαλονίκη για το Φθινοπωρινό πρωτάθλημα, έχοντας ξεχάσει πάλι το σωστό έτος γέννησης (1933), οπότε δηλώνει το 1935.
Τα χρόνια περνούν και ο Συμεών έχει συνέλθει. Θυμάται κανονικά το 1933 κι έτσι δηλώνεται στους αγώνες.
Δυστυχώς, φαίνεται πως τέτοιες καταστάσεις είναι μεν αναστρέψιμες, αλλά όχι οριστικά. Το πρόβλημα με τη μνήμη του επανήλθε. Ευτυχώς, πρόσκαιρα. Μόνο για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2012, στο οποίο μετέχει ως γεννημένος το 1935. Νωρίτερα, πάντως, τον ίδιο χρόνο, τον Ιανουάριο, ενθυμείται καλά και λέει στον Γιώργο Λιβέρη ότι έχει γεννηθεί το 1933. Μετά το Καλοκαίρι του 2012, ευτυχώς, όλα κυλούν φυσιολογικά και πλέον θυμάται πάντα ότι είναι γεννημένος το 1933...

Νέα στοιχεία

Προσθέτουμε ένα νέο στοιχείο, το οποίο, όχι μόνο δεν ανατρέπει τα όσα παρουσιάσαμε, αλλά, αντιθέτως, τα ισχυροποιεί:
Οποιος ψάξει στην εφαρμογή της ιστοσελίδας του υπουργείου Εσωτερικών, «Μάθε πού ψηφίζεις», στην υποκατηγορία «Ελληνες πολίτες», ο μοναδικός Ελλην πολίτης με τα στοιχεία, Συμεών Συμεωνίδης του Ιωάννη και της Ελένης, είναι εγγεγραμμένος ως γεννηθείς το 1935. Δεν υπάρχει τέτοιος καταχωρημένος το 1933. Ούτε σε άλλο έτος. Οποιος αμφιβάλλει, ας κάνει τον κόπο να το ψάξει. Θα βρει τα στοιχεία που παραθέτουμε στο έτος 1935.

Δεν μπορώ να διαβεβαιώσω ότι πρόκειται για τον πρόεδρο της ΟΕΒΑΣ. Ούτε ότι το υπουργείο δεν κάνει λάθος και εκ παραδρομής τον εμφανίζει ως γεννηθέντα το 1935, αντί του ορθού, 1933.
Αν, όμως, ο αναφερόμενος στους εκλογικούς καταλόγους είναι πράγματι ο γνωστός μας Σίμος του παραμυθιού και, αν όντως έχει γεννηθεί το 1935, τότε, αυτομάτως, τίθεται ένα ερώτημα, που χρήζει απάντησης, όχι από εμάς, αλλά από τις υπερκείμενες αρχές: Πώς ο κ. Συμεωνίδης, εδώ και χρόνια, σε σειρά διεθνών διοργανώσεων (στις οποίες, υποτίθεται, τουλάχιστον, ότι πρέπει να παρουσιάσεις έγκυρο επίσημο αποδεικτικό της ημερομηνίας γέννησης), δηλώνεται σαν γεννηθείς το 1933; Και πώς σε άλλες πράττει το ίδιο δηλώνοντας ότι έχει γεννηθεί το 1935; Διαθέτει δύο ταυτότητες ή (και) δύο διαβατήρια με διαφορετικές ηλικίες; Και πώς το έκανε αυτό (αν το έκανε), δεδομένου ότι, για να εκδοθεί νέο τέτοιο έγγραφο (ειδικά αν πρόκειται για ταυτότητα), πρέπει, ή να παραδώσεις το προηγούμενο ή να υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση ότι το έχεις απολέσει;
Ερωτήματα θέτουμε και δεν εξάγουμε συμπεράσματα. Αυτό ας το κάνουν όσοι διαβάσουν το κείμενο και ΘΕΛΗΣΟΥΝ να δώσουν σημασία σε όλα τα στοιχεία που παραθέτουμε. Φυσικά, ό,τι νέο βρουν οι συνεργάτες μας (τους οποίους ευχαριστούμε για την βοήθεια), θα το παρουσιάσουμε.

                                                                          Ν. Α. Κωνσταντόπουλος

Αγωνιστικός θρίαμβος, διοικητικός διασυρμός

Η Ελλάς κυριάρχησε στο Βαλκανικό πρωτάθλημα στίβου διαχρονικών αθλητών, αλλά εξευτελίσθη με την αποπομπή των μελών της από την Βαλκανική Ενωση

Καλπάζει προς τη νίκη η Αννα Δάφτσου.

