Θα τρέξουν για τα παιδιά

Αγώνες δρόμου για μικρούς και μεγάλους με καλό σκοπό στις 29 Μαρτίου, στο Παλαιό Ψυχικό

Για καλό σκοπό θα τρέξουν άνδρες και γυναίκες στις 29 Μαρτίου. Η Σχολή Μωραΐτη διοργανώνει, για εκείνη την Κυριακή, το 2ο «Moraitis Run», αγώνες δρόμου για μικρούς και μεγάλους.  Η διοργάνωση θα περιλαμβάνει αγώνες 5 και 10 χλμ., παιδικούς αγώνες 600, 800 και 1.000μ. για παιδιά δημοτικού καθώς και το «Double Trouble», που συνδυάζει τους αγώνες των 5 και 10 χιλιομέτρων. Η εκκίνηση και ο τερματισμός θα γίνεται στην κεντρική είσοδο της  Σχολής Μωραΐτη (Παπαναστασίου και Αγ. Δημητρίου, Π. Ψυχικό). Οι δρομείς θα τρέξουν στους πανέμορφους πευκόφυτους δρόμους του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού. 
Το «Moraitis Run» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ και του Δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού και πληροί όλες τις προδιαγραφές των αγώνων του ΣΕΓΑΣ (ηλεκτρονική χρονομέτρηση, κριτές, ασφαλής διαδρομή, ιατρική βοήθεια, ασθενοφόρο  κ.λπ.).
Οι διοργανωτές θα προσφέρουν όλες τις παροχές ενός μεγάλου αγώνα (νερό, υγιεινά σνακ, φύλαξη ρούχων, τουαλέτες κ.α.). Επιπλέον, θα υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος για την απασχόληση μικρών παιδιών και για την ξεκούραση των αθλητών μετά τον αγώνα. 
Το κόστος συμμετοχής για τους ενήλικες είναι 7€. Τα παιδιά θα μετάσχουν δωρεάν στους παιδικούς αγώνες.  
Τα έσοδα θα διατεθούν στην αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Ενα παιδί, ένας κόσμος», συγκεκριμένα δε, στο πρόγραμμα διατροφικής στήριξης «Μαζί σας τρώμε σωστά», το οποίο καλύπτει την ανάγκη των οικογενειών που συνεργάζονται με τον φορέα για φρέσκα φρούτα και λαχανικά. 
Για δηλώσεις συμμετοχής ή οποιαδήποτε  επιπλέον πληροφορία επισκεφθείτε το www.moraitisrun.gr ή επικοινωνήστε με την Αννα Ιακωβίδου στο 210-6795000. 
Το πρόγραμμα είναι:

9:00: 600μ. (Α' και Β' Δημοτικού),

9:10: 800μ. (Γ' και Δ' Δημοτικού)

9:20: 1.000μ. (Ε' και Στ' Δημοτικού).

9:30: Αγώνας 10 χλμ.

10:30: Απονομές παιδικών αγώνων

11:30: Αγώνας 5 χλμ.

11:00: Απονομές 10 χλμ. 

12:15: Απονομές 5 χλμ. και απονομές double-trouble (5 και 10 χλμ.).
Ωρα προσέλευσης: 08:30 π.μ.
Για να μετάσχει κάποιος στον αγώνα των 5χλμ. ή των 10 χλμ., πρέπει να έχει γεννηθεί το 2002 ή νωρίτερα. 
Κατά μήκος της διαδρομής των αγώνων 5 χλμ. και 10 χλμ. θα λειτουργούν δύο σταθμοί υποστήριξης των δρομέων, στα 3,5 χλμ. και στα 7,5. Εμφιαλωμένο νερό θα διατίθεται στους δρομείς στην αφετηρία, τον τερματισμό και στους σταθμούς υποστήριξης. 

Στον τερματισμό θα δοθούν σε όλους τους δρομείς εμφιαλωμένο νερό και μπανάνες. 

Ολοι οι αγώνες θα έχουν ηλεκτρονική χρονομέτρηση CHIP TIMING.

