Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Πάσχουν οι Βαλκανικοί αγώνες στίβου των βετεράνων αθλητών

Επιτακτική ανάγκη η θέσπιση ορίων βράβευσης, ο καταρτισμός λειτουργικού προγράμματος και η σοβαρότης από αθλητές και διοργανωτές    

Η Αννα Δάφτσου ετοιμάζεται να νικήσει στα 400μ.

Τα Βαλκανικά πρωταθλήματα των διαχρονικών (ή βετεράνων ή μάστερς) αθλητών του στίβου, είναι πασιφανές πως πάσχουν. Πάσχουν από τα συμπλέγματα αθλητών, που, επειδή ως νέοι δεν πέτυχαν και πολλά, θέλουν τώρα «να βγάλουν τ’ απωθημένα τους». Δικαίωμά τους, βεβαίως. Αλλά το φαινόμενο, αθλητών, οι οποίοι κατέκτησαν μετάλλιο στο Νόβι Σαντ (Σερβία), όπου διεξήχθη το εφετινό Βαλκανικό πρωτάθλημα, σε αγωνίσματα, στα οποία μετέσχον 3, 2 ή 1 και μ’ επιδόσεις… παιδικής χαράς, να φωτογραφίζονται με ελληνική σημαία και να πανηγυρίζουν σα να κατέκτησαν Ολυμπιακό (ή, έστω, Ευρωπαϊκό) μετάλλιο είναι γελοίο.
Επιτακτική ανάγκη, λοιπόν, είναι να επανέλθει η τήρηση ορίων. Υπήρχε παλαιότερα. Καταργήθηκαν. Κακώς. Η ελληνική πλευρά πρέπει να θέσει το ζήτημα, αν, βεβαίως, επιθυμεί να διατηρήσουν οι αγώνες το κύρος τους.
Γνωρίζω, βεβαίως, ότι θα υπάρξουν πολλές αντιδράσεις και αντιρρήσεις. Διότι οι αγώνες των βετεράνων έχουν συνδεθεί με οικονομικά οφέλη. Αν, λοιπόν, ο αθλητής με την πολύ χαμηλή επίδοση διαπιστώσει ότι, και μόνος του να τρέξει ή να πηδήσει ή να ρίξει, μετάλλιο δεν θα πάρει, λόγω του ορίου, δεν θα δηλωθεί. Οπότε ο διοργανωτής θα χάσει τα έσοδα από τα παράβολα. Αλλά, αν επιθυμούμε να έχουμε αγώνες και όχι… μηχανή, που κόβει χρήματα, πρέπει οι Βαλκάνιοι να σοβαρευθούν.
Μπορεί να θεωρούνται αγώνες επιπέδου κάποιοι, που στην κατηγορία ηλικίας των 40-44 χρόνων, ο… νικητής (κάποιος Βούλγαρος, Βλ. Χρίστοβ) έρριξε την σφύρα στα… 15,27μ.; Μια επίδοση, που θα ήταν πολύ καλή (αλλά όχι σπουδαία) για την σφαιροβολία. Ή όταν στα 5.000μ. στην κατηγορία των 35 ετών ο πρώτος (Ανδρέας Ψαρογιώργος) τερμάτισε σε 20’27’’12. Επίδοση, που στην ηλικία των… 60 θα τον κατέτασσε 4ο… Κοινός παρανομαστής και στις δύο περιπτώσεις: Ο… Βαλκανιονίκης αγωνίσθηκε μόνος…
Είναι εύκολο να γεμίσω σελίδες με παρεμφερή παραδείγματα. Νομίζω, όμως, πως κατέστη σαφές, τι ακριβώς εννοώ. 
Ο όγκος υπέκυψε στην θέληση της Σοφίας Φιλιππάκη (κέντρο).
Στην Σερβία κατορθώσαμε, για άλλη μία χρονιά, να ρεζιλευτούμε διοικητικά. Και τούτο, διότι κάποιοι εξακολουθούν να μη θέλουν (ή να μη δύνανται) ν’ αντιληφθούν ή να συνειδητοποιήσουν, ότι πολλά άλλαξαν τους τελευταίους μήνες. Πέρσι, στην Θεσσαλονίκη, διασυρθήκαμε με την αποπομπή από τις θέσεις τους, του τότε προέδρου της Βαλκανικής Ενωσης, Συμεών Συμεωνίδη (επειδή δεν ανταποκρίθηκε στις ανειλημμένες υποχρεώσεις του) και του γενικού γραμματέα, Γιώργου Κωνσταντόπουλου, διότι, όπως είχε τονισθεί «ουδεμία απολύτως δραστηριότητα έχει αναλάβει από την εκλογή του το 2013. Εχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή τής Ενωσης». 