Ελ. Γκούζια (πάνω) και Μ. Ροϊλίδου.

Οι Βαλκανικοί αγώνες στίβου για βετεράνους (διαχρονικούς ή μάστερς) αθλητές διεξήχθησαν στην Θεσσαλονίκη και οι χειρότεροι φόβοι μας, ευτυχώς, δεν επαληθεύτηκαν. Σύμφωνα με όσα μας είπαν παρόντες αθλητές (π.χ. Βασίλης Μαγγανάς, Νίκος Γεωργίου, Οδυσσέας Αγρος κ.α.), τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ καλά σε αρκετούς τομείς. Δεν έλειψαν, όμως, και τα σοβαρά προβλήματα σε άλλους. Αγωνιστικά η ελληνική ομάδα, βοηθούσης και της έδρας, κυριάρχησε. Αλλά υπήρξαν και ντροπιαστικές, εξευτελιστικές στιγμές για τον ελληνικό βετερανισμό στον διοικητικό τομέα. Τέτοιες, που οδήγησαν στην αποπομπή από τις θέσεις τους στην Βαλκανική Ενωση (BAVA) τού προέδρου, Συμεών Συμεωνίδη και του γενικού γραμματέα, Γιώργου Κωνσταντόπουλου (ουδεμία συγγενική σχέση έχει με τον γράφοντα, το αναφέρω απλώς για την ιστορία). 

Δυστυχώς, διοικητικά ο βετερανισμός πάσχει στην Ελλάδα. Αλλά ό,τι κι αν γράφεται, οι υπεύθυνοι αδιαφορούν. Κατά το κοινώς λεγόμενο, «τους φτύνουν και αυτοί νομίζουν ότι βρέχει»…
Σύντομα, όμως, ο εξευτελισμός τους θα γίνει τέλειος -παραφράζοντας ελαφρά τον (και) ποιητή, Μίκη Θεοδωράκη. Και μαζί, όλων των παρατρεχάμενων, που δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν αντελήφθησαν, δεν κατάλαβαν το παραμικρό. Ή δεν θέλουν -για τους δικούς τους λόγους- να δουν, ν’ ακούσουν, ν’ αντιληφθούν, να καταλάβουν… 
Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά.
Οργανωτικά, βοηθούντων των κριτών, των ανθρώπων της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης και μερικών άλλων, που εργάσθηκαν σκληρά επ’ αμοιβή ή πρόσφεραν εθελοντική εργασία, οι αγώνες κύλησαν καλά, ειδικά στο «Καυτανζόγλειο» στάδιο. Το πρόγραμμα ετηρήθη, ενώ υπήρχε τάξη στους αγωνιστικούς χώρους. 

Η Αναστασία Θωμαϊδου.

Παρατηρήθηκαν, όμως, και σημαντικές αδυναμίες.
Πληροφορηθήκαμε (δεν ήμασταν παρόντες), πως πολλά προβλήματα υπήρξαν στα 5.000μ., στο βάδην και στον ημιμαραθώνιο. Καταγγέλλεται, μάλιστα, ότι αθλητές «έκλεψαν» στροφές. 
Χάος επικράτησε με την έκδοση των αποτελεσμάτων και τις απονομές. Κατορθώσαμε, λοιπόν, να γίνουμε ρεζίλι στους ξένους χωρίς λόγο. Και τούτο, διότι κάποιοι από τους υπεύθυνους και της Ομοσπονδίας (ΟΕΒΑΣ) και του ΣΕΒΑΣ Θεσσαλονίκης, δεν αποδέχθηκαν κάποιες προτάσεις. Διαφώνησαν, δηλαδή, για άλλη μία φορά, με την φωνή της λογικής… 

Λάθη έγιναν και στην ανάρτηση των αποτελεσμάτων στο διαδίκτυο. Και στ’ αποτελέσματα (π.χ. με την Ελλάδα στην Βαλκανική σκυταλοδρομία, στην οποία, στα μεν γενικά αποτελέσματα καταγράφεται ως 2^η, αλλά σ’ εκείνα ανά χώρα δεν αναφέρεται καν) και στις συνθέσεις. Αυτά οδήγησαν και σ’ ένα απίθανο μπέρδεμα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο Κοσμάς Καπασακάλης έτρεξε στα 4Χ100μ. των 75-84 ετών, εγράφη, όμως, ότι αγωνίσθηκε ο Παναγιώτης Γιάτρας, ο οποίος είναι 73 χρόνων. Τούτο είχε ως συνέπεια καταγγελίες, αναστάτωση, τηλεφωνήματα επί τηλεφωνημάτων, σχόλια στο διαδίκτυο. Πάνω από όλους και όλα, πάντως, θα πιστέψω τον κ. Γιάτρα, τον οποίον θεωρώ αξιοπρεπέστατο, ώστε να μη μπορώ να φαντασθώ πως μου είπε ψέμματα, όταν κατηγορηματικά αρνήθηκε ότι έτρεξε στα 4Χ100μ. 
Ο Καπασακάλης -τουλάχιστον κατά μαρτυρία άλλου αθλητή- πρέπει ν’ αγωνίσθηκε και στην Βαλκανική σκυταλοδρομία στην κατηγορία 65-74, αλλά δεν αναφέρεται στ’ αποτελέσματα. Ακρη δεν βγάλαμε, παρά τις προσπάθειές μας. 
Αλλο παράδειγμα λάθους. Στα 4Χ100μ. 55-64 ετών, δεν αναφερόταν επί πολλές ημέρες ο Ι. Χουλίδης, που έτρεξε, αλλά άλλος, ο οποίος δεν είχε αγωνισθεί. Τελικά, το λάθος διορθώθηκε. 
Επισημάνθηκε, επίσης, από τους παρόντες η απουσία της Πολιτείας (Περιφέρεια, Δήμος). Ηλθαν εκατοντάδες άνθρωποι (αθλητές, παράγοντες, συνοδοί, συγγενείς) από τα Βαλκάνια (10 χώρες και εκτός συναγωνισμού η Κύπρος, εκπροσωπήθηκαν) και η Πολιτεία έλαμψε δια της… απουσίας της. Ισως επειδή δεν υπήρχαν τηλεοπτικά κανάλια… 
Αλλά αν εκτεθήκαμε με τις απονομές, τι να πούμε για όσα συνέβησαν στο έκτακτο συνέδριο της BAVA, που ανέδειξε σε όλη της την έκταση την ανεπάρκεια της ελληνικής διοίκησης των βετεράνων. 
Γιατί έκτακτο; Διότι ο, έως εκείνη την ημέρα, πρόεδρος της BAVA, Συμεών Συμεωνίδης, αρνείτο να πραγματοποιηθεί το τακτικό, ως είχε συμφωνηθεί πέρσι, στη Ρουμανία. Ο εκπρόσωπος της Ρουμανίας εξέφρασε την άποψη ότι ο πρόεδρος παρέβη την υποχρέωσή του να εφαρμόσει τις αποφάσεις, που ελήφθησαν στο συνέδριο της BAVA τον Σεπτέμβριο του 2014. Επρεπε, δηλαδή, να συγκαλέσει τακτικό συνέδριο στη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν το έπραξε, παρά τις προτάσεις για την ημερήσια διάταξη, που είχαν αποσταλεί από τις βαλκανικές χώρες ένα μήνα πριν από το πρωτάθλημα. 
Σύμφωνα με τα πρακτικά του έκτακτου συνέδριου, ο κ. Συμεωνίδης «υποστήριξε ότι δεν είχε καμία γνώση πως ένα συνέδριο επρόκειτο να οργανωθεί κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών αγώνων». 

Τέλειος εξευτελισμός
Αλλά, ω του θαύματος (σιγά το θαύμα, δηλαδή, αυτή η τακτική ακολουθείται πάντα από τον κ. Συμεωνίδη, λέει ό,τι θέλει, θεωρώντας τους πάντες ηλίθιους ή αμνήμονες), ο εκπρόσωπος της Ρουμανίας εμφάνισε μια σελίδα χαρτιού με την υπογραφή του προέδρου της BAVA κάτω από την σχετική απόφαση του συνεδρίου του 2014.

Β. Μαγγανάς, Ι. Πανάβογλου, Α. Κόντος.

Ο Ρουμάνος εκπρόσωπος ανέφερε, επίσης ότι ο γενικός γραμματέας, κ. Κωνσταντόπουλος «ουδεμία απολύτως δραστηριότητα έχει αναλάβει από την εκλογή του το 2013. Εχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή τής Ενωσης». 
Κατόπιν αυτών, αποφασίσθηκε (και αφού απορρίφθηκε η ελληνική πρόταση να μη γίνει κάποια αλλαγή στη διοίκηση και σε λίγους μήνες να διενεργηθούν αρχαιρεσίες) να προετοιμασθούν εκλογές, σύμφωνα με το προσφάτως εγκεκριμένο καταστατικό. 
Εκείνη τη στιγμή, κατά τα πρακτικά, ο κ. Συμεωνίδης έφυγε από την αίθουσα και αμέσως μετά υπάλληλος του γηπέδου ανακοίνωσε στους συνέδρους ότι το δωμάτιο θα πρέπει να κλείσει. Η απόλυτη ξεφτίλα, δηλαδή. «Τους κάναμε τα μούτρα κρέας»…
Οι υπόλοιποι εκπρόσωποι αποφάσισαν να συνεχισθεί το συνέδριο το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Ο πρόεδρος, ο γενικός γραμματέας και ο εκπρόσωπος της Ελλάδος, Μιχάλης Κουτσουδάκης αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη συνέχεια του συνεδρίου. Εκεί αποφασίσθηκε οριστικά,  ότι «ο νυν Πρόεδρος του Συμβουλίου της BAVA και ο Γενικός Γραμματέας απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους». Εως τις αρχαιρεσίες καθήκοντα προέδρου θα εκτελεί η «χρυσή» Ολυμπιονίκης της… κωπηλασίας, εκπρόσωπος των Μάστερς της Βουλγαρίας, Ζντράβκα Γιορντάνοβα. 

Ο αήττητος, στα Βαλκάνια, Γιάννης Μπέλλος.

Αυτά με τα εξωαγωνιστικά. Θ’ αναφερθούμε και στ’ αγωνιστικά, μολονότι έχουν περάσει πολλές ημέρες από τους αγώνες, για να υπάρχουν καταγεγραμμένα και αυτά. Αλλωστε το οφείλουμε στους δεκάδες των Ελλήνων που αγωνίσθηκαν και, οι περισσότεροι εξ αυτών διέπρεψαν. Βεβαίως, λόγω του τεράστιου αριθμού των μεταλλίων, που κατακτήσαμε, δεν θ’ αναφέρουμε όλους τους μεταλλιούχους, αλλά μόνο τους «χρυσούς». Ειδική αναφορά θα κάνουμε σε κάποιες ξεχωριστές, κατά την άποψή μας, περιπτώσεις. Ας δούμε λοιπόν, τους πρωταγωνιστές της ελληνικής ομάδας. 
Λένε «από Διός άρξασθαι». Λόγω ευγενείας, λέω «από γυναικός». 

Από αριστερά: Δ. Γαζής, Μιλτ. Κυριακίδης, Αθ. Γιαταγάνας.

Βάσει χρυσών μεταλλίων, τέσσερις ήταν οι μορφές της ελληνικής ομάδας. Από τέσσερα ατομικά κατέκτησαν η Μάγδα Ροϊλίδου (60-64 ετών) σε σφαιροβολία (10,22μ.), δισκοβολία (24,48), σφυροβολία (18,02) και ακοντισμό (22,03μ.) και η Ελένη Γκούζια (70-74) σε 100μ. (18’’85), 200μ. (40’’89), μήκος (3,28μ.) και 80μ. μ’ εμπόδια (20’’24). 
Τρία συνέλεξε η Αννα Δάφτσου (40-44), που, στην πραγματικότητα είναι 45 χρόνων, δεδομένου ότι γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1970. Για μία εβδομάδα αγωνίσθηκε με νεαρότερες. Αλλά η Αννα είναι πιο νέα από τις νέες. Με καταπληκτικές κούρσες και εξαιρετικές επιδόσεις κυριάρχησε σε 100 (13’’23), 200 (27’’12) και 400μ. (62’’72). 
Τρία πήρε και η Μαρία Πολομαρκάκη (45-49): Σφαιροβολία (8,86, εδώ 2^η ήταν η Κυρ. Τραμπίδου με 8,83μ.), δισκοβολία (27,53μ.) και σφυροβολία (27,50). 
Από δύο κατέκτησαν οι Αναστ. Θωμαΐδου (35-39) σε 800 και 1.500μ. με 2’18’’18 και 5’04’’74, Γιαν. Πανάβογλου (35-39) σε δισκοβολία (34,00) και σφυροβολία με την πολύ καλή επίδοση, 42,30μ., Παν. Ασημακοπούλου (40-44) σε 5.000μ. (22’38’’9) και ημιμαραθώνιο (1 ώρα 42’41’’), Δεσπ. Βίγκα (70-74) σε 800 (3’56’’86) και ημιμαραθώνιο με 2 ώρες 35’21’’, Χρ. Γαρίδη (70-74) σε 1.500μ. (7’48’’03) και 5.000μ. (28’19’’0), Αθ. Βαϊνά (55-59) σε 200μ. (36’’25) και μήκος  (3,37μ.) και Σταμ. Φώτα (80-84) σε 100 και 200μ. με 28’’44 και 65’’31. 
Τα υπόλοιπα πήραν η Φ. Λύκου (35-39) στα 200μ. με 29’’07, οι Αγγ. Μακρή (35-39) και Παν. Φυτιλή (45-49) στα 5.000μ. βάδην με 27’10’’3 και 28’38’’5, αντιστοίχως (μετά την Φυτιλή τερμάτισε η Πόπη Γαβαλάκη με 28’38’’6!), στην σφαιροβολία οι Δημ. Καραμανώλη (50-54) με 10,94 (4^η η Σ. Φιλιππάκη με 10,23), Μ. Ντάλα (40-44) με 9,41 και Απ. Κεσκίνη (35-39) με 7,71, στην δισκοβολία η πολύ νέα στο αγώνισμα, παλαιά καλή ιππέας, Μαρίνα Αργυρίου (40-44) με 23,38μ., στην σφυροβολία οι Μ. Καραγιάννη (40-44) με 27,30 και Μ. Τουρσουνίδου (50-54) με 31,03, στον ακοντισμό η Μ. Μολλάκη (35-39) με 28,53μ., στο ύψος η Φιλιππάκη με 1,10μ. και η ομάδα της Βαλκανικής σκυταλοδρομίας (800, 400, 200, 100μ.) των 35-44 ετών (Θωμαΐδου, Δάφτσου, Λύκου, Τραμπίδου) με 4’15’’03.
Ξεχωρίσαμε και τις εξής επιδόσεις: Κρ. Αθανασοπούλου (45-49) 29’’24 στα 200μ. (2^η) και 4,81μ. στο μήκος (2^η), τα 23’14’’2 της Αλ. Σουλιώτου (50-54) στα 5.000μ. (3^η), τα 10,23μ. της Λύκου στο τριπλούν (2^η) και το 1,30μ. της Β. Σιδερίδου (45-49) στο ύψος (3^η).  

Ο Βασίλης Ανδρεάδης.

Να επισημάνουμε, τέλος, την επανεμφάνιση της Χλόης Αγγλούπα (60-64), πέντε μήνες μετά την απώλεια του αγαπημένου της, Στέλιου. Κατετάγη 2^η στην δισκοβολία με 19,20μ. και στην σφυροβολία με 16,68μ. 
Να πάμε και στους άνδρες. Οι «χρυσοί» μεταλλιούχοι είναι πολύ περισσότεροι, κατ’ αρχήν διότι ουδείς πήρε  τέσσερα, αλλά και διότι πήραν 87 χρυσά, έναντι 40 των γυναικών, καθότι και η συμμετοχή Ελληνίδων ήταν μικρότερη. 
Δεν κατέκτησαν τα περισσότερα ατομικά μετάλλια, αλλά οι επιδόσεις τους θα τους οδηγούσαν στο βάθρο των νικητών στο πρόσφατο, δυσκολότατο, σημειωτέον, παγκόσμιο πρωτάθλημα. Πρόκειται για τον Γιώργο Φαρμάκη (50-54) και τον παγκόσμιο πρωταθλητή, Μαγγανά (60-64). Ο πρώτος νίκησε στο ύψος με 1,85μ. -με τέτοια επίδοση θα ήταν 2^ος στον κόσμο, αφού ο νικητής υπερέβη το 1,86, άρα μπορεί ο Γιώργος και να νικούσε, καθότι ο πήχυς δεν θα πήγαινε στο 1,85, αλλά στο 1,86μ., στη Λιόν, πάντως, μηδενίσθηκε στο 1,80μ. Ο άλλος κυριάρχησε σε σφυροβολία με 53,15 (θα ήταν 2^ος, όπως και ήταν) και σφαιροβολία με 13,67 (θα κατετάσσετο 4^ος).  
Εντυπωσιακό είναι το επίτευγμα του Γιάννη Μπέλλου (75-79). Με τις δύο νίκες του, σε ύψος (1,18μ.) και 80μ. μ’ εμπόδια (18’’68), έφθασε τις 43 σε ισάριθμες συμμετοχές του! 
Υψηλού επιπέδου επιδόσεις σημείωσαν δύο σφαιροβόλοι. Ο Γιάννης Βασιλόπουλος (40-44) με 14,99 (θα ήταν 3^ος στο Παγκόσμιο) και ο Διονύσης Αυγουστάτος (65-69) με 12,56μ. 
Συγκλόνισε τους πάντες ο Μιλτιάδης Κυριακίδης (35-39). Οχι τόσο με τις νίκες και τις επιδόσεις του (12,28μ. στην σφαιροβολία, 36,61 στην δισκοβολία), όσο διότι αγωνίζεται μ’ ένα τεχνητό πόδι. Αυτός είναι πραγματικός πρωταθλητής. Αλλά όχι στον στίβο. Στη ζωή.  
Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος και Βαλκανιονίκης στα σπρίντ. Τώρα, κοντά στα 92 του, ο Στέφανος Πετράκης κάνει ρίψεις. Και νίκησε σε σφαιροβολία (5,71μ.), δισκοβολία (11,59μ.) και ακοντισμό (12,16μ.).

Ο Ανδρέας Πολυχρονόπουλος.

Εχει κλείσει τα 93 του χρόνια ο Ανδρέας Πολυχρονόπουλος. Αλλά τρέχει και πηδάει. Νίκησε σε 100μ. (28’’41), 200μ. (66’’41) και μήκος (1,65μ.). 
Τρία  χρυσά κατέκτησε και ο 80χρονος, Αναστάσιος Μπέκος σε 100 (16’’88), 200 (37’’56) και 400μ. (1’34’’31). Κατετάγη 3^ος στο μήκος με 2,72μ. 
Εξι χρόνια μεγαλύτερος είναι ο Κώστας Χατζηεμμανουήλ. Θριάμβευσε στα 200 και στα 400μ. με 45’’09 και 1’50’’67, ενώ κατετάγη 2^ος στα 100 με 20’’28. 
Ο 82χρονος, Παναγιώτης Δούσης έτρεξε και περπάτησε μέσα σε δύο ημέρες, 31 χιλιόμετρα! Νίκησε στα 5.000μ. με 29’19’’8, στον ημιμαραθώνιο με 2 ώρες 19’46’’ (2^ος ο 84χρονος, Στέλιος Πρασσάς με 2:34’56’’) και στα 5.000μ. βάδην με 38’06’’6. Χαρά στο κουράγιο τους...

Ο Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος.

Ο Βασίλης Ανδρεάδης (60-64) ανέβηκε τρεις φορές στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου των νικητών. Για τα 400μ. (63’’47), τα 300μ. μ’ εμπόδια (50’’02) και το ύψος (1,50μ.). 
Ειδικής μνείας χρήζουν οι νίκες του πρωταθλητή κόσμου στους βετεράνους, Σταύρου Γεωργίου σε τριπλούν (14,28μ.) και μήκος (6,71μ.). 
Δύο χρυσά πήρε ο δεκαθλητής, Νίκος Αρβανίτης (45-49). Στα 110μ. μ’ εμπόδια με 18’’56 και στο ύψος με 1,65. Ηταν 2^ος στο τριπλούν, μπροστά από τον «σπεσιαλίστα» του αγωνίσματος, Οδυσσέα Σκαματζούρα με 12,62, έναντι 12,26μ.
Ο Παναγιώτης Κακογεώργος (65-69) είναι αυτό που λέμε «περίπτωση». Χωρίς να προπονείται, είναι καλός σε πολλά αγωνίσματα. Στην Θεσσαλονίκη πρώτευσε στο μήκος και στο επί κοντώ, με 4,42 και 2,20μ. αντιστοίχως. 
Ο 80ετής, Γιώργος Θεοδοσίου νίκησε στα 800 (4’18’’41) και στα 1.500μ. με 8’53’’26. 
Σπουδαία ήταν η επίδοση του Παύλου Τζαναβάρα (45-49) στον ημιμαραθώνιο: 1 ώρα 17’33’’, αλλά και του Γ. Σιγαλού (50-54) (1:19’38’’). Πολύ καλή επίδοση σημείωσε και ο Παναγιώτης Παπανδρεόπουλος (45-49) στα 5.000μ. (16’52’’3). 
Από δύο χρυσά συνέλεξαν οι Σοφ. Κυριαζάκος (40-44) στα 100 με 11’’61 (2^ος ο Γ. Λεπίδας 11’’79) και στα 200μ. (23’’60), Ι. Λυραντζάκης (65-69) στα ίδια αγωνίσματα με 14’’46 και 29’’88, Κων. Ανδρονικίδης (45-49) στα 800 (2’17’’93) και στα 400μ. μ’ εμπόδια (69’’28), Παν. Αλιφέρης (35-39) σε 5.000μ. (17’47’’2) και ημιμαραθώνιο (1:19’57’’), Αρης Παυλάτος (110μ. μ’ εμπόδια με 17’’73) και επί κοντώ με 3,70μ. 
Ενα χρυσό ο καθείς κατέκτησαν οι Χρ. Φιωτάκης (35-39) στα 100μ. με 11’’62,στα 400 οι Ι. Κυριακός (35-39) με 53’’17, Σπ. Σκορδίλης (55-59) με 60’’65 και Απ. Βενετιάδης (70-74) με 1’13’’70, Θ. Ξεντές (50-54) στα 800μ. με 2’19’’58,  στα 1.500μ. οι Ανέστηδες, Αποστολίδης (40-44) με 4’29’’31 και Λουκάς (50-54) με 4’49’’14, στα 5.000μ. οι Ευστ. Καστεριάδης (60-64) με 20’19’’8 και Χαρ. Παπαθωμάς (65-69) με 23’04’’4, στα 400μ. μ’ εμπόδια ο Απ. Τζελέτας (35-39) με 61’’41 και ο παλαιός πρωταθλητής Ελλάδος, Σπύρος Μπακάλης με 71’’65, στα 100μ. μ’ εμπόδια ο Ι. Χουλίδης (60-64) με 20’’03, στον ημιμαραθώνιο ο Χρυσ. Σουπιάδης (60-64) με 1:31’11’’, στα 5.000μ. βάδην οι Γ. Χριστούλης (35-39) με 25’26’’7, Βασ. Τσαντικίδης (45-49) με 30’16’’6 και Χαρ. Τοκατλίδης (65-69) με 35’32’’8, στο μήκος ο Ι. Δρουδάκης (60-64) με 5,02μ., στο τριπλούν οι Χρ. Παρατσικουράκης (40-44) με 11,26μ., Μεν. Τιμονίδης (55-59) με 10,23μ. και Κ. Μπούμπας (65-69) με 9,60 (2^ος στο μήκος με 4,25μ. και 3^ος στον ακοντισμό με 28,91μ.), στο ύψος ο Αθ. Καμπίτσας (40-44) με 1,70μ., στο επί κοντώ οι Κ. Παπαγεωργίου (35-39) με 3,40, Α. Ρίζος (50-54) με 3,60 και Γ. Σδόγκος (60-64) με 2,90μ., στην δισκοβολία οι Γ. Ιατρόπουλος (40-44) με 40,23μ. και Μιχ. Φρουδάκης (50-54) με 43,78μ., στον ακοντισμό οι Αναστ. Λαουδίκος (35-39) με 57,35μ. (2^ος ο Ν. Ορφανίδης με 54,15μ.), Ν. Μιχαλόπουλος (45-49) με 43,65 (2^ος ο Ν. Γεωργίου με 43,45μ.), Συμ. Ρόμπες (70-74) με 29,78 και Γρ. Σαββίδης (75-79) με 27,38 και στην σφυροβολία οι Χρ. Σιδηρόπουλος (35-39) με 41,20, Αντ. Κόντος (45-49) με 46,39 (3^ος ο Απ. Βότσης με 42,51), Ν. Μαρούδας (50-54) με 44,30 και Δημ. Μπαρδής (70-74) με 27,95μ. 
Τρία χρυσά κατέκτησε η Ελλάς στα 4Χ100. Στην κατηγορία 35-44 ετών με τους Παν. Αφρουδάκη - Λεπίδα - Ι. Καπουσούζ - Φιωτάκη με 44’’86, στην 45-54 με τους Ν. Χατζηνικολάου - Ν. Κόκκο (ήταν 3^ος στα 100μ. των 45-49 με 12’22) - Δ. Κοντονή - Ι. Ζογλοπίτη με 47’’93 και στην 75-84 με τους Χατζηεμμανουήλ - Μπέκο - Συμεωνίδη - Καπασακάλη (σύμφωνα με τις μαρτυρίες) με 1’14’’43. 

Σταύρος Γεωργίου (πάνω) και Παύλος Τζαναβάρας.

Τέλος, ο Συμεών Συμεωνίδης (80-84;;;) νίκησε σ’ επί κοντώ (2μ.), 80μ. μ’ εμπόδια (20’’24) και τριπλούν (6,50μ.), ενώ ήταν 2^ος στο μήκος με 3,08μ. 
Να σημειώσω και μερικές άλλες αξιόλογες επιδόσεις και εμφανίσεις:
Ο παλαιός πρωταθλητής Ελλάδος, Αγγελος Νικολαΐδης (55-59) ήταν 3^ος στην δισκοβολία με 42,08μ. Στο ίδιο αγώνισμα έγινε μεγάλη «μάχη» στην κατηγορία των 35-39 ετών: Κυριακίδης 36,61, Αθ. Γιαταγάνας 36,44, Δ. Γαζής 36,36.
Αλλά, κατά την άποψή μου, το αγώνισμα με το υψηλότερο επίπεδο ήταν η σφαιροβολία των 40-44: Βασιλόπουλος 14,99, Ι. Φαναρτζής 13,15, Ιατρόπουλος 12,82, Ι. Γαλάνης 12,61, Γρηγ. Ναλμπαντίδης 12,30, Θ. Βουρδόλης 12,09! Εξι αθλητές πάνω από τα 12μ. Και όλοι Ελληνες. Εντυπωσιακότατο. Αν, μάλιστα, ο Ιατρόπουλος και ο Γαλάνης βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση, θα είχαμε τέσσερις πάνω από τα 13μ.
Στα 400μ. ο Κοντονής τερμάτισε 2^ος με 58’’16. Το αναφέρουμε λόγω του ότι μόλις λίγες ημέρες προ των αγώνων άρχισε ξανά προπονήσεις, χαλαρές, φυσικά, έπειτα από έναν επώδυνο τραυματισμό.
Τέλος, θεωρώ αξιοπρεπή την επίδοση του Αγρου (55-59) στα 800μ.: 2’28’’95 (3^ος). Και τούτο, διότι επί μήνες εργάσθηκε, μαζί με άλλους, βεβαίως -αλλά αυτός δεν είναι μέλος της διοίκησης της ΟΕΒΑΣ και πρόσφερε ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του- για την επιτυχία της διοργάνωσης σε διάφορους τομείς.

Απόλυτη ελληνική κυριαρχία στα μετάλλια 
Η τελική κατατάξη στα μετάλλια, όπως ανακοινώθηκε από τους διοργανωτές, είναι (στην παρένθεση η δική μας καταμέτρηση ειδικά για την ελληνική ομάδα, την οποία έκανα τρεις φορές, την μία με συνεργάτιδα την Αννα Μάινα): 

Ι. Φαναρτζής, Βούλα Πατουλίδου, Ι. Βασιλόπουλος, Γ. Ιατρόπουλος, Πόπη Ουζούνη.

Ελλάς 127 χρυσά (127) – 84 ασημένια (81) – 85 χάλκινα (84) – 296 συνολικά (292). Αυτά κατανέμονται ως εξής ανά φύλο: Ανδρες: 87-59-65. Γυναίκες: 40-22-19. 
Ρουμανία 59-45-29-133, 
Τουρκία 45-43-25-113, 
Βουλγαρία 37-33-29-99 
Σλοβενία 36-21-12-69 
Σερβία 23-23-19-65 
Κροατία 12-19-6-37 
Μαυροβούνιο 4-6-2-12 
Βοσνία / Ερζεγοβίνη 2-3-2-7 
Μολδαβία 1-0-0-1.
Αν έχω κάνει οποιοδήποτε λάθος, δεκτή πάσα διόρθωση. 

*Σημείωση: Τα βάρη των οργάνων στις ρίψεις είναι: 
Ανδρες: Σφαιροβολία και σφυροβολία: 35-49 ετών: 7,26κ. 50-59: 6κ. 60-69: 5κ. 70-79: 4κ. 80+: 3κ. 
Δισκοβολία: 35-49: 2κ. 50+: 1κ. 
Ακοντισμός: 35-49: 0,8κ. 50-59: 0,7κ. 60-69: 0,6κ. 70-79: 0,5κ. 80+: 0,4κ. 
Γυναίκες: Σφαιροβολία και σφυροβολία: 35-49 ετών: 4κ. 50-74: 3κ. 75+: 2κ. 
Δισκοβολία: Ολες οι κατηγορίες έως και 74 ετών: 1κ. 75+: 0,75κ. 
Ακοντισμός: 35-49: 0,6κ. 50-74: 0,5κ. 75+: 0,4κ.