Η κατάταξη θα γίνει κατά κατηγορία φύλο και κατά ηλικιακή κατηγορία. Συγκεκριμένα: 
Ανδρες: Εως 35 ετών, 36-45 ετών, 46-55, 56-65, +66 ετών.
Γυναίκες: Εως 29 ετών, 30-40 ετών, 41-50, 51-60, +60. 
Μετάλλια θ’ απονεμηθούν στους τρεις πρώτους νικητές της γενικής κατάταξης ανδρών και γυναικών, ενώ κύπελλο μόνο στον πρώτο και την πρώτη. Επίσης, Κύπελλο θα απονεμηθεί στον σύλλογο ή στο σχολείο με την πολυπληθέστερη συμμετοχή. Σε όλους τους δρομείς που θα τερματίσουν, θα δοθεί αναμνηστικό μετάλλιο. Αναμνηστικά διπλώματα θα πάρουν όλα τα παιδιά που θα τρέξουν. Θα κληρωθούν δε, δώρα, ανεξάρτητα κατάταξης, σε όλους τους αθλητές.

Διάφορες παροχές

Σε όσους τρέξουν θα παρασχεθούν:

*Η εταιρεία Adidas προσφέρει 20% έκπτωση στα καταστήματά της για όλους.

*Complimentary membership card για επίσκεψη στο Holmes Place για μία εβδομάδα για όλους τους δρομείς.

*Στην εκκίνηση και στον τερματισμό, οι γυμναστές του Holmes Place, θα είναι στη διάθεσή των αθλητών για προθέρμανση και αποθεραπεία.

*Σε όλα τα παιδιά που θα μετάσχουν στους παιδικούς αγώνες, θα δοθούν Goodie bags τσάντες από το Holmes Place.

*10% έκπτωση σε όλες τις υπηρεσίες στους αθλητές που θα αγωνιστούν, από την εταιρεία Lifergo.

*Η εταιρεία ARLA foods θα προσφέρει σοκολατούχα ποτά και υγιεινά κέικ.

*Μπανάνες για όλους, προσφορά από την εταιρεία DOLE.

*Κρητικά προϊόντα, προσφορά για όλους, από την εταιρεία Χαλκιαδάκης.

*Το κατάστημα Runner Store, το πρώτο κατάστημα στην Ελλάδα αθλητικών ειδών, που απευθύνονται  αποκλειστικά σε δρομείς ασφάλτου, βουνού και περιπατητές, προσφέρει 10% έκπτωση σε όλους τους δρομείς των 5 και 10χλμ. καθώς και δώρα για όλους τους νικητές των παιδικών αγώνων. 

*Οκτώ δωροεπιταγές αξίας 25 ευρώ έκαστη από την εταιρεία PULSE 100, θα κληρωθούν κατά τη διάρκεια των αγώνων.

*Σε όσους αγωνισθούν στα 10 χλμ., θα δοθούν gel, προσφορά της εταιρείας GU ENERGY GREECE.

*Κατά τη διάρκεια των αγώνων, τα παιδιά μπορούν να απασχοληθούν στο γυμναστήριο του Σχολείου από την εταιρεία δημιουργικής απασχόλησης MYPLACE.

Τις ίδιες ώρες θα διατίθενται από την εταιρεία ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ  ΦΟΥΡΝΟΙ καφές, φυσικοί χυμοί, σάντουιτς και υγιεινά σνακ.

Την εβδομάδα πριν από την διοργάνωση αλλά και κατά τη διάρκειά της θα πωλείται η αναμνηστική μπλούζα του MORAITIS RUN (τιμή 6 ευρώ).

Στους νικητές θα προσφερθούν:

*Δώρα στους πρώτους κάθε αγωνίσματος από την Adidas.

*Η εταιρεία Holmes Place προσφέρει στους πρώτους νικητές κάθε αγωνίσματος, ένα μήνα συνδρομής στο Holmes Place club της επιλογής τους και ένα μασάζ στο Holmes Place Spa.

*Δωρεάν αξιολόγηση της αερόβιας ικανότητας στους πρώτους νικητές των 5km και 10km από την εταιρεία Lifergo.

*Δωρεάν στατικός & δυναμικός έλεγχος πέλματος (πελματογράφημα) στους 2 ^ους  και 3^ους των 5 και των 10 χλμ. από την Lifergo.

Αναγκαίος ο προληπτικός ιατρικός έλεγχος
Ολοι οι δρομείς θα μετάσχουν με ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΥΘΥΝΗ. Οι διοργανωτές, σύμφωνα με την προκήρυξη, ουδεμία ευθύνη θα φέρουν για ζητήματα που αφορούν στην υγεία των αθλητών και οφείλονται σε έλλειψη προληπτικού ιατρικού ελέγχου. Για τα παιδιά που θα τρέξουν, την αποκλειστική ευθύνη θα έχουν οι κηδεμόνες τους.

Οι δρομείς μπορούν να γράφονται ηλεκτρονικά στη φόρμα εγγραφής που θα βρουν στο site: www.moraitisrun.gr
Οι εγγραφές συλλόγων / group θα γίνονται κατόπιν συνεννοήσεως με τη Σχολή Μωραΐτη (Γραφείο Φυσικής Αγωγής, τηλ.: 210-6795000).
Η προθεσμία εγγραφής είναι έως την Τρίτη 24 Μαρτίου 2015 και ώρα 3μ.μ. Για ατομικές εγγραφές εκτός προθεσμίας ή την ημέρα του αγώνα, το κόστος συμμετοχής θα είναι 10€. 
Οι τρόποι πληρωμής είναι δύο: 
*Στο ταμείο της Σχολής Μωραΐτη στο Π. Ψυχικό.
*Μέσω Τραπέζης: Εurobank: 0026 0036 640200 4492 42. Δικαιούχος: ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΪΤΗ. Ως αιτιολογία της κατάθεσης να σημειώνεται το ονοματεπώνυμο του αθλητή. 
Η παραλαβή των αριθμών θα γίνει στη Σχολή Μωραΐτη από την Πέμπτη 26 Μαρτίου έως και το Σάββατο 28 Μαρτίου. Για τους παιδικούς αγώνες, η παραλαβή των αριθμών μπορεί να γίνει και την ημέρα των αγώνων μισή ώρα πριν από την έναρξη του προγράμματος.

Ο Γκάντι, το γουρούνι, το πορτοφόλι και ο ηλίθιος καθηγητής

Οταν ο Μαχάτμα Γκάντι* μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου τού Λονδίνου, είχε έναν καθηγητή, τον κ. Πίτερς, ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μεσημέρι, ο κ. Πίτερς έτρωγε στο εστιατόριο τού Πανεπιστημίου, όταν ο Γκάντι με τον δίσκο του κάθησε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής, του είπε:

«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια τού φαγητού τους;».

«Μην ενοχλείσθε, κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα», ήταν η απάντηση τού Γκάντι. Και λέγοντας αυτά πήγε και κάθησε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Εξαλλος από τα νεύρα του ο κ. Πίτερς, θέλησε να τον εκδικηθεί στην επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις. Τότε ο καθηγητής τού έθεσε την εξής ερώτηση:

«Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν, περπατώντας στον δρόμο, βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιό από τα δύο θα παίρνατε;». 

Χωρίς να πολυσκεφθεί, ο Γκάντι απάντησε: «Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα».

Ο κ. Πίτερς, μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία, τού είπε:  «Αν ήμουν στην θέση σας θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε;».
Και ο Γκάντ με απάθεια: «Ο καθένας παίρνει αυτό που τού λείπει».

Ο καθηγητής, σε υστερική κατάσταση από την απαντήση τού φοιτητή του, έγραψε στην κόλλα τού διαγωνίσματος, «Ηλίθιος» και την έδωσε στον Γκάντι.

Ο Γκάντι την πήρε και κάθησε. Υστερα από λίγο, πάει στον καθηγητή και τού λέει: «κ. Πίτερς, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε»...

* Ο Μαχάτμα Γκάντι (2 Οκτωβρίου 1869 - 30 Ιανουαρίου 1948, οπότε δολοφονήθηκε στο Νέο Δελχί) ήταν Ινδός πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης ακτιβιστής. Υπήρξε η κεντρική μορφή του εθνικού κινήματος για την ανεξαρτησία των Ινδιών και εμπνευστής της παθητικής αντίστασης, της μη βίας, δηλαδή, της αντίστασης έναντι των καταπιεστών χωρίς χρήση βίας.