Η Μάγδα Ροϊλίδου.
Γράφαμε, λοιπόν, πέρσι, επί λέξει, με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός και προβλέποντας το τι θα επακολουθούσε:
«Σύντομα, όμως, ο εξευτελισμός τους θα γίνει τέλειος -παραφράζοντας ελαφρά τον (και) ποιητή, Μίκη Θεοδωράκη. Και μαζί, όλων των παρατρεχάμενων, που δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν αντελήφθησαν, δεν κατάλαβαν το παραμικρό. Ή δεν θέλουν -για τους δικούς τους λόγους- να δουν, ν’ ακούσουν, ν’ αντιληφθούν, να καταλάβουν…».
Ακολούθησαν η τιμωρία, από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία (ΕΜΑ) του Σ. Συμεωνίδη με διετή αποκλεισμό από κάθε διεθνή ή εθνικό αγώνα, ο εξαναγκασμός του σε παραίτηση από τα διοικητικά αξιώματά του και η οκταετής στέρηση, από την Επιτροπής Φιλάθλου Πνεύματος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, της φίλαθλης ιδιότητάς του. Ολα αυτά, με αφορμή και εξ αιτίας των δηλώσεων διαφόρων ηλικιών γέννησης σε διεθνείς και εσωτερικούς αγώνες.
Η Μαρία Πολομαρκάκη.
Δυστυχώς, στην θλιβερή (συνάμα δε, και γελοία) διοίκηση της ελληνικής ομοσπονδίας (ΟΕΒΑΣ), υφίσταται μια ηγετική ομάδα, που εξακολουθεί να μη αντιλαμβάνεται ποια κατάσταση υπάρχει πλέον. Η ΟΕΒΑΣ έπαυσε αναγνωριζόμενη από την ΕΜΑ, αλλά και από την Παγκόσμια Ομοσπονδία (η απόφαση αναμένεται να ληφθεί τυπικά σε λίγες ημέρες) και την Βαλκανική Ενωση. Παρά ταύτα, οι άνθρωποι αυτοί (μαζί και κάποιοι παρατρεχάμενοι, γλείφτες, ιδιοτελείς, συμφεροντολόγοι, αυλοκόλακες ή δεν ξέρω τι άλλο), εξακολουθούν να θεωρούν ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο ακόμη και στα διεθνή δρώμενα.
Πληροφορηθήκαμε, λοιπόν, (και δεν έχω δει να διαψεύδεται) ότι στο Νόβι Σαντ κατεβλήθη προσπάθεια από παρόντες παράγοντες της ΟΕΒΑΣ, ν’ αποτραπεί η συμμετοχή στους αγώνες του προσωρινού προέδρου του ΠΑ.ΣΥ.Δ.Α.Σ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Διαχρονικών Αθλητών Στίβου), Οδυσσέα Αγρου. Γιατί; Διότι η ΟΕΒΑΣ τού έχει στερήσει (όπως κι εμένα) την ιδιότητα του βετεράνου επί διετία. Και μας έχει αποκλείσει από εσωτερικούς και διεθνείς αγώνες… χαχαχα. Κι εμείς δεν αγωνιζόμαστε. Ετσι νομίζουν…
Αρχικά, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η προσπάθεια έγινε μέσα στο Βαλκανικό συνέδριο από τον Μιχάλη Κουτσουδάκη, γενικό γραμματέα της ΟΕΒΑΣ. Ο πρόεδρος τού αφαίρεσε τον λόγο (όπως προσπαθούσε να κάνει μ’ εμένα ο πρόεδρος της εκλογικής γενικής συνέλευσης της ΟΕΒΑΣ τον Ιανουάριο, ο περίφημος «στημένος» υποστηρικτής του Συμεωνίδη, ληξίαρχος, Λώλος -προσοχή στον τόνο… ) και τον απείλησε, ότι, αν ξαναμιλήσει θα τον αποβάλει από την αίθουσα. Αφού η προσπάθεια αυτή έπεσε στο κενό, οι της ΟΕΒΑΣ υπέβαλαν ένσταση (πάντα κατά τις πληροφορίες μας), η οποία, βεβαίως, απερρίφθη. Και τούτο, διότι, τουλάχιστον προς το παρόν, ο ΠΑ.ΣΥ.Δ.Α.Σ. αναγνωρίζεται ως ο μόνος συνομιλητής των Ελλήνων βετεράνων αθλητών στίβου με τους διεθνείς οργανισμούς.
Διοργανωτικά οι αγώνες απέτυχαν. Πολλά τα λάθη. Ενα από τα σημαντικότερα έγινε στο άλμα εις ύψος. Το αγώνισμα δεν είχε ολοκληρωθεί όταν νύχτωσε και προβολείς δεν άναψαν. Ετσι, οι Σέρβοι αποφάσισαν να συνεχισθεί την επομένη. Ως εάν ήταν αγώνας του φημισμένου τουρνουά τένις, Ρολάν Γκαρός, στο οποίο έχει συμβεί κάτι ανάλογο. Αλλά στο τένις γίνονται τέτοια. Στον στίβο, όμως; Η απόφαση αυτή έφερε άλλα πολλά. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο άλτης, Θανάσης Καμπίτσας (40-44), την επομένη εμφανίσθηκε ένας Σλοβένος, ο Ματίας Σπάροβετς, που αρχικά δεν είχε παρουσιασθεί. Οι Σέρβοι του επέτρεψαν ν’ αγωνισθεί και αυτός θριάμβευσε με σπουδαία επίδοση (1,92μ.), ενώ ο Καμπίτσας κατετάγη 2ος με 1,71μ. Σύμφωνα με τον Οδυσσέα Αγρο, ήταν λάθος των Σέρβων. Εγραψε, σχετικά, στο φέις-μπουκ: 
Αειθαλής ο Κώστας Χατζηεμμανουήλ.
«Ο αθλητής του ύψους της Μ40 (κατηγορία Καμπίτσα και Αναστασόπουλου) που πήρε το χρυσό μετάλλιο λέγεται, ŠPAROVEC MATJAŽ. Εκανε ρεκόρ βαλκανικών αγώνων με 1.92 Στις λίστες της Σλοβένικης ομάδας φαίνεται το όνομα του κανονικά.
195 VIDMAJER Adi slo 07/01/1942 M-70 krogla disk kladivo
196 WRIGHT Dennis slo 14/06/1937 M-75 1500m 5000m
197 ZUPANČIČ Roman slo 05/05/1964 M-50 višina disk kopje
198 ŠPAROVEC MATJAŽ slo 06/04/1974 M 40 VIS.

Ο 94χρονος έφηβος, Ανδρέας Πολυχρονόπουλος.
Ο πρόεδρος της Σλοβένικης ομάδας μου είπε ότι οι διοργανωτές από λάθος τους δεν τον συμπεριέλαβαν στις λίστες συμμετοχών».
Ο,τι κι αν συνέβη (λάθος ή λαθροχειρία), προκάλεσε αναστάτωση. Κι εκεί και εδώ, αργότερα, με λεκτικές διαμάχες αθλητών και Ελλήνων παραγόντων.
Υπήρχαν κι άλλα, όμως:
*Κατάρτιση μη λειτουργικού προγράμματος. Π.χ., η σφυροβολία των ανδρών και γυναικών άνω των 60 ετών διήρκεσε 3 ώρες. Μετέσχον 28 αθλητές και αθλήτριες. Πάρα πολλοί, για ν’ αγωνισθούν όλοι μαζί σε μια βαλβίδα.
*Τ’ αποτελέσματα, ακόμη και την πρώτης ημέρας (Παρασκευή) αναρτήθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση. Κυριακή έληξαν οι αγώνες, Τρίτη μπήκαν στο διαδίκτυο.
Γενικότερα, οι πληροφορίες από τους αγώνες λένε, ότι διοργανωτικά απέτυχαν. Στα θετικά τους, όμως, ήταν ότι τηρήθηκαν οι διεθνείς κανονισμοί (αντίθετα προς ό,τι συνέβη πέρσι, στην Θεσσαλονίκη) για τα οριζόντια άλματα (μήκος, τριπλούν) και τις ρίψεις, και οι αθλητές έκαναν από έξι προσπάθειες και όχι από τέσσερις.
Ο Γιάννης Κυρδήμος.
Αγωνιστικά, οι Ελληνες πήγαν καλά, αλλά όχι όσο άλλες φορές. Ο αριθμός των μεταλλίων, που κατέκτησαν ήταν μεγάλος, πολλά από αυτά, όμως, δεν θα ήταν δυνατόν να μη ληφθούν, παρά μόνο αν ο αθλητής μας ακυρωνόταν. Με δυο λόγια, υπήρχαν, ας πούμε 1 ή 2 ή 3 αθλητές η αθλήτριες και ο Ελληνας ή η Ελληνίδα κατετάγησαν στην τελευταία θέση (αν ήταν ένας, στην πρώτη, οπότε ετίθετο το δίλημμα: Τι ήταν αυτός, πρώτος ή τελευταίος;). Αλλά και σε αγωνίσματα με τρεις αθλητές, οι Ελληνες ήταν 2ος και 3ος. Με αυτά τα δεδομένα, δεν είναι εύκολο να χαρακτηρισθεί μονολεκτικά η αγωνιστική εμφάνιση των Ελλήνων.
Συνολικά συλλέξαμε 145 μετάλλια (48 χρυσά – 46 ασημένια – 51 χάλκινα). Οι άνδρες πήραν 96 (24-33-39) και οι γυναίκες (όπου η συμμετοχή γενικά ήταν μικρή), 49 (24-13-12).
Δεν θ’ αναφερθώ σε όλους τους κατακτήσαντας μετάλλια. Και για τους λόγους, που προανέφερα και διότι είναι, πλέον, δημοσιευμένα στο διαδίκτυο και επειδή έχουν περάσει αρκετές ημέρες από την διοργάνωση. Θα σταθώ, μόνο, σε μερικές εξαιρετικές περιπτώσεις.
Καταπληκτική ήταν η Αννα Δάφτσου (45-49). Νίκησε σε 100μ. (13’’41), 200μ. (27’’64) και 400μ. (63’’68). Σπουδαία αθλήτρια και πολύ μαχητική μέσα στους στίβους.
Εντυπωσίασε ξανά η Μάγδα Ροϊλίδου (60-64, αλλά στην πραγματικότητα είναι 65 ετών, δεδομένου ότι έχει γεννηθεί Νοέμβριο του 1951). Θριάμβευσε σε σφαιροβολία με 10,14μ., δισκοβολία με 24,93μ., και ακοντισμό με 20,73μ., ενώ κατέλαβε την 2η θέση στην σφυροβολία με 22,35μ.
Η Σοφία Φιλιππάκη (55-59), νίκησε στην σφαιροβολία με μεγάλη επίδοση (11,00μ.) και στο άλμα εις ύψος (1,19).
Η Φανή Λύκου (40-44) ήταν πολύ καλή στο τριπλούν (10,19μ.). Νίκησε, επίσης σε 100μ. (14’’44) και 200μ. (30’’60).
Η Σταματία Φώτα (80-84) πήρε μεν τέσσερα χρυσά (100μ. με 30’’03, 400μ.με 3’12’’17, σφαιροβολία με 4,33μ. και 5.000μ. βάδην με 49’29’’94) αγωνιζόμενη, όμως, πάντα μόνη. Αλλά, είναι 80 ετών και… Χαρά στο κουράγιο της, λοιπόν.
Ακατάβλητος ο Παναγιώτης Δούσης.
Η παλαιά πρωταθλήτρια Ελλάδος (από τις λίγες που τολμούν ν αγωνισθούν στους βετεράνους), Πόπη Γαβαλάκη (45-49) κυριάρχησε στα 5.000μ. βάδην με 28’46’’43.
Πολύ καλές ήταν οι επιδόσεις της Μαρίας Πολομαρκάκη (50-054) σε σφυροβολία (29,36μ., 2η η Μαρία Τουρσουνίδου με 28,72μ.) και δισκοβολία (28,85μ.).

Οι άνδρες που ξεχώρισαν από την ελληνική ομάδα ήταν:
Ανδρέας Πολυχρονόπουλος (90-94, είναι σχεδόν 94 ετών): 1ος σε 100μ. (29’’84), μήκος (1,13μ.) και 200μ. (1’08’’75).
Κώστας Χατζηεμμανουήλ (85-89): 1ος σε 100μ. (21’’70), 200μ. (47’’58) και 400μ. (1’50’’11).
Παναγιώτης Δούσης (80-84 ετών): 1ος σε 400μ. (2’00’’32), 5.000μ. (25’54’’16) και ημιμαραθώνιο (2 ώρες 15’17’’).
Σπύρος Σκορδίλης (55-59): 1ος σε 800 (2’24’’03) και 400μ. (61’’69).
Γιάννης Σαριδάκης (60-64): 1ος σε 5.000μ. (18’05’’65) και ημιμαραθώνιο (1:28’42’’).
Ημιμαραθώνιος: 40-44: 1ος Σταμάτης Παπαδάκης 1:14’13’’. 45-49: 1ος Παύλος Τζαναβάρας 1:18’05’’.
Ιμπραήμ Φαναρτζής (45-49): 1ος στην σφαιροβολία (13,66μ.), 3ος στον ακοντισμό (48,18μ.).
Μάριος Χριστοφορίδης (45-49): 1ος στα 100μ. με 12’’53.
Γιάννης Βλάχος (60-64): 1ος στα 2.000μ. στιπλ 8’26’’41.
5.000μ. βάδην: 70-74: 1ος Γιάννης Κυρδήμος 33’54’’48. 60-64: 2ος Κώστας Καμπάς 26’52’’34.
Παρότι δεν νίκησαν, καλές επιδόσεις σημείωσαν οι Χρ. Φιωτάκης (35-39) 2ος στα 100μ. με 11’’41, Σοφοκλής Κυριαζάκος (40-44), 2ος στα 200μ. με 23’’81 και 3ος στα 100μ. με 11’’90, Μιχάλης Φρουδάκης (55-59), 3ος στην σφαιροβολία (12,62μ.) και στην δισκοβολία (43,52μ.) και Οδυσσέας Σκαμαντζούρας (45-49), 3ος στο τριπλούν με 12,44μ.
Ο Σπύρος Σκορδίλης με την Δάφτσου.
Ο Θανάσης Καλαντζής (60-64) εντυπωσίασε όχι τόσο για τη νίκη του στην σφυροβολία (απόντος του Βασίλη Μαγγανά, αυτό είναι εφικτό) έπειτα από σκληρή μάχη με τρεις αντιπάλους, ούτε για την επίδοσή του, αλλά για την απίστευτη σταθερότητά του. Ερριξε με την 1η βολή του 37,69μ.. Στον προηγούμενο αγώνα του (την ημερίδα, που συνδιοργάνωσαν οι σύλλογοι ΣΕΒΑΣ Κωνσταντινουπολιτών, ΔΙΑΣ και ΣΕΒΑΣ Πειραιώς) είχε πετύχει 37,70μ. πάλι στην 1η προσπάθειά του!

Ο Γιάννης Σαριδάκης στο βάθρο.
*Σημείωση: Τα βάρη των οργάνων στις ρίψεις είναι:
Ανδρες: Σφαιροβολία και σφυροβολία: 35-49 ετών: 7,26κ. 50-59: 6κ. 60-69: 5κ. 70-79: 4κ. 80+: 3κ.
Δισκοβολία: 35-49: 2κ. 50+: 1κ.
Ακοντισμός: 35-49: 0,8κ. 50-59: 0,7κ. 60-69: 0,6κ. 70-79: 0,5κ. 80+: 0,4κ.
Γυναίκες: Σφαιροβολία και σφυροβολία: 35-49 ετών: 4κ. 50-74: 3κ. 75+: 2κ.
Δισκοβολία: Ολες οι κατηγορίες έως και 74 ετών: 1κ. 75+: 0,75κ.
Ακοντισμός: 35-49: 0,6κ. 50-74: 0,5κ. 75+: 0,4κ.
Και του χρόνου καλύτερα. Και διοργανωτικά και, βεβαίως, με μεγαλύτερες επιτυχίες των Ελλήνων.