Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Ενας αγώνας που δεν έπρεπε να γίνει...

Διαχρονικοί αθλητές από όλη την Ελλάδα τίμησαν με τον καλύτερο τρόπο τη μνήμη του Στέλιου Αγγλούπα
Η Χλόη σε βολή που θα συγκίνησε τον Στέλιο. Στην Ελληνική δισκοβολία.


Θα ήταν καλύτερα, αυτοί οι αγώνες να μη είχαν γίνει. Τουλάχιστον, όχι με αυτή την μορφή. Ας ήταν μια απλή ημερίδα ρίψεων, στην οποία παρών και αγωνιζόμενος θα ήταν και ο Στέλιος Αγγλούπας. 
Δυστυχώς, η ζωή, η μοίρα, η ατυχία, ίσως και λανθασμένες επιλογές (π.χ., το κάπνισμα), τα έφεραν έτσι, ώστε ο Στέλιος να κοιτάζει από ψηλά αυτούς, που ήλθαν από όλη την Ελλάδα, για ν’ αγωνισθούν, τιμώντας την μνήμη του. Και ανάμεσά τους, την αγαπημένη του, Χλόη. Είμαι βέβαιος, ότι χαιρόταν πολύ, βλέποντας την ν’ αγωνίζεται ξανά. Και επιθυμία του θα ήταν να συνεχίσει να κάνει αυτό που και οι δύο τους αγάπησαν.
Ο ΣΕΒΑΣ Κωνσταντινουπολιτών (ΣΕΒΑΣΚ), ο τελευταίος σύλλογος του πρώτου Ελληνα δισκοβόλου, που ξεπέρασε τα 60μ. (60,08 το 1977, στα «Τσικλητήρεια», στο Ν. Φάλήρο) και σπουδαίου «μάστορα» στην Ελληνική δισκοβολία, οργάνωσε τους Α’ Αγώνες Ρίψεων εις μνήμη Στέλιου Αγγλούπα, που έγιναν στον Αγιο Κοσμά. Ηλθαν από την Κρήτη, τη Ρόδο, τη Δράμα, τη Λάρισα, την Λαμία, την Πελοπόννησο, την Κεφαλονιά και, βεβαίως, από τα περισσότερα σωματεία της Αττικής για τιμήσουν τον Στέλιο. Και το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο. Με πολύ καλές επιδόσεις.
Αλλά και οι κύριοι υπεύθυνοι της διοργάνωσης, ο Νίκος Γεωργίου, που, μολονότι αθλητής του ΣΕΒΑΣ Πειραιά, προσφέρθηκε ν’ αποτελέσει μέλος της οργανωτικής επιτροπής, και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, κατόρθωσαν να φτιάξουν αγώνες με πρόγραμμα λειτουργικό. Οι ώρες τών αγωνισμάτων τηρήθηκαν σχεδόν άψογα, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει συνήθως στους εν Ελλάδι αγώνες, ενώ κριτές επίσημοι υπήρχαν σ’ επαρκή αριθμό. Εξασφάλισαν δε, και τ’ απαιτούμενα όργανα, πλην ενός. Κάποια λάθη έγιναν και απετέλεσαν μάθημα για την επόμενη διοργάνωση, που, Θεού θέλοντος, θα διεξαχθεί το 2016.
Τρία πανελλήνια ρεκόρ σημειώθηκαν στις γυναίκες. Στην δισκοβολία των 60-64 ετών από την Μάγδα Ροϊλίδου με 25,00μ., στον ακοντισμό των 70-74 από την Ελένη . Γκούζια με 15,40μ. και στο βαρύ όργανο των 45-49 από την Μαρία Πολομαρκάκη με 7,84μ. 
Ο Βασ. Μαγγανάς ρίχνει βόλι, ο Ν. Γεωργίου θα μετρήσει.
Από εκεί κι έπειτα είχαμε και μια καλύτερη επίδοση κατηγορίας από τον Βασίλη Μαγγανά (60-64) στο Κρητικό βόλι με όργανο 7,26κ. με 12,49μ. Λέμε «καλύτερη επίδοση κατηγορίας», διότι το αγώνισμα αυτό δεν γίνεται πάντα υπό τις ίδιες συνθήκες. Οι αθλητές ρίχνουν μια σφαίρα από κάποιο βάθρο. Στέκονται με την πλάτη στραμμένη στο πεδίο βολής και πετούν την σφαίρα πηδώντας και στρίβοντας στον αέρα. 
Ο Διον. Αυγουστάτος στην σφαιροβολία και ο Ι. Βασιλόπουλος.
Το βάθρο δεν έχει πάντα και παντού το ίδιο ύψος, γι’ αυτό δεν μπορεί να καθιερωθεί πανελλήνιο ρεκόρ, παρά μόνο ρεκόρ… βάθρου. Πάντως, έρριξε περισσότερο από ό,τι πέρσι στα «Αρκάδια», στο Ρέθυμνο, από πιο ψηλό βάθρο. Το τωρινό βάθρο στο Ρέθυμνο έχει ύψος 0,35μ., ενώ αυτό στον αγώνα του ΣΕΒΑΣΚ, 0,31μ. 
Το αγώνισμα με το υψηλότερο επίπεδο επιδόσεων, σε άνδρες και γυναίκες, ήταν η σφαιροβολία. Εξαιρούμενου του Μαγγανά, ο οποίος σημείωσε την καλύτερη επίδοση των αγώνων στο Κρητικό βόλι, όλα τ’ άλλα κύπελλα πήγαν στην σφαιροβολία. Ενδεικτικό του εξαιρετικού επιπέδου του αγωνίσματος, είναι το γεγονός ότι πέντε αθλητές ξεπέρασαν τα 12μ. με την ανδρική σφαίρα (7,26κ.), ενώ πολύ καλή ήταν και η επίδοση του ιδιόρρυθμου, Διονύση Αυγουστάτου (65-69), που έρριξε 12,30μ. με την 5κιλη.
Αξιολογότατες βολές έγιναν και στην δισκοβολία, κυρίως στις κατηγορίες 40-44 και 65-69 ετών, στην οποία επανεμφανίσθηκε στο αγώνισμα μετά, σχεδόν, δυόμισι έτη ο Σπύρος Ροντογιάννης, που είπε ότι ήλθε για να τιμήσει τον μεγάλο συναγωνιστή του, τον Στέλιο. Επίσης, αξιοπρόσεκτες επιδόσεις είχαμε και στον ακοντισμό και στο Κρητικό βόλι και στην Ελληνική δισκοβολία. Στην τελευταία, εξ όσων γνωρίζουμε, για πρώτη φορά διεξήχθη αγώνας γυναικών. Οι καιροί αλλάζουν και προσαρμοζόμαστε στα νέα δεδομένα.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το ότι όλοι όσοι αγωνίσθηκαν ήταν από εξαιρετικοί έως αξιοπρεπείς αθλητές. Οχι, ας μας επιτραπεί η έκφραση, «χαβαλετζήδες», που ήλθαν για να πάρουν κάποιο μετάλλιο. Το οποίο δεν θα έπαιρναν βεβαίως, αφού είχαν τεθεί όρια βράβευσης. Συνολικά, αγωνίσθηκαν 28 άνδρες και 8 γυναίκες, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ συμμετοχής στους αγώνες, που οργανώνει ο ΣΕΒΑΣΚ. Χωρίς, μάλιστα, αυτή την φορά να έχουμε κάποιον αθλητή νεαρότερο, εκτός συναγωνισμού.
Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι μετέσχον αθλητές και αθλήτριες από την κατηγορία 35-39 ετών έως και την 80-84.
Τα πλήρη αποτελέσματα:
ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Δ. Γαζής ΣΕΒΑΣΚ 12,12, Αθ. Γιαταγάνας ΔΙΑΣ 12,11.
40-44: Ι. Βασιλόπουλος ΣΕΒΑΣΚ 15,00, Ι. Γαλάνης ΣΕΒΑΣ Πατρών 13,17, Γ. Μαγκάκης ΔΙΑΣ 12,80.
45-49: Γ. Δεμένεγας ΑΣΕΔΑΣ 9,31
50-54: Σ. Λιβιτσάνος ΣΕΒΑΣ 10,66, Γ. Μπορδόκας ΣΕΒΑΣΚ 9,79
55-59: Γρ. Δέδες ΣΕΒΑΣΚ 10,66
60-64: Ν. Κωνσταντόπουλος ΣΕΒΑΣΚ 9,38 (χωρίς φόρα, λόγω τραυματισμού).
65-69: Δ. Αυγουστάτος Κεφαλονιά 12,30, Π. Κακογεώργος ΣΕΒΑΣ Φθιώτιδας 9,64.
75-79: Σπ. Τουρκομανώλης ΣΕΒΑΣΚ 9,71.

Η Μάγδα Ροϊλίδου (πάνω) και η Σοφία Φιλιππάκη.
ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
55-59: Σ. Φιλιππάκη ΣΕΒΑΣ 10,40.
60-64: Μ. Ροϊλίδου ΣΕΒΑΣ ΡΟΔΟΥ 10,31, Χλ. Αγγλούπα ΣΕΒΑΣΚ 7,74.
70-74: Ε. Γκούζια ΣΕΒΑΣ Φθιώτιδας 7,15.

80-84: Στ. Φώτα ΣΕΒΑΣ Πειραιά 5,74.
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Ι. Χατζηβασιλείου ΣΕΒΑΣ 48,24.
45-49: Ν. Κεφάλας ΔΙΑΣ 45,67, Γ. Δεμένεγας ΑΣΕΔΑΣ 28,53.
50-54: Σ. Φλαμουράκης ΣΕΒΑΣ Πειραιώς 42,51, Σ. Λιβιτσάνος ΣΕΒΑΣ 41,68.
55-59: Βλ. Ντεκαΐλο ΣΕΒΑΣ 33,26, Οδ. Άγρος ΣΕΒΑΣ 25,10.
60-64: Γρ. Τρυφωνίδης ΣΕΒΑΣΚ 28,88.
65-69: Κ. Μπούμπας ΣΕΒΑΣ 27,64.

Από αριστερά: Γκούζια, Φιλιππάκη, Τουρσουνίδου, Αργυρίου.
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
50-54: Μ. Τουρσουνίδου ΣΥΒΑΣ Λάρισας 22,15.
60-64: Μ. Ροϊλίδου 21,51.
70-74: Ε. Γκούζια 15,40 ρεκόρ

ΣΦΥΡΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Δ. Γαζής ΣΕΒΑΣΚ 31,61.
60-64: Αθ. Καλαντζής ΣΕΒΑΣ 36,93.
70-74: Β. Κυριακίδης ΣΕΒΑΣ Δράμας 26,51.

ΣΦΥΡΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
45-49: Μ. Πολομαρκάκη ΠΕΔΑΣ Μίνωος 25,73.
50-54: Μ. Τουρσουνίδου 30,71.
60-64: Χλ. Αγγλούπα 17,63.

Η Μ. Πολομαρκάκη στο ρεκόρ.
ΒΑΡΥ ΟΡΓΑΝΟ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Δ. Γαζής 9,30.
70-74: Β. Κυριακίδης ΣΕΒΑΣ 7,97.*

*Αγωνίστηκε με κοντή σφύρα 9,08κ., ελλείψει οργάνου 7,26.
ΒΑΡΥ ΟΡΓΑΝΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
45-49: Μ. Πολομαρκάκη 7,84 ρεκόρ.

ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
40-44: Μ. Αργυρίου ΣΕΒΑΣΚ 22,48.
45-49: Μ. Πολομαρκάκη 28,83.
50-54: Μ. Τουρσουνίδου 25,06.
55-59: Σ. Φιλιππάκη 23,59.
60-64: Μ. Ροϊλίδου 25,00 ρεκόρ, Χλ. Αγγλούπα 21,81.
70-74: Ε. Γκούζια 12,60.

ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Α. Γιαταγάνας 35,63, Δ. Γαζής 33,98.
40-44: Ι. Βασιλόπουλος 40,91, Ε. Αλατσατιανός ΣΕΒΑΣΚ 40,30, Κ. Φουρναράκης ΠΕΔΑΣ Μίνωος 34,57.
50-54: Γρ. Δέδες ΣΕΒΑΣΚ 24,84, Γ. Μπορδόκας 22,49.
65-69: Σπ. Ροντογιάννης ΣΕΒΑΣ 40,10, Γ. Μπίρης ΣΕΒΑΣ 38,10, Π. Κακογεώργος 31,03.
70-74: Β. Κυριακίδης 29,40.
75-79: Σπ. Τουρκομανώλης 24,12.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
45-49: Μ. Πολομαρκάκη 22,35.
50-54: Μ. Τουρσουνίδου 17,01.
55-59: Σ. Φιλιππάκη 16,25.
60-64: Χλ. Αγγλούπα 14,71.
Ο Βαγγέλης Αλατσατιανός στον δίσκο και ο Γιάννης Γαλάνης.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Αθ. Γιαταγάνας 26,73, Δ. Γαζής ΣΕΒΑΣΚ 26,25.
40-44: Κ. Φουρναράκης 24,02.
45-49: Ν. Γεωργίου ΣΕΒΑΣ Πειραιώς 24,08 (αγωνίσθηκε με τραυματισμό).
50-54: Α. Δαναλάτος ΣΕΒΑΣ Πειραιώς 25,15.
55-59: Γρ. Δέδες 21,98.
60-64: Β. Μαγγανάς ΣΕΒΑΣ 29,31, Γρ. Τρυφωνίδης 21,63, Ν. Κωνσταντόπουλος 19,82.
65-69: Σπ. Ροντογιάννης 29,00, Γ. Μπίρης 27,10, Π. Κακογεώργος 23,70.
75-79: Σπ. Τουρκομανώλης 21,61.

ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ ΑΝΔΡΩΝ
35-39: Αθ. Γιαταγάνας 12,29, Δ. Γαζής 12,03.
40-44: Ι. Βασιλόπουλος 14,70, Ι. Γαλάνης 12,22, Γ. Μαγκάκης 11,15.
50-54: Σ. Λιβιτσάνος 11,10, Γ. Μπορδόκας 9,77.
Οι ακοντιστές: Φλαμουράκης, Κεφάλας, Λιβιτσιάνος.
60-64: Β. Μαγγανάς 14,31, Ν. Κωνσταντόπουλος 10,77.
75-79: Σπ. Τουρκομανώλης 10,86.

Οι τρεις καλύτεροι κάθε αγωνίσματος, που πέτυχαν τα όρια βράβευσης (στην παρένθεση η αναγωγή της επίδοσης στην κατηγορία ανδρών - γυναικών κάτω των 35 ετών, βάσει του διεθνούς συντελεστή βετεράνων):
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΑΝΔΡΩΝ: Ν. Κεφάλας (53,50), Στ. Φλαμουράκης (52,19) Σ. Λιβιτσάνος (51,17).
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Μ. Ροϊλίδου (33,14), Ε. Γκούζια (30,29).
ΣΦΥΡΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ: Αθ. Καλαντζής (48,31), Β. Κυριακίδης (40,09).
ΣΦΥΡΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Μ. Τουρσουνίδου (39,00), Μ. Πολομαρκάκη (32,72).
ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Μ. Ροϊλίδου (39,90), Χλ. Αγγλούπα (34,81), Μ. Πολομαρκάκη (34,76).
ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ: Σπ. Ροντογιάννης (46,66), Ι. Βασιλόπουλος (45,05), Ε. Αλατσατιανός (44,38).
ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ: Δ. Αυγουστάτος (16,73), Ι. Βασιλόπουλος (16,70), Ι. Γαλάνης (14,66)
ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Μ. Ροϊλίδου (15,48), Σ. Φιλιππάκη (14,25), Ε. Γκούζια (13,26).
ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ ΑΝΔΡΩΝ: Β. Μαγγανάς (17,86), Ι. Βασιλόπουλος (16,37), Σπ. Τουρκομανώλης (16,06).
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Μ. Πολομαρκάκη (26,94), Χλ. Αγγλούπα (23,47), Σ. Φιλιππάκη (23,41).
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ ΑΝΔΡΩΝ: Σπ. Ροντογιάννης (33,74), Γ. Μπίρης (31,53), Β. Μαγγανάς (31,15).
Ο Σπ. Τουρκομανώλης ρίχνει, ο Γρηγ. Τρυφωνίδης παρακολουθεί.
Ο Παν. Κακογεώργος έτοιμος για βολή, υπό το βλέμμα του Γρ. Δέδε.
Για την αναγωγή των επιδόσεων στην Ελληνική δισκοβολία και το Κρητικό βόλι, χρησιμοποιήσαμε τους συντελεστές της δισκοβολίας και της σφαιροβολίας, αντιστοίχως. Ολίγον αυθαίρετα, βεβαίως, αλλά δεν υπάρχει διεθνής συντελεστής. Συνεπώς, καταλήξαμε στις τρεις καλύτερες επιδόσεις ανδρών και γυναικών, βάσει της διεθνούς βαθμολογίας:
ΑΝΔΡΕΣ: Β. Μαγγανάς (Κρητικό βόλι) 966 βαθμοί, Δ. Αυγουστάτος (σφαιροβολία) 896, Ι. Βασιλόπουλος (σφαιροβολία) 894.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ (όλες στην σφαιροβολία): Μ. Ροϊλίδου 893, Σ. Φιλιππάκη 811, Ε. Γκούζια 745.
Σύμφωνα με την προκήρυξη, οι τρεις καλύτεροι και καλύτερες, βάσει της διεθνούς βαθμολογίας, αθλητές και αθλήτριες κάθε αγωνίσματος, θα βραβεύονταν με μετάλλιο και δίπλωμα. Ο νικητής κάθε κατηγορίας, θα έπαιρνε δίπλωμα. Στους αθλητές και τις αθλήτριες δε, με τις τρεις καλύτερες επιδόσεις σε όλα τ’ αγωνίσματα, θ’ απονέμονταν κύπελλα. Προϋπόθεση, όμως, για την βράβευση ήταν η επίτευξη του ελάχιστου όριου, που θεσπίσθηκε. Ετσι, κάποιοι νικητές κατηγοριών, δεν πήραν δίπλωμα. Το ευχάριστο, όμως, ήταν πως το αποδέχθηκαν χωρίς γκρίνιες. Ηταν μια προσπάθεια για να περιβληθούν οι αγώνες με κύρος και αίγλη.
Δύο κύπελλα αθλοθέτησε ο Δήμαρχος Π. Φαλήρου, παλαιός πρωταθλητής των 400μ. μ’ εμπόδια, συναθλητής του Αγγλούπα  και νυν Α’ αντιπρόεδρος της ΟΕΒΑΣ, Διονύσης Χατζηδάκης. Αλλοι αθλοθέτες ήταν, η Χλόη Κονναρή – Αγγλούπα, ο ταμίας της ΟΕΒΑΣ, Βασίλης Ανδρεάδης (ο οποίος, όμως, ενώ μας είχε διαβεβαιώσει ότι θα ερχόταν ν’ αγωνισθεί, για να τιμήσει τη μνήμη του Στέλιου, δεν το έπραξε), ο Γιάννης Ερδεβλετίογλου, ο Βασίλης Μαγγανάς, το τμήμα στίβου του Πανιώνιου -ο Αγγλούπας ήταν αθλητής τού συλλόγου- και οι Νίκος Γεωργίου και Νίκος Κωνσταντόπουλος.
Οι δύο τελευταίοι αθλοθέτησαν αγαλματίδιο, που παριστάνει τον Δισκοβόλο του Μύρωνα και το απένειμαν στην Χλόη. Ηταν η πιο συγκινητική στιγμή της διοργάνωσης. Η Χλόη δάκρυσε, μη μπορώντας να συγκρατήσει την συγκίνησή της και τα συναισθήματά της από την απώλεια και την απουσία του Στέλιου.
Την διαβεβαιώνουμε, ότι όσοι τον γνωρίσαμε, θα τον θυμόμαστε όσο ζούμε.
Αψογο τελείωμα από την Χλόη Κονναρή - Αγγλούπα. Η τέχνη δεν ξεχνιέται. Αρκεί να την έχεις μάθει σωστά.
Παρέστησαν, έστω επ’ ολίγον, ο κ. Χατζηδάκης και ο πρώην Περιφερειάρχης, Γιάννης Σγουρός. Παρών, για μερικές ώρες και ο δημοσιογράφος, λάτρης του στίβου, Κάρολος Σαργολόγος, όπως και ο παλαιός καλός ακοντιστής, Γιάννης Ραβανόπουλος, που ήλθε να δει φίλους. Ισως μελλοντικά ρίξει και κάποια βολή.
Ανιδιοτελώς πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους οι κριτές, Μαρία Μπουσίου, Νίκος Γεωργίου και Δημήτρης Γαζής. Η Αννα Μάινα σχεδίασε, φυσικά αφιλοκερδώς και αυτή, το δίπλωμα της διοργάνωσης. Με διάφορους τρόπους βοήθησαν οι Μόδεστος Κασκάτης, Μαρίνα Αργυρίου, Αναστασία Τζούτζια, Γρηγόρης Δέδες, Θανάσης Καλαντζής, Βασίλης Μαγγανάς, Χρήστος Πολυχρονίου. Σημαντικότατη ήταν η συμβολή του υπεύθυνου του γυμναστηρίου τού ΣΕΓΑΣ, Δημήτρη Χαλβατζάρα, ο οποίος διέθεσε όργανα και άλλο υλικό.
Οι διοργανωτές ευχαριστούν και τους κριτές, Σπύρο Τζομάκα, Παναγιώτη Μαραγκό και Κατερίνα Μαυροδήμου, που άντεξαν επί εξάωρο να μετρούν βολές.
*Σημείωση: Τα βάρη των οργάνων είναι:
Ανδρες: Σφαιροβολία, Κρητικό βόλι και σφυροβολία: 35-49 ετών: 7,26κ. 50-59: 6κ. 60-69: 5κ. 70-79: 4κ. 80+: 3κ. 
Δισκοβολία και Ελληνική: 35-49: 2κ. 50+: 1κ. 
Ακοντισμός: 35-49: 0,8κ. 50-59: 0,7κ. 60-69: 0,6κ. 70-79: 0,5κ. 80+: 0,4κ. 
Γυναίκες: Σφαιροβολία και σφυροβολία: 35-49 ετών: 4κ. 50-74: 3κ. 75+: 2κ.
Δισκοβολία: Ολες οι κατηγορίες έως και 74 ετών: 1κ. 75+: 0,75κ.
Ακοντισμός: 35-49: 0,6κ. 50-74: 0,5κ. 75+: 0,4κ.
*Οι περισσότερες φωτογραφίες τραβήχτηκαν από την Μαρία Πολομαρκάκη.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Η ζωή είναι πάλη και η πάλη ζωή

Πολλαπλά μαθήματα παρέδωσαν σε νέους και μεγάλους οι διαχρονικοί παλαιστές, που αγωνίσθηκαν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα βετεράνων



 
  Του Ν. Α.

Κωνσταντόπουλου





Η ζωή είναι μια αέναη πάλη. Η πάλη για τη ζωή δεν σταματάει όσο κάποιος ζει. Αν σταματήσει να παλεύει, παύει να ζει. 
Οι αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Πάλης για βετεράνους αθλητές (από 35 έως και 70 ετών), που διεξήχθησαν στο Ολυμπιακό Κέντρο του Π. Φαλήρου (το κακώς αποκαλούμενο, γυμναστήριο τάε κβον ντο), αποτέλεσαν μάθημα ζωής. Και από την άποψη αυτή, ήταν ίσως πιο σημαντικοί και από ένα αντίστοιχο πρωτάθλημα ανδρών - γυναικών. Ηταν μάθημα ζωής, όπως κάθε διοργάνωση για διαχρονικούς (βετεράνους, δηλαδή παλαίμαχους, όχι απόμαχους) αθλητές. Μάθημα, ότι ο αθλητισμός δεν σταματάει στα 35 χρόνια, αλλά συνεχίζεται σχεδόν εσαεί -ασχέτως αν στην πάλη, λόγω της ιδιομορφίας της ως άθλημα, δεν επιτρέπεται ν’ αγωνίζεται κάποιος σε αγώνες μετά τα 70 του. 
«Θα παλεύω έως την τελευταία μου πνοή. Για ν’ ακριβολογώ, έως ότου τα γόνατά μου μού πουν να σταματήσω. Οσο τα γόνατά μου με κρατούν στο ταπί, θ’ αγωνίζομαι», δήλωσε ο περίφημος Πολωνός, Αντζέι Βρόνσκι, δις «χρυσός» Ολυμπιονίκης, που στα 50 του χρόνια, εξακολουθεί να παλεύει καθημερινά.
Δυστυχώς, τούτο το μάθημα έχασαν την ευκαιρία να το παρακολουθήσουν αυτοί, ακριβώς, που έπρεπε. Οι μαθητές. Τα παιδιά. Η διοίκηση της Ελληνικής Ομοσπονδίας (ΕΟΦΠ) όφειλε να είχε κάνει εγκαίρως όλες εκείνες τις ενέργειες, ώστε μαθητές των σχολείων της περιοχής να παρακολουθήσουν εκ περιτροπής τους αγώνες. Θα ήταν μεγάλο κέρδος για τον αθλητισμό και για την ελληνική πάλη. Διότι, πέρα από τα όσα προαναφέραμε, τα παιδιά και οι δάσκαλοί τους, θα διαπίστωναν πως η πάλη είναι ευγενές άθλημα, στο οποίο ο ηττημένος αναγνωρίζει (εκτός σπανιοτάτων εξαιρέσεων) την ανωτερότητα του νικητή και οι αθλητές μετά τον αγώνα συχνά φεύγουν αγκαλιασμένοι από το ταπί. 
Οι Φινλανδοί είχαν στείλει συνεργείο, που βιντεοσκοπούσε τους αγώνες. Μάθαμε ότι θα παρουσίαζαν ντοκιμαντέρ στα σχολεία. Τι λέγαμε για μάθημα ζωής;
Ο Χολκ υποφέρει στα χέρια του Κιουρεγκιάν.
Εντυπωσιακή ήταν η συλλογή μεταλλίων από τους Ελληνες. Κυρίως στην ελληνορωμαϊκή, στην οποία, άλλωστε, έχουμε μεγαλύτερη παράδοση επιτυχιών. Ο συνολικός απολογισμός είναι δύο χρυσά, πέντε ασημένια και οκτώ χάλκινα. Συν ένα χρυσό χωρίς αγώνα, το οποίο απονεμήθηκε στην Αθηνά Γιαννουσά (75κ., Α’ κατηγορία ηλικίας).
Ο Κιουρεγκιάν με τη σημαία.
Αρχίζουμε, φυσικά και αξιοκρατικά, τον απολογισμό από την ελληνορωμαϊκή πάλη.
Ο «χάλκινος» Ολυμπιονίκης της Αθήνας το 2004, στα 55 κιλά, ο Αρτιόμ (Αρτέμιος) Κιουρεγκιάν (κατηγορία βάρους 58κ., ηλικίας Α), το ’πε και το ’κανε.
«Ηλθα μόνο για το χρυσό», μας έλεγε την παραμονή των αγώνων του. Και κράτησε το λόγο του. Νίκησε, κατά σειρά, τους Γιόλκιν (Ουκρανία) 10-0, Γκολαμρεζά (Ιράν) 4-1 και στον τελικό τον Σουηδό, Χολκ 3-0.
Ο Αρτιόμ μάς εξηγεί πώς έφθασε στον θρίαμβο.
«Είχα να αγωνιστώ από το 2008. Πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις για να ακουστεί ξανά το άθλημα και να έρθουν νέα παιδιά σε αυτό. Θέλω να πως σε όλους τους ανθρώπους ότι η ζωή είναι μία διαρκής πάλη. Εάν δεν αγωνιστείς, όμως, δεν έχεις πιθανότητες να νικήσεις», μας είπε.
Το άλλο χρυσό κατέκτησε θριαμβευτικά ο Βασίλης Μπούκης (69κ. Β, 11 αθλητές), αφού κατέβαλε τους Χάνεμαν (Γερμανία) 3-0, Παλαντίνο (ΗΠΑ) 8-0, Αρ. Πογκοσιάν (Αρμενία) 2-0 και στον τελικό τον Καζάχο, Ν. Κοϊρμάνοβ με 5-3.
«Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία. Αγωνίσθηκα για πρώτη φορά σε διοργάνωση βετεράνων. Το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό. Κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο για τα νέα παιδιά, ώστε να δείξω ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο, αρκεί να έχεις υπομονή και θέληση», δήλωσε.
Πώς να ξεφύγει από τον Βασίλη Μπούκη ο Κοϊρμάνοβ;
Στην ίδια κατηγορία πανηγυρίσαμε και για χάλκινο μετάλλιο. Το πήρε ο Αλέξανδρος Δαλικώνης, που στον μικρό τελικό νίκησε με πτώση τον Σλοβάκο, Μεγκάλι.
Ο Μπάμπης Καλτσίδης βρέθηκε στον τελικό της κατηγορίας των 130κ. Γ, απέναντι στον Βρόνσκι κι έχασε με 0-8 σε 1’56’’. Ηταν ο μόνος που άντεξε πάνω από 39’’. Ο πρώτος αντίπαλος του Πολωνού υπέκυψε σε 19’’ και ο δεύτερος σε 39’’. Συνεπώς το 1’56’’ του Μπάμπη είναι επιτυχία.
Ο Β. Μπούκης με το χρυσό και ο Αλ. Δαλικώνης με το χάλκινο.
Επισημαίνουμε, ότι στην ελληνορωμαϊκή, όταν ένας παλαιστής προηγηθεί με τουλάχιστον 8 σημεία διαφορά, ο αγώνας διακόπτεται, ενώ στην ελευθέρα τούτο συμβαίνει στα 10.
«Ο κόσμος πρέπει να παλεύει και να μη το βάζει στα πόδια. Ηθελα ν’ αντέξω στο πρώτο τρίλεπτο. Οσο δεν με είχε βάλει κάτω, ήλπιζα. Μόλις με έβαλε, δεν γινόταν τίποτα. Δεν παίζεται εκεί. Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος», μας είπε. Πριν από τον τελικό είχε αποκλείσει με 8-0 τους Ντέσερετσκι (Ουγγαρία) και Ουξουμπάεβ (Καζαχστάν).
Ο Βρόνσκι, στην μεγάλη του σταδιοδρομία, κατέκτησε δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια (1988, 1996), ενώ ήταν 4ος το 1992, ένα χρυσό, ένα ασημένιο (το 1999, στο «Ειρήνης και Φιλίας») και δύο χάλκινα Παγκόσμια και τρία χρυσά και δύο χάλκινα (το ένα το 1994, στο Περιστέρι), Ευρωπαϊκά.
Ο Μπάμπης Καλτσίδης άντεξε 1'56''...

 Τι να πεί ο Ιρανός, Σαλμανί, που έχασε σε 19'';
Υπήρξε αθλητής με διακρίσεις στην ελευθέρα. Στο Π. Φάληρο απέτυχε σε αυτήν, αλλά κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην ελληνορωμαϊκή, ο Παναγιώτης Καλαϊτζίδης (63κ. Δ, 8 συμμετοχές). Νίκησε με πτώση τον Τούρκο, Ρ. Γκιουλέρ και με 8-7 τον Ρώσο, Ντ. Ζανγκίροβ και έχασε με 2-10 από τον Ουκρανό, Νιχουίλο Νιλιπιούκ. Και αυτός και ο Καλτσίδης προέρχονται από τον Ατλαντα Καλλιθέας.
«Ο,τι δεν έκανα νέος, το πέτυχα τώρα στα... γεράματα», μας είπε τρισευτυχισμένος.
Πανευτυχής ο Παναγιώτης Καλαϊτζίδης.
Στον τελικό ηττήθη και ο Βαλέριος Κογκουασβίλι (76κ. Β). Εχασε με 0-3 από τον Σουηδό, Γιόχαν Χέντμπεργκ. Πριν είχε αποκλείσει με 8-0 τον Βασ. Σπανουδάκη, με 6-1 τον Αγιλντίζ (Τουρκία) και με 13-4 τον Μαν. Καραβάνο.
Προπονητής με τεράστια προσφορά στον Ατλαντα Καλλιθέας, ο Γιώργος Πατσιανίδης (58κλ. Στ’, 7 αθλητές), ήταν απροπόνητος. Ο 3ος των Ολυμπιακών του 1980, στην ελευθέρας, Γιώργος Χατζηιωαννίδης (του Ατλαντα κι αυτός, όπως ο μεγάλος, Μπάμπης Χολίδης), τον έπεισε ν’ αγωνισθεί. Αποτέλεσμα: Ο αγαπητός, σε όλους, «Πατσιάν» έφθασε στον τελικό. Απέκλεισε χωρίς αγώνα, λόγω τραυματισμού τον Ούγγρο, Μ. Μάρτα και με πτώση τον Κροάτη, Λίτρα και στον τελικό έχασε με πτώση από τον Ιρανό, Αμπντολραχμάν Μοαρεφιανπούρ.
Παλαιός πρωταθλητής, μετά πατέρας πρωταθλητή (του Αλέξη), προπονητής, πρόεδρος και «ψυχή» του Ηρακλή Περιστερίου, ο Δημήτρης Κολιτσόπουλος (97κ. Ζ, 3 αθλητές), με μία νίκη, επί του Ρώσου, Μποτσκάρεν (χωρίς αγώνα, όμως, καθότι ο Ρώσος είχε μηδενισθεί στο πρώτο του παιχνίδι, λόγω μη έγκαιρης προσέλευσης στο ταπί) και με ήττα με πτώση από τον Γερμανό, Τέοντορ Ζάμετ, ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου των νικητών. Ας πρόσεχε ο Ρώσος…

Ασημένιοι ο Β. Κογκουασβίλι (πάνω) και ο Γ. Πατσιανίδης.
«Αποφάσισα ν’ αγωνισθώ για να δείξω στα νέα παιδιά ότι το άθλημα δεν έχει ηλικία και για να πείσω τους γονείς να τα γράψουν στα σωματεία», δήλωσε ο 68χρονος, Κολιτσόπουλος.
Η οικογένεια Μπούκη (αλλά και του Ηρακλή Περιστερίου), πήρε κι άλλο μετάλλιο. Χάλκινο στα 76κ. της Α (12 παλαιστές). Ο Γιώργος Μπούκης αρχικά έχασε από τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2002, Σουηδό, Τζίμι Σάμουελσον με 0-8, αλλά μετά νίκησε τον Ιρανό, Χεϊνταριγκουτζανί 6-2 και τον Λευκορώσο, Ντούντκο 6-0. Αν η κλήρωση ήταν διαφορετική, μπορεί να είχε φθάσει στον τελικό.

Ο Δ. Κολιτσόπουλος βραβεύεται από την κόρη του, Ιωάννα.
Στα 85κ. της Β΄, ο Βασίλης Μπατάλας, αναδείχθηκε 3ος, στους 13, νικώντας στον μικρό τελικό τον Σουηδό, Χάρτβιγκ με πτώση.
Χάλκινο μετάλλιο πήρε και ο Νίκος Τσιακάρας (58κ. Γ, 5 αθλητές), με δύο νίκες και ισάριθμες ήττες. 
Πρωταθλητής Ελλάδος, 5ος στους Μεσογειακούς αγώνες του 1977 και με άλλες διακρίσεις, ο Δημήτρης Χριστόφορος (76κ., Στ΄) είχε χρόνια να παλαίψει. Με την προτροπή των δύο γιών του, τού Κώστα, που έκανε το κοουτσάρισμα, και τού Πάνου, πέτυχε δύο νίκες, υπέστη άλλες τόσες ήττες και αναδείχθηκε 3ος στους 5. Φαινόταν αγύμναστος, αλλά την πάλη δεν την ξέχασε. Φαινόταν στο πώς «τραβούσε» τις λαβές. Στον αγώνα, που του χάρισε το χάλκινο μετάλλιο, έχανε με 2-4 από τον Ρώσο, Τσελπάνοβ, αλλά τον νίκησε με πτώση με αστραπιαία λαβή.

Ο Γιώργος Μπούκης (πάνω) και ο Κώστας Αβράμης.
Η ελευθέρα μας πρόσφερε τρία χάλκινα μετάλλια. Ο Κώστας Αβράμης το πήρε στην κατηγορία 85κ. Δ’, νικώντας στον μικρό τελικό τον Γερμανό, Χ. Σούμαχερ με 8-1.
Στο βάθρο των νικητών (πώς τους βάσταξε) της κατηγορίας 130κ. Α’ ανέβηκαν μαζί δύο αθλητές του Ατλαντα Καλλιθέας, ο Νίκος Σωτηριάδης  και ο Αβραάμ Παπαδόπουλος. Ο πρώτος, στον αποφασιστικό αγώνα, συνέτριψε με 12-4 τον Πολωνό, Α. Κρόλακ και ο άλλος με 5-0 και εγκατάλειψη, λόγω τραυματισμού, τον Ουζμπέκο, Ρ. Μπαλταμπάεβ.
Οι θέσεις όλων των άλλων Ελλήνων, με σειρά ηλικιακή, ήταν (σε παρένθεση η συμμετοχή ανά κατηγορία): 
ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΗ: Α κατηγορία: 69κ. (12): 10ος Β. Γιαλί.
Β: 63κ. (6): 6ος Στ. Κεβρεκίδης, 69κ. (11): 10ος Βασ. Κουπλίδης, 76κ. (15): 5ος Μαν. Καραβάνος, 9ος Φ. Μπαμιατζόγλου, 10ος Βασ. Σπανουδάκης, 85κ. (13): 13ος Πραξ. Βασιλακόπουλος, 97κ. (11): 9ος Λ. Μανταδάκης, 11ος Δημ. Χαλκιάς, 130κ. (12): 7ος Ν. Τσίγκας, 11ος, Γ. Κυριακίδης.

Τρισευτυχισμένος ο Δημήτρης Χριστόφορος.
Γ: 85κ. (17): 9ος Χρήστος Παγκέας. Ηταν ο άτυχος των αγώνων. Νίκησε, αρχικά, με 6-0 τον Σουηδό, Αρβιντσον και μετά προηγείτο 7-2 του Γκ. Απαριάν (Κύπρος), αλλά τραυματίσθηκε κι εγκατέλειψε. 15ος Παρ. Δεσκουλίδης. Ο Απαριάν κατετάγη 5ος. 97κ.: (11): 11ος Χρ. Δρίβας.
Δ: 69κ. (12): 11ος Ιω. Βαλασάκης, 76κ. (8): 5ος Βλ. Μακρίδης.

Ο Χριστόφορος νέος.
Ε: 69κ.(12): 11ος Α. Ράλλης, 76κ. (15): 5ος Γ. Παπαγεωργίου, 85κ. (14): 5ος Γ. Τράσκας, 10ος Ν. Μπονατάκης.
Ζ: 76κ. (9): 7ος Κ. Σακελλαρίδης. 
ΕΛΕΥΘΕΡΑ: Α κατηγορία: 63κ.: Αρθ. Καλπατσανίδης 5ος (8), 76κ.: Γ. Βασιλειάδης 15ος (16). Στα 130κ. 6ος, στους 8, κατετάγη ο Κύπριος, Θ. Θεοχάρης.
Β: 69κ. (14): 13ος Μ. Ατματσίδης, 14ος Γκ. Σον, 76κ. (14): 7ος Βαλ. Κογκουασβίλι, 10ος Μαν. Καραβάνος, 85κ. (13): 5ος Π. Κορωνίδης, 97κ. (15): 7ος Δημ. Χαλκιάς, 12ος Αναστ. Αλεξανδρίδης.
Γ: 76κ. (16): 5ος Ιω. Αθανασιάδης, 85κ. (15): 12ος Π. Σερδαρίδης, 14ος Παρ. Δεσκουλίδης.
Δ: 63κ. (6):6ος; Παν. Καλαϊτζίδης, 85κ. (21): 19ος Δημ. Αθανασιάδης, 21ος Θοδ. Πεσιρίδης.

Στο βάθρο και ο Νίκος Τσιακάρας.
Ε: 69κ. (9): 9ος Α. Ράλλης, 85κ. (10): 5ος Ν. Μπονατάκης, 97κ. (10): 7ος Γ. Πολυχρονίδης.
Διεξήχθησαν, για πρώτη φορά, και αγώνες γυναικών. Η συμμετοχή ήταν ελάχιστη, με συνέπεια να δούμε την γελοιότητα, αθλήτριες ν’ ανακηρύσσονται πρωταθλήτριες κόσμου, χωρίς να έχουν ιδρώσει, αφού δεν πάλαιψαν έστω μία φορά.

Ελληνες της διασποράς 
Οι Ελληνες που ανέβηκαν στα ταπί δεν ήταν μόνο αυτοί. Αγωνίσθηκαν και Ελληνες της διασποράς, κυρίως παιδιά μεταναστών. Δεν κατάφεραν να κατακτήσουν κάποιο μετάλλιο, μολονότι κάποιοι πραγματοποίησαν καλές εμφανίσεις.
Ξεχωριστή περίπτωση είναι ο 46χρονος, Γκεόργκι ή Γιώργος Πετρόβ ή Πετρίδης. Το 1993 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 57κ. της ελευθέρας στους Μεσογειακούς αγώνες. Είχε αναδειχθεί 9ος και 11ος σε παγκόσμιο πρωτάθλημα (1995 και 1994, αντιστοίχως) και 8ος στο Ευρωπαϊκό του 1992.
Ο Α. Παπαδόπουλος και ο Ν. Σωτηριάδης (δεξιά) στην 3η θέση.
«Έχω 10 χρόνια να έλθω στην Ελλάδα. Τελευταία φορά ήλθα για να υπηρετήσω την στρατιωτική μου θητεία. Αγωνίστηκα στην εθνική Ελλάδος για μία πενταετία. Είναι χαρά μου που επέστρεψα γι’ αυτή τη μεγάλη διοργάνωση, στη οποία, μετέχουν πολλοί και δυνατοί αντίπαλοι. Θα προσπαθήσω να κερδίσω μετάλλιο για να το αφιερώσω και στις δύο πατρίδες μου», δήλωσε στο γραφείο Τύπου της διοργάνωσης. Εργάζεται ως προπονητής σε σύλλογο της Ρωσίας.
Ο Γρηγόρης Νικητίδης.
Τελικά, πέτυχε τον στόχο του και πήρε το χάλκινο μετάλλιο στα… 85κ. (βάρυνε πολύ) της Γ κατηγορίας.
Ο Κρητικός, Γιάννης Κοκολάκης εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στα 69κ. της Α στην ελευθέρα και κατετάγη 5ος, στους 11. Είναι και αισθάνεται Ελληνας.
Το ίδιο και οι εξ Αυστραλίας ελθόντες, Λάζαρος Παπαδόπουλος (97κ. Δ) και Κώστας Παπαϊωάννου, που μιλούν πολύ καλά τα ελληνικά. Είναι δύο από τους πολλούς Ελληνοαυστραλούς παλαιστές. Ο Λάζαρος αγωνίσθηκε και στην ελευθέρα και στην ελληνορωμαϊκή και κατέλαβε, αντιστοίχως, την 7η θέση, στους 13, και την 8η, στους 11. Ο Παπαϊωάννου (69κ. Δ, ελευθέρας) κατετάγη 10ος, στους 11.
Για την Σουηδία αγωνίσθηκε στα 85κ. της Γ, στην ελληνορωμαϊκή, ο Γρηγόρης Νικητίδης, που, επίσης, μιλάει καλά ελληνικά. Πήρε την 14η θέση, στους 17. Ο Αλέξανδρος Πασανίδης, Πόντιος από την Ρωσία, κατετάγη 5ος, στους 6, στα 69κ. της Στ’ στην ελληνορωμαϊκή. 

Παρόντες και Ολυμπιονίκες 
Ανακαλύψαμε μόνο τρεις κατόχους Ολυμπιακών μεταλλίων, οι οποίοι ήταν ανάμεσα στους 736 παλαιστές από 49 χώρες, που αγωνίσθηκαν. Πρόκειται, όπως προαναφέραμε, για τον δικό μας, Αρτιόμ (Αρτέμιος) Κιουρεγκιάν, που είχε αναδειχθεί 3ος το 2004, στην Αθήνα, τον περίφημο Πολωνό, Αντζέι Βρόνσκι, νικητή στα 100κ. της ελληνορωμαϊκής το 1988 και το 1996, αλλά και τον Γεωργιανό, Ελντάρι Λούκα Κουρτανίτζε, που ήταν 3ος το 1996 στα 90κ. και το 2000 στα 97κ. της ελευθέρας. Παρών ήταν, όπως, ήδη, είδαμε, και ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2002 και 4ος στους Ολυμπιακούς του 2000, Σουηδός, Τζίμι Σάμουελσον.
Ο Βασ. Μπατάλας πανηγυρίζων.
Αλλά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στους αγώνες βετεράνων άλλων αθλημάτων, που παρακολουθώ (π.χ. στίβος, άρση βαρών). Οι περισσότεροι από τους μεγάλους αθλητές του παρελθόντος δεν μετέχουν ή γιατί έχουν υποστεί πολλές σημαντικές επιβαρύνσεις και καταπονήσεις και δεν αντέχουν ν’ αγωνισθούν, ή γιατί έχουν κορεσθεί από επιτυχίες και αγώνες και δεν βλέπουν νόημα στο να συνεχίσουν ν’ αγωνίζονται ή γιατί φοβούνται μη χάσουν από κάποιον άσημο αντίπαλο.
«Εχω Ολυμπιακά και παγκόσμια μετάλλια. Τι νόημα έχει να παλαίψω εδώ; Και για σκέψου να με κερδίσει κάποιος…», μας είπε Ολυμπιονίκης μας, που εξακολουθεί, στα 70 του, να βρίσκεται σ’ εξαιρετική φυσική κατάσταση και όταν σφίγγει το χέρι σου, στο.. λιώνει. Κι όμως…
Κι όμως, ο Κουρτανίτζε ήλθε, έχασε στον τελικό των 130κ. της κατηγορίας ηλικίας 41-45 ετών, φίλησε με δάκρυα το ταπί και απήλθε με το ασημένιο μετάλλιο, χωρίς να νοιώσει ταπεινωμένος. Και σκεφθείτε, ότι πέρσι εκπροσώπησε την Γεωργία στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ασχολείται με την πολιτική, ενώ έχει διατελέσει και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Πάλης της Γεωργίας.
Δύο χάλκινα Ολυμπιακά (1996 και 2000) έχει στην προθήκη του ο Κουρτανίτζε, μαζί με 2 χρυσά (2002, 2003), 2 ασημένια και 1 χάλκινο παγκόσμια και 5 χρυσά, 3 ασημένια και 2 χάλκινα Ευρωπαϊκά. Τα πήρε από το 1993 έως και το 2006.
Υπήρχαν κι άλλοι με ελάσσονες διακρίσεις, αλλά με συμμετοχές σε Ολυμπιακούς αγώνες, όπως ο Ιρανός, Μπερούζ Τζαμσίντι (9ος στην Αθήνα το 2004 στα 84κ. της ελληνορωμαϊκής και 6ος στο πρωτάθλημα κόσμου το 1998), ο Σουηδός, Εντι Μπένγκτσον (10ος το 2000 και 7ος στο πρωτάθλημα κόσμου του 2001, πάντα στην βαριά κατηγορία) και ο Φινλανδός, Τέρο Κάταγιστο (18ος στους Ολυμπιακούς του 2000 και 6ος στο παγκόσμιο του 1994 στις ελαφριές κατηγορίες της ελληνορωμαϊκής, 52 και 54κ.).
Και οι τρεις νίκησαν εδώ. Ο Κάταγιστο στα 58 κιλά της Β κατηγορίας, ο Τζαμσίντι στα 97 της Β και ο Μπένγκτσον στα 130 της Α. Ολοι στην ελληνορωμαϊκή.

Ο Ελντάρι Κουρτανίτζε στην 2η θέση! Εκπληξη.
Ηλθαν, επίσης, κάποιοι μ’ επιτυχίες κυρίως σε διεθνείς διοργανώσεις εφήβων ή παίδων. Δεν ψάξαμε, φυσικά, τα βιογραφικά στοιχεία όλων των παλαιστών, που αγωνίσθηκαν, αλλά μερικά ενδεικτικά. Οπότε, μπορεί να μας έχουν ξεφύγει ουκ ολίγοι.
Οι συνολικές συμμετοχές ήταν 869, διότι αρκετοί αγωνίσθηκαν και στα δύο στυλ. Εντυπωσιακός είναι ο αριθμός των Ιρανών, που ήλθαν: 126.
Ιδιάζουσα είναι η περίπτωση του 74χρονου, Βασίλη Κυριακίδη. Επιθυμούσε διακαώς ν’ αγωνισθεί, αλλά η ηλικία του (οι κανονισμοί, δηλαδή) δεν του επέτρεψε. Ηλθε στην Αθήνα από την Δράμα, για να κοουτσάρει τον γιό του, Γιώργο, που πάλαιψε την Κυριακή. Ο Βασίλης, όμως, δεν έμεινε αδρανής. Το Σάββατο πήγε στον Αγιο Κοσμά και μετέσχε στους αγώνες ρίψεων για βετεράνους, που διεξήχθησαν εις μνήμη του πρωταθλητή της δισκοβολίας, Στέλιου Αγγλούπα. Νίκησε στην κατηγορία της ηλικίας του (70-74 ετών), στην σφυροβολία και στην δισκοβολία και, μάλιστα, στην πρώτη σημείωσε, βάσει της διεθνούς βαθμολογίας, την 2η επίδοση του αγωνίσματος, συνολικά, και βραβεύθηκε με ασημένιο μετάλλιο.
Ο 74χρονος, Βασίλης Κυριακίδης σε μια βολή.
Οι κατηγορίες ηλικίας στην πάλη των βετεράνων είναι οι εξής: Α (35-40 ετών), Β (41-45), Γ (46-50), Δ (51-55), Ε (56-60), Στ (61-65)και Ζ (66-70).
Πολύ καλή ήταν η διοργάνωση σε όλους του τομείς. Ο Τύπος, που είναι του αμέσου ενδιαφέροντός μου, εξυπηρετήθηκε εξαιρετικά από ένα εργατικότατο -από τον πρώτο (την πρώτη) έως τον «τελευταίο τροχό της αμάξης»- επιτελείο, η προβολή των αγώνων ήταν πολύ καλή, όπως και η τελετή έναρξης, η οποία είχε ιδιαιτέρως ενδιαφέρον θέμα, αλλά «έχασε» κάπως, διότι ήταν μακρά σε διάρκεια. Τα ίδια μπορούσαν να λεχθούν από τον αφηγητή και εκ των εμπνευστών της τελετής, και να παρουσιασθούν σε λιγότερο χρόνο.
Σημαντικό είναι και το γεγονός, ότι η διοργάνωση άφησε και χρήματα στην Ελλάδα. 

Συγκλονιστικές προσωπικές ιστορίες
Για επίλογο, δανείζομαι ένα κείμενο της Σπυριδούλας Σπανέα από την «Καθημερινή»:
«Κάθε αθλητής που αγωνίστηκε στο Παλαιό Φάληρο κουβαλούσε, εκτός από τα χρόνια, και τη δική του ιστορία. Οπως, ο Ρίτσαρντ Τζένσεν από την Αμερική. Έπειτα από χρόνια εθισμών κι εξαρτήσεων στα ναρκωτικά, επανήλθε στην πάλη και στη ζωή. 
"Είμαι απεξαρτημένος από τον Οκτώβριο του 2003", λέει με υπερηφάνεια και προσθέτει: "Ημουν στη φυλακή όταν έμαθα ότι η μητέρα μου πέθαινε από καρκίνο. Της υποσχέθηκα ότι θα απεξαρτηθώ και θα γίνω καλύτερος άνθρωπος . Όταν αποφυλακίστηκα, ένιωθα ένα κενό. Μου έλειπε η πάλη, γι’ αυτό κι επέστρεψα στα 37 μου. Επί ένα χρόνο έφαγα πολύ ξύλο στις προπονήσεις και, εν συνεχεία, ξεκίνησαν οι νίκες. Μέσα από την πάλη επανήλθα και στη ζωή", υπογράμμισε.
Ενας αγώνας ράγκμπι έγινε αιτία για να κοπούν οι τένοντες στα χέρια και στα πόδια του Γιόχαν Ούις από τη Νότια Αφρική. Παρόλο που τα μέλη του σώματός του δεν τον βοηθάνε, ο Γιόχαν Ούις έχει πάρει μέρος σε εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα βετεράνων και δεν στενοχωριέται καθόλου όταν, τις περισσότερες φορές, χάνει από τον πρώτο γύρο».

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Και τώρα, τι έχεις να πεις;

Η ηλικία – λάστιχο του προέδρου της ΟΕΒΑΣ και ουσιώδη ερωτήματα που απαιτούν απάντηση


Επάνω, το 1997 είναι 62 ετών. Κάτω, το 2003 έχει γίνει... 70. Προσέξτε τα ονόματα της συντακτικής επιτροπής.


Οταν οι γνωρίζοντες δεν μιλούν- εφαρμόζοντας τον «νόμο» της μαφίας, «ομερτά», οι εγκληματίες, φυσικά δεν αποθαρρύνονται. Αντιθέτως, αποθρασύνονται.
Μιλώ γενικά. Δεν αναφέρομαι στην συγκεκριμένη περίπτωση, που ερευνούμε. Απλώς, υπομιμνήσκω σε όσους έχουν γνώση μιας κατάστασης και ικανή νοητική αντίληψη, ώστε να δύνανται να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες τους, ότι, όταν σιωπούν, καθίστανται συνένοχοι.
Αυτά, γενικώς και αορίστως. Επαναλαμβάνω πως δεν αναφέρομαι ειδικά στην υπό εξέταση υπόθεση. Υπάρχουν, άλλωστε, και πολλές άλλες χαίνουσες πληγές στην ελληνική ομοσπονδία των βετεράνων αθλητών του στίβου (ΟΕΒΑΣ). Και, αν μπει εισαγγελέας και ελεγκτική των οικονομικών επιτροπή (π.χ. ΣΔΟΕ), πιθανόν θ’ αποκαλυφθούν σε όλο τους το μεγαλείο.
Και τότε οι γνωρίζοντες και σιωπώντες, ως συνυπεύθυνοι, δεν θα μπορούν να ισχυρισθούν ότι δεν γνώριζαν.
Το 2004 είναι 70χρονος για τους διεθνείς αγώνες.
Ας δούμε, όμως, το τωρινό φλέγον ζήτημα της ηλικίας του προέδρου της.
Απιστος Θωμάς, σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, υπήρξε ένας. «Απιστοι Θωμάδες», υπάρχουν πολλοί. Και στην ΟΕΒΑΣ. Παρουσιάσαμε τόσα στοιχεία ικανά να προκαλέσουν απορίες και να δώσουν το έναυσμα για τη διενέργεια έρευνας εκ μέρους της Δικαστικής Επιτροπής της ΟΕΒΑΣ, που έχει πρόεδρο τον έμπειρο και έγκριτο κριτή στίβου, Τάσο Τασούλα. Ενδελεχή έρευνα, σε μεγάλο βάθος χρόνου, ώστε να δοθεί, επιτέλους, η απάντηση στο ερώτημα, γιατί -και πώς- ο Συμεών Συμεωνίδης εμφανίζεται γεννημένος πότε το 1933 και πότε το 1935. Και μάλιστα μέσα στο ίδιο έτος (2008, 2012).
Διότι τούτο είναι το μεγάλο ζήτημα στην υπόθεση. Οχι απλώς το αν γεννήθηκε το 1933 ή το 1935. Αυτό έπεται. Και είναι θέμα άλλων αρχών να εξετάσουν το πότε πράγματι είδε το φως ο συγκεκριμένος και αν νομίμως άλλαξε στα 68 ή στα 70 του την ηλικία του και γιατί.
Δεν το έπραξε η Δικαστική Επιτροπή. Θέλει ο κ. Τασούλας να κατατεθεί στην ΟΕΒΑΣ καταγγελία γραπτή και επώνυμη. Θα γίνει κι αυτό. Προηγουμένως, όμως, θα του επισημάνουμε κάτι, αφού καμώνεται πως δεν το γνωρίζει:


1960, 1961, 1970: Στατιστικά στοιχεία του ΣΕΓΑΣ. Πάντα το 1935.
Ο δημοσιογράφος κάνει μια έρευνα. Δημοσιεύει τα στοιχεία. Η Δικαστική (ή Πειθαρχική) Επιτροπή δικαιούται και ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ, με βάση αυτά, να καλέσει τον εμπλεκόμενο (προσέξτε, δεν λέω κατηγορούμενο) και να ζητήσει εξηγήσεις και διευκρινίσεις.
Απευθύνομαι και προς όσους ζητούν στοιχεία (ως εάν αυτά τα συντριπτικά που παρουσιάσαμε να μη έφθαναν για μια έρευνα μέσα στη ΟΕΒΑΣ), θεωρώντας ότι όσα δημοσιεύσαμε είναι… αοριστολογίες και σχόλια:
Επειδή ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ή δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι διαβάζουν (δεν ξέρω τι επιλέγουν, για το πρώτο τίθεται εν αμφιβόλω η ηθική τους, για το δεύτερο, οι νοητικές τους ικανότητες) παραθέτω τα ίδια, αλλά και περισσότερα, στοιχεία με φωτογραφίες.
Αν κι έπειτα από αυτά αμφιβάλλουν για την ύπαρξη θέματος, που χρήζει διερεύνησης, ή αμφισβητούν την εγκυρότητά των στοιχείων, θα θεωρήσω οριστικά πως είναι, είτε ανέντιμοι και ανήθικοι είτε ηλίθιοι -και για όσους γνωρίζουν καλά ελληνικά, η διαφορά του είτε – είτε από το ή – ή, ενίοτε είναι κολοσσιαία…
Το 1999, είναι, για τους διεθνείς αγώνες, 63 ετών.
Οπότε, κάθε έντιμος Ελληνας βετεράνος αθλητής στίβου θα πρέπει να αισθάνεται ανήσυχος για το ποιόν της ηγεσίας του. Εκτός κι αν εθελοτυφλεί. Για άνομα ή (και) προσωπικά συμφέροντα. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είναι έντιμος…
Το 2001: Γεννημένος το 1935. Και με την... βούλα. Την υπογραφή του.




Φυσικά, εάν αποδειχθεί ότι ο Συμεών Συμεωνίδης έχει γεννηθεί το 1935, οφείλει να παραιτηθεί από όλα τ' αξιώματά του. Ηθικά δε, πρέπει να μη εμφανισθεί ξανά σε αγώνες βετεράνων και να του αφαιρεθούν όλα τα μετάλλια και τα ρεκόρ, ελληνικά και διεθνή. Και να ζητήσει συγγνώμη από τους αντιπάλους του. Ελληνες και ξένους.   


Αδικών ή αδικημένος;
Από τα εκτεθέντα, ανακύπτουν και προκύπτουν μερικά ερωτήματα, τα οποία εξίσου ζητούν -σωστότερα: απαιτούν- απαντήσεις.
-Εχει γεννηθεί το 1933 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, είναι αδικημένος ως βετεράνος αθλητής. Διότι επί χρόνια συναγωνιζόταν αθλητές νεότερους κατά δύο έτη και πιθανότατα (όπως έδειξαν τα πρόσφατα διεθνή αποτελέσματά του) έχανε μετάλλια και καλύτερες θέσεις.
-Εχει γεννηθεί το 1933 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, έχει αδικήσει τους αντιπάλους του των χρόνων της νιότης του. Οπως αναφέρεται στο άρθρο του δημοσιογράφου, Γιώργου Λιβέρη στο μπλογκ, «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Α.Ο», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 2012, ο κ. Συμεωνίδης έχει γεννηθεί το 1933 και άρχισε να αθλείται το 1951. Αρα τότε ήταν 18 ετών. Στον ΣΕΓΑΣ, όμως, είναι καταγεγραμμένος ως γεννημένος το 1935. Ητοι το 1951 εμφανιζόταν ως 16 χρόνων. Συνεπώς, και εφόσον, φυσικά, δεχθούμε ως σωστό έτος γέννησης το 1933, ο τότε 18χρονος συναγωνιζόταν 16ετείς και μετέπειτα, ως 20χρονος και 21ετής, αντιμετώπιζε στους εφηβικούς αγώνες αθλητές τουλάχιστον κατά δύο έτη νεότερους.
Το 2004, στην Ορχους (Δανία) είναι, πλέον 70 ετών.
-Εχει γεννηθεί το 1935 ο Συμεών Συμεωνίδης; Αν ναι, τότε ναι μεν ως νέος (παις και έφηβος) αγωνιζόταν στην σωστή κατηγορία ηλικίας, αλλά ως βετεράνος αδικεί εδώ και χρόνια τους αντιπάλους του, από τους οποίους στερεί μετάλλια.
Ας αποφασίσει τι θέλει και ας… επιλέξει έτος γέννησης. Και στην μία περίπτωση, πάντως, και στην άλλη, θα είναι εκτεθειμένος. Ή στους παλαιούς αντιπάλους του ή στους τωρινούς…
Επονται, λοιπόν, οι χειροπιαστές αποδείξεις, τα γεγονότα, που προκαλούν τις απορίες και γεννούν τα ερωτήματα. Δεν θα σας παρουσιάσω πρωτότυπα στοιχεία. Δεν «κομίζω γλαύκα ες Αθήνας». Τα περισσότερα ίσως τα έχετε δει -τουλάχιστον οι πιο πολλοί- σκόρπια στο διαδίκτυο. Απλώς τα παραθέτω συγκεντρωμένα. Γιατί; Διότι μέλη της διοίκησης της ΟΕΒΑΣ ζήτησαν, σαν «Απιστοι Θωμάδες», ουσιαστικά να θέσουν «τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων». Τους προσφέρουμε την ευκαιρία. Ιδού:

Ιστορία σαν παραμύθι
Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στην οικογένεια του Ιωάννη και της Ελένης Συμεωνίδη κάποιο όμορφο αγόρι γεννήθηκε. Πήρε τ' όνομα Συμεών.


Το 2007, έτος γέννησης 1933, το 2008... 1935. Αλλά όχι πάντα...
Φυσικά, γεννήθηκε, θα πείτε, αλλά πότε; Ε, αυτή είναι η υπόθεση του παραμυθιού μας, που δεν έχει Κοκκινοσκουφίτσες και κακούς λύκους, Κοντορεβυθούληδες, Τζακ και φασολιές, δράκους, καλές ή κακές μάγισσες, Δακτυλίτσες, Τοσοδούλες, Μολυβένιους στρατιώτες, Χιονάτες και επτά νάνους, ασχημόπαπα, που γίνονται πανέμορφοι κύκνοι, αλλά έναν ταλαντούχο αθλητή, με μακρά αγωνιστική διάρκεια, που, όμως, ήθελε να είναι κάτι μεγαλύτερο και σπουδαιότερο από αυτό που ήταν και είναι.
...γιατί μετά δύο μήνες έγινε ξανά του... 1933!
Γεννήθηκε, λοιπόν, ο Συμεών και γράφηκε ότι είδε το φως στις 23 Δεκεμβρίου του 1935. Ο μικρός μεγάλωσε με δυσκολίες, σε μια τραγική, για την Ελλάδα, περίοδο, μέσα στην γερμανική Κατοχή και στον εμφύλιο πόλεμο, που ακολούθησε. Οταν πια η κατάσταση ηρέμησε κάπως, δεκαέξι χρόνια αργότερα, το 1951, άρχισε ν' αθλείται, τουλάχιστον σύμφωνα με όσα διαβάσαμε το 2012 στο κείμενο του Γιώργου Λιβέρη:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Α.Ο

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

ΑΘΛΗΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΧΩΡΙΣ ΗΛΙΚΙΑ

του Γιώργου Λιβέρη

Ο ΣΥΜΕΩΝ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ: Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βετεράνων Στίβου πρέπει να κυριαρχεί. Άρχισε να αθλείται το 1951 (γεν. το 1933) με το επί κοντώ και συνεχίζει ακόμη. Το 2011 κέρδισε στους Βαλκανικούς Στίβου  Βετεράνων της Λουμπλιάνας 2 χρυσά και ένα αργυρό μετάλλιο. Αισίως συμπλήρωσε 60 χρόνια πλήρους αγωνιστικής δραστηριότητας.

Για να μπορεί να μετέχει σε αγώνες, έπρεπε να ενταχθεί  σ' ένα σωματείο και να εγγραφεί στον ΣΕΓΑΣ. Ο Συμεών πήγε στον Παναθηναϊκό και δήλωσε πως έχει γεννηθεί το 1935. Ο ΣΕΓΑΣ δεν είχε κάποια αντίρρηση γι' αυτό, όπως, άλλωστε, φαίνεται από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του.
Το παιδί έγινε έφηβος, μετά άνδρας και κάποτε σταμάτησε τον αθλητισμό, έχοντας αρκετές επιτυχίες, που τον οδήγησαν έως και την εθνική ομάδα.

Το 2008, σε 4 μήνες... μίκρυνε δύο χρόνια.
Πνεύμα και, κυρίως, σώμα ανήσυχο, όμως, ο Συμεών, δεν καθόταν ήσυχα. Υπερκινητικός, δραστήριος, με αγάπη για την άθληση και τους αγώνες, βρήκε διέξοδο, χρόνια αργότερα, στον αθλητισμό των βετεράνων (ή διαχρονικών, ή μάστερς, όπως τους αποκαλούν, πλέον, διεθνώς).
Από την αρχή πέτυχε πολλές διακρίσεις, ενώ ασχολήθηκε και με τα διοικητικά. Σιγά  - σιγά, έφθασε στην κορυφή της ιεραρχίας και στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Δραστήριος και σε αυτόν τον τομέα, έγινε η ψυχή του βετερανισμού στην Ελλάδα.
Ολα αυτά τα χρόνια, όταν μετείχε σε αγώνες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δήλωνε πως έχει γεννηθεί το 1935.
Το 1994 διεξάγεται στην Ελλάδα, στο ΟΑΚΑ, το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βετεράνων. Στις ελληνικές συμμετοχές (είχε δηλωθεί σε 100μ. μ’ εμπόδια, τριπλούν, επί κοντώ, σφαιροβολία και δισκοβολία) αναφέρεται ως 58 ετών, παρότι γεννημένος το 1935.
Γιατί 58 και όχι 59, θα με ρωτήσετε, παιδιά μου, αφού πια βρισκόμαστε στο 1994; Βλέπετε, αυτοί που διοικούν την Διεθνή Ομοσπονδία των βετεράνων του στίβου, έχουν αποφασίσει ότι, ακόμη κι αν είσαι, π.χ. 70 ετών και 364 ημερών όταν αρχίζουν οι αγώνες, είσαι... 70 ετών και όχι 71. Και ο Συμεών δεν κλείνει εγκαίρως, για τις διάφορες διοργανώσεις, την χρονιά, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρουμε, έχει γεννηθεί στις 23 Δεκεμβρίου. Ποιού έτους; Ποιός ξέρει… Τότε, πάντως, δήλωνε ο ίδιος 1935. Το ίδιο κάνει και για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1995, που πραγματοποιήθηκε στο Μπάφαλο (ΗΠΑ). Ετσι, αγωνίζεται στην κατηγορία 55-59 ετών (περιοδικό ΣΕΒΑΣ «Βετεράνοι Αθλητές», τεύχος 5, Ιούλιος 1995, σελίδα 6). Αν είχε γεννηθεί το 1934 ή νωρίτερα, θα μετείχε στην 60-64.   
Δεν το έκρυβε, άλλωστε, και στο περιοδικό, του οποίου ήταν αρχισυντάκτης και τώρα διευθυντής. Στο τεύχος 12, Αύγουστος - Οκτώβριος 1997, στην σελίδα 14, εικονίζεται σε φωτογραφία ο Συμεών (γνωστότερος ως Σίμος), η λεζάντα της οποίας αναφέρει: «Σαν ζαρκάδι υπερπηδάει τα εμπόδια ο 62χρονος Σίμος Συμεωνίδης.». Αρα, αφού το 1997 ήταν 62 ετών, έχει γεννηθεί το 1935. Ετσι θυμόταν τότε...
Τα χρόνια περνούσαν και ο Σίμος πήγαινε σε αγώνες στο εξωτερικό και δήλωνε ότι είναι γεννημένος το 1935. 
Αλλά θαύματα φαίνεται πως γίνονται και στην εποχή μας. Εξι χρόνια μετά το... ζαρκάδι, το 2003, ο Συμεών δεν είναι 68 χρόνων, αλλά... 70. Τότε θυμήθηκε πως οι γονείς του, για κάποιους λόγους, τον ανέφεραν στις κρατικές υπηρεσίες ως γεννημένο το 1935 και όχι το 1933 και έσπευσε, με πολύχρονη καθυστέρηση (γιατί, άραγε;), ν' αλλάξει την ηλικία του.

Το 2012 (επάνω) πιστεύει πως έχει γεννηθεί το 1935. Μετά δύο έτη (κάτω) θυμάται το σωστό: 1933...
Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από τα όσα διαβάζουμε στην 3η σελίδα του 24ου τεύχους του ίδιου περιοδικού, αλλά και αλλαχού.
Το επόμενο έτος μετέχει στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα βετεράνων σαν 70χρονος (λόγω του μήνα γέννησής του), στην κατηγορία ηλικίας 70-74, άρα σαν γεννημένος το 1933. Διαφορετικά, έπρεπε ν' αγωνιζόταν στην 65-69.
Τα επόμενα χρόνια εξακολουθεί να εμφανίζεται σαν γεννηθείς το 1933. Εως ότου φθάνουμε στο 2008. Εκείνο το έτος σα να έγινε μια μετάλλαξη στον Σίμο. Εκτός κι αν συνέβη κάτι χειρότερο, που τον έκανε να ξεχνάει πρόσκαιρα την ηλικία του. Και αυτό τον «έπιανε» και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Πηγαίνει τον Αύγουστο στο πρωτάθλημα Ευρώπης και λέει πως έχει γεννηθεί το 1935. Αλλά, θαύμα - θαύμα, δύο μήνες αργότερα θυμάται ότι βγήκε από την κοιλία της κυρίας Ελένης το 1933 και το δηλώνει στο Βαλκανικό πρωτάθλημα.
Δεν έκανε μόνο ο Χριστός θαύματα...
Τα ίδια συνέβαιναν και στην Ελλάδα. Και, μάλιστα, σε πιο ανησυχητικό βαθμό. Στις 24 Φεβρουαρίου, σε ημερίδα στον Αγιο Κοσμά, αγωνίζεται στην κατηγορία 70-74 ετών (τεύχος 31 του περιοδικού, σελίδες 5,6). Στις 6 Ιουλίου, όμως, υπάρχει έκλαμψη και θυμάται το σωστό έτος γέννησης: 1933. Ετσι, στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, στην Κατερίνη, μετέχει με τους 75άρηδες, καθότι στην Ελλάδα υπολογίζεται (και ορθώς, εδώ που τα λέμε) ο χρόνος γέννησης. Αλλά τον Νοέμβριο, τέσσερις μήνες και δέκα ημέρες πιο μεγάλος, πηγαίνει στην Θεσσαλονίκη για το Φθινοπωρινό πρωτάθλημα, έχοντας ξεχάσει πάλι το σωστό έτος γέννησης (1933), οπότε δηλώνει το 1935.
Τα χρόνια περνούν και ο Συμεών έχει συνέλθει. Θυμάται κανονικά το 1933 κι έτσι δηλώνεται στους αγώνες.
Δυστυχώς, φαίνεται πως τέτοιες καταστάσεις είναι μεν αναστρέψιμες, αλλά όχι οριστικά. Το πρόβλημα με τη μνήμη του επανήλθε. Ευτυχώς, πρόσκαιρα. Μόνο για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2012, στο οποίο μετέχει ως γεννημένος το 1935. Νωρίτερα, πάντως, τον ίδιο χρόνο, τον Ιανουάριο, ενθυμείται καλά και λέει στον Γιώργο Λιβέρη ότι έχει γεννηθεί το 1933. Μετά το Καλοκαίρι του 2012, ευτυχώς, όλα κυλούν φυσιολογικά και πλέον θυμάται πάντα ότι είναι γεννημένος το 1933...

Νέα στοιχεία
Προσθέτουμε ένα νέο στοιχείο, το οποίο, όχι μόνο δεν ανατρέπει τα όσα παρουσιάσαμε, αλλά, αντιθέτως, τα ισχυροποιεί:
Οποιος ψάξει στην εφαρμογή της ιστοσελίδας του υπουργείου Εσωτερικών, «Μάθε πού ψηφίζεις», στην υποκατηγορία «Ελληνες πολίτες», ο μοναδικός Ελλην πολίτης με τα στοιχεία, Συμεών Συμεωνίδης του Ιωάννη και της Ελένης, είναι εγγεγραμμένος ως γεννηθείς το 1935. Δεν υπάρχει τέτοιος καταχωρημένος το 1933. Ούτε σε άλλο έτος. Οποιος αμφιβάλλει, ας κάνει τον κόπο να το ψάξει. Θα βρει τα στοιχεία που παραθέτουμε στο έτος 1935.

Δεν μπορώ να διαβεβαιώσω ότι πρόκειται για τον πρόεδρο της ΟΕΒΑΣ. Ούτε ότι το υπουργείο δεν κάνει λάθος και εκ παραδρομής τον εμφανίζει ως γεννηθέντα το 1935, αντί του ορθού, 1933.
Αν, όμως, ο αναφερόμενος στους εκλογικούς καταλόγους είναι πράγματι ο γνωστός μας Σίμος του παραμυθιού και, αν όντως έχει γεννηθεί το 1935, τότε, αυτομάτως, τίθεται ένα ερώτημα, που χρήζει απάντησης, όχι από εμάς, αλλά από τις υπερκείμενες αρχές: Πώς ο κ. Συμεωνίδης, εδώ και χρόνια, σε σειρά διεθνών διοργανώσεων (στις οποίες, υποτίθεται, τουλάχιστον, ότι πρέπει να παρουσιάσεις έγκυρο επίσημο αποδεικτικό της ημερομηνίας γέννησης), δηλώνεται σαν γεννηθείς το 1933; Και πώς σε άλλες πράττει το ίδιο δηλώνοντας ότι έχει γεννηθεί το 1935; Διαθέτει δύο ταυτότητες ή (και) δύο διαβατήρια με διαφορετικές ηλικίες; Και πώς το έκανε αυτό (αν το έκανε), δεδομένου ότι, για να εκδοθεί νέο τέτοιο έγγραφο (ειδικά αν πρόκειται για ταυτότητα), πρέπει, ή να παραδώσεις το προηγούμενο ή να υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση ότι το έχεις απολέσει;
Ερωτήματα θέτουμε και δεν εξάγουμε συμπεράσματα. Αυτό ας το κάνουν όσοι διαβάσουν το κείμενο και ΘΕΛΗΣΟΥΝ να δώσουν σημασία σε όλα τα στοιχεία που παραθέτουμε. Φυσικά, ό,τι νέο βρουν οι συνεργάτες μας (τους οποίους ευχαριστούμε για την βοήθεια), θα το παρουσιάσουμε.

                                                                          Ν. Α. Κωνσταντόπουλος