Επιστροφή με μια βαλίτσα γεμάτη χρυσό, ασήμι και χαλκό

Οι Ελληνες διαχρονικοί αθλητές κατέκτησαν στην Κωνσταντινούπολη, 91 μετάλλια, εκ των οποίων τα 31 χρυσά, στο Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου

Μ’ επιτυχία, ως αναμενόταν, εστέφθη η απόβαση του ελληνικού αθλητικού «εκστρατευτικού» σώματος στην Κωνσταντινούπολη. Οι βετεράνοι αθλητές επέστρεψαν από το Α’ Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου με 91 μετάλλια. Από αυτά, 31 είναι χρυσά (24 από άνδρες), 30 ασημένια (21 πήραν άνδρες) και ισάριθμα χάλκινα (24 κατέκτησαν άνδρες). 

Οποιος ψάξει, πάντως, στα αποτελέσματα, τα οποία ανήρτησαν οι Τούρκοι διοργανωτές στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης, θα βρει μια διαφορά. Θα μετρήσει 32 χρυσά και 29 χάλκινα. Τι έχει συμβεί; Ο γεννημένος το 1933, Παναγιώτης Δούσης, από λάθος των διοργανωτών, σε δύο αγωνίσματα δηλώθηκε στην κατηγορία των 75-79 ετών και όχι στον 80-84. Ετσι, εμφανίζεται με τέσσερις πρώτες θέσεις. Ομως, στα 800μ., με βάση την επίδοσή του, ήταν 3^ος στην κανονική κατηγορία του, ενώ είχε πρωτεύσει στην μικρότερης ηλικίας. Γι’ αυτό κι εμείς υπολογίζουμε τα μετάλλια με το σωστό αποτέλεσμα, μολονότι οι Τούρκοι δεν έκαναν την διόρθωση, ως όφειλαν. Γενικότερα, υπάρχουν πολλά παράπονα για το οργανωτικό σκέλος των αγώνων. Μας καταγγέλθηκαν, αιφνίδιες αλλαγές της ώρας διεξαγωγής αγωνισμάτων και υποψίες για «μαγειρέματα» αποτελεσμάτων. Επιπλέον, στην σφαιροβολία, οι άνδρες των κατηγοριών 35, 40, 45 και 50 (δηλαδή από 35 έως και 54 ετών) έρριξαν από τέσσερις βολές, ενώ οι μεγαλύτεροι και οι γυναίκες, από έξι! Με λίγα λόγια, μπάχαλο. 

Ο Συμεών Συμεωνίδης (επάνω) και ο Ανδρέας Πολυχρονόπουλος.

Οι Κώστας Χατζηεμμανουήλ (85-89 ετών, πάνω φωτογραφία) με τέσσερα χρυσά (60μ. με 12’’13, 200μ. με 44’’45, 400μ. με 1’48’’67 και 800μ. με 4’44’’96), Συμεών Συμεωνίδης (80-84) με χρυσά σε επί κοντώ (2,10μ.), 60μ. μ’ εμπόδια (13’’73) και τριπλούν (6,61μ.) και ασημένιο στο μήκος (2,56μ.), Π. Δούσης (80-84) με χρυσά σε 1.500μ. με 8’56’’88, 3.000μ. με 18’41’’03, και 3.000μ. βάδην με 22’49’’75 και χάλκινο στα 800μ. με 4’44’’21, και ο γεννημένος το… 1922, την χρονιά, δηλαδή, της Μικρασιατικής καταστροφής, Ανδρέας Πολυχρονόπουλος (90-94 ετών) με χρυσά σε 60μ. με Βαλκανικό ρεκόρ (16’’47) και 200μ. (66’’22), ήταν οι πρωταγωνιστές από ελληνικής πλευράς. Τις κατά την άποψή μας, πάντως, κορυφαίες επιδόσεις από τους Ελληνες, σημείωσαν-πέραν του Χατζηεμμανουήλ και του Πολυχρονόπουλου- ο σφαιροβόλος, Διονύσης Αυγουστάτος (65-69) με 12,27μ. (όργανο 5 κ.) και ο Μάριος Χριστοφορίδης (45-49) στα 60μ. με 7’’54. Από τις γυναίκες πρωταγωνίστησαν, βάσει επιδόσεων, οι Πόπη Γαβαλάκη 45-49 στα 3.000μ βάδην με 16’31’’38 (Βαλκανικό ρεκόρ), Μάγδα Ροϊλίδου (60-64), στην σφαιροβολία με 9,22μ. (3 κ.) και Αννα Δάφτσου (40-44) 2^η στα 400μ. με 65’’85 και στα 200μ. με 27’’84.
Επανέρχεται σιγά – σιγά σε υψηλό επίπεδο, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του στον αχίλλειο τένοντα, ο δευτεραθλητής κόσμου, Ιμπραήμ Φαναρτζής (40-44), που νίκησε στην σφαιροβολία με 13,36μ. (7,260 κ.).
Τα υπόλοιπα χρυσά μετάλλια κατέκτησαν οι:
200μ.: 75-79: Αθ. Γιαλαματζής 54’’21.
400μ.: 35-39: Αννα Μαρία Τουβρά 69’’17.
60μ. μ’ εμπόδια: 60-64: Γιάννης Χουλίδης 10΄΄54 (καλή επίδοση).

Ο Διονύσης Αυγουστάτος.

Επί κοντώ: 35-39: Κώστας Παπαγεωργίου 3,40. 45-49: Αν. Ρίζος 3,20. 55-59: Κων. Μαρτινίδης 3,20.
Τριπλούν: 55-59: Βλ. Ντεκαΐλο 10,71. 65-69: Κ. Μπούμπας 9,54 (πάλι πολύ καλός ο αθλητής).
Μήκος: 55-59: Αθηνά Βαϊνά 3,40. 60-64: Ροϊλίδου 3,00μ.

Υψος: 50-54: Ολ. Στογιαννίδου 0,80μ. (πολύ χαμηλή επίδοση, γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να θεσπισθούν όρια βράβευσης, ειδικά όταν στ’ αγωνίσματα μετέχουν το πολύ τρεις αθλητές ή αθλήτριες).
Σφαιροβολία: 35-39 (4κ.): Αποστολία Κεσκίνη 8,22.
3.000μ. βάδην: 35-39: Γ. Χριστούλης 15’24’’66. 40-44: Βασ. Τσαντικίδης 17’21’’73.
Ας είμαστε ειλικρινείς: Η συμμετοχή σε μερικά αγωνίσματα ήταν πολύ μικρή. Γι’ αυτό, ήταν εύκολο να πάρει κάποιος μετάλλιο με χαμηλές επιδόσεις. Κατόπιν τούτου, και για να διατηρήσουμε την σοβαρότητα του μπλογκ, από τα μη χρυσά μετάλλια των Ελλήνων θ’ αναφέρουμε μόνο όσα συνοδεύτηκαν από καλές ή, έστω, υποφερτές επιδόσεις:
ΑΝΔΡΕΣ: 60μ.: 35-39: 3^ος Σοφ. Κυριαζάκος 7’’60. 45-49: 3^ος Ν. Κόκκος 8’’03. 60-64: 3^ος Χουλίδης 8’’53. 65-69: Αθ. Μαλγαρινός 9’’48.
200μ.: 35-39: 2^ος Κυριαζάκος 24’’45. 45-49: 2^ος Διον. Κοντωνής 25’’26. 50-54: 3^ος Σπ. Σκορδίλης 27’’09.

Αννα Μαρία Τουβρά (αριστερά) και Αννα Δάφτσου.

400μ.: 45-49: 2^ος Κοντωνής 57’’22. 50-54: 2^ος Σκορδίλης 61’’11. 60-64: 3^ος Κ. Κορδόσης 68’’39.
800μ.: 45-49: 2^ος Κ. Υφαντής 2’32’’06. 60-64: 2^ος Κορδόσης 2’38’’18.
3.000μ.: 55-59: 3^ος Οδ. Αγρος 10’48’’04.
60μ. μ’ εμπόδια: 55-59: 3^ος Δ. Πικιώνης 12’’21.

Μήκος: 40-44: 3^ος Χρ. Παπατσικουράκης 5,10. 55-59: 2^ος Πικιώνης 4,62. 65-69: 2^ος Μπούμπας 4,15.
Τριπλούν: 55-59: 3^ος Πικιώνης 10,03.
Σφαιροβολία: 40-44 (7,26κ.): 2^ος Γρηγ. Ναλπαντίδης 12,23. 50-54 (6 κ.): 2^ος Κ. Χαμουρούδης (είναι δεκαθλητής) 10,83. 55-59 (6 κ.): 3^ος Αγγ. Νικολαΐδης 11,04. 60-64: (5κ.): 2^ος Π. Κακογεώργος 9,74.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ: 60μ.: 40-44: 3^η Δάφτσου 8’’51. 50-54: 3^η Ευγ. Δημητροπούλου 10’’41.
800μ.: 35-39: 2^η Τουβρά 2’41’’53.
3.000μ.: 2^η Μ. Κορασοείδη 13’’39’’37.

Η... Σταχτοπούτα και ο χωροφύλαξ

Σπαρταριστή αναφορά χωροφύλακος του τέλους του 19ου αιώνα προς το αρχηγείο του, στην οποία καταγράφει... ηρωικό κατόρθωμα (σύλληψη γυναικείας σκελέας = μακρύ ή κοντό εσώρουχο, γυναικείας παντούφλας και ανδρικού πήλου = καπέλλο), που, άκουσον άκουσον, ουδεμία αντίσταση προέβαλαν!!!
Επί πλέον, εμπνευσμένος, προφανώς, από το παραμύθι της Σταχτοπούτας, ως εάν ήτο το πριγκιπόπουλο της ιστορίας, ενημερώνει πως, την επομένη, θα προσπαθούσε να ταιριάξει την παντούφλαν στα πόδια των γυναικών, οι οποίες θα ευρίσκονταν στην ζωοπανήγυριν. Ετσι, θα εύρισκε την ένοχον ερωτομανή γυναίκα. Οσο για τον ερωτύλο άνδρα, αυτός πρόλαβε και διέφυγε με το πλοίο. 
Διαβάστε το απολαυστικό κείμενο της αναφοράς:

*Περί λύχνον αφάς = Την ώρα που αρχίζει να σκοτεινιάζει και ανάβουν τα λυχνάρια.   

Ο άτυχος αθλητής που έγινε... αθάνατος

Η δραματική αθλητική ιστορία του Ντοράντο Πιέτρι, που πέρασε στην αθανασία επειδή... δεν νίκησε

Του Ν. Α. Κωνσταντόπουλου

Η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και, γενικότερα, του παγκόσμιου αθλητισμού είναι γεμάτη δραματικές ιστορίες. Ιστορίες σκληρές, ιστορίες ηρωικές, ιστορίες παράξενες. Ο Μαραθώνιος δρόμος έχει «προσφέρει» πολλές τέτοιες. Η πιο δραματική ήταν ίσως εκείνη του Ιταλού, Ντοράντο Πιέτρι, στους Αγώνες του Λονδίνου, το 1908. Σε αυτήν εμπλέκεται και ο διάσημος συγγραφέας, σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ, ο «δημιουργός» του Σέρλοκ Χολμς.

Η απόσταση που εδώ και χρόνια διανύουν οι μαραθωνοδρόμοι (κάποιοι τους αποκαλούν... «μαραθωνομάχους», λόγω της τεράστιας προσπάθειας, που καταβάλλουν) είναι 42.195μ. Στις πρώτες διοργανώσεις, όμως, αυτή δεν ήταν σταθερή. Το 1896 στην Αθήνα και το 1904 στο Σεντ Λούις (ΗΠΑ) ήταν 40 χιλιόμετρα, το 1900 στο Παρίσι (Γαλλία) 40.260μ., το 1906 στους Μεσοολυμπιακούς της Αθήνας 41.860μ., το 1908 οι δρομείς έτρεξαν 42.195μ., το 1912 στη Στοκχόλμη (Σουηδία) 40.200μ. και το 1920 στην Αμβέρσα (Βέλγιο) 42.750. Αυτές οι αυξομειώσεις της απόστασης ίσως στάθηκαν αφορμή για το δράμα του Πιέτρι.

Υπάρχουν δύο εκδοχές για το τι συνέβη με την απόσταση του αγώνα του 1908. Η μία υποστηρίζει, πως αρχικά η απόσταση θα ήταν 42 χλμ., αλλά προστέθηκαν 195μ., για να είναι βέβαιο πως οι δρομείς θα τερμάτιζαν ακριβώς κάτω από το βασιλικό θεωρείο του σταδίου. Η άλλη «λέει» ότι αποφασίστηκε η εκκίνηση να δοθεί μπροστά στο Κάστρο των Γουίντζορ και να είναι 26 μίλια (41.834μ.). Τελικά, η απόσταση αυξήθηκε κι άλλο, γιατί η πριγκίπισσα Μέρι ζήτησε η γραμμή εκκίνησης να μετακινηθεί επιπλέον 385 γυάρδες, ώστε οι αθλητές να ξεκινήσουν κάτω από τα παράθυρα του βασιλικού «θερμοκηπίου», εντός του χώρου του κάστρου. Ετσι, η απόσταση έφθασε τα 42.195μ., η οποία από το 1924 καθιερώθηκε ως επίσημη του Μαραθώνιου δρόμου.

Ο αγώνας ήταν εξαντλητικός. Διεξήχθη υπό αντίξοες συνθήκες, εντελώς αντίθετες από ό,τι αναμενόταν. Τρομερή ζέστη και υγρασία εξήντλησαν τους δρομείς, την προσπάθεια των οποίων παρακολούθησαν περί τους 250.000 θεατές. Ο μικρόσωμος 23χρονος Ιταλός, Ντοράντο Πιέτρι, άρχισε με σχετικά αργό ρυθμό την κούρσα, αλλά σταδιακά επιτάχυνε. Στο 32ο χιλιόμετρο ήταν 2ος, τέσσερα λεπτά πίσω από τον Νοτιοαφρικανό, Τσαρλς Χέφερον, που, όμως, έχανε συνεχώς έδαφος. Ετσι, στο 39ο τον ξεπέρασε κι' έφθασε πρώτος στο στάδιο, με σημαντική διαφορά από αυτούς που τον ακολουθούσαν. Βρισκόταν, όμως, στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Ηταν φανερό σε όλους.

Κατά τη διάρκεια της στροφής μέσα στο στάδιο, έπεσε πέντε φορές. Μάλιστα, ζαλισμένος όπως ήταν, πήρε λάθος κατεύθυνση. Κάποιοι καλοπροαίρετοι κριτές, από υπερβολικό ζήλο, ίσως επειδή τον λυπήθηκαν, έσπευσαν να τον βοηθήσουν, δυστυχώς με πράξεις και όχι απλώς με υποδείξεις. Ενας από αυτούς, σύμφωνα μ' έγκυρες μαρτυρίες, ήταν ο Κόναν Ντόιλ. Ο Πιέτρι κατόρθωσε, έτσι, να τερματίσει πρώτος. Αλλά η αποστολή των ΗΠΑ υπέβαλε ένσταση, καθότι ο δρομέας, που ακολούθησε τον Πιέτρι ήταν Αμερικανός. Η ένσταση έγινε αποδεκτή και ο Ιταλός ακυρώθηκε. Ο κόσμος, όμως, συνέπασχε με τον Πιέτρι. Ετσι, η βασίλισσα, Αλεξάνδρα του πρόσφερε ένα ειδικό χρυσό κύπελλο, ακριβές αντίγραφο αυτού που απονεμήθηκε στον νικητή.

Τα δραματικά γεγονότα χάρισαν στον Πιέτρι «αθανασία». Η φήμη του επισκίασε κατά πολύ αυτή του νικητή του αγώνα. Είναι βέβαιο ότι οι φίλοι και γνώστες του στίβου έχουν ακούσει την ιστορία και τ' όνομα του Πιέτρι, ενώ αυτό του Αμερικανού, Τζον Χέις, που πήρε το χρυσό μετάλλιο, είναι γνωστό μόνο σ' έναν μικρό κύκλο ειδημόνων. Ο Χέφερον τερμάτισε 3ος αλλά, τελικά, του απονεμήθηκε το ασημένιο μετάλλιο.

Η μοίρα παίζει τα παιχνίδια της

Η μοίρα έπαιξε πολλαπλά παιχνίδια στον Ντοράντο Πιέτρι. Δεν ήταν μόνο η αλλαγή της απόστασης του αγώνα, που, αν δεν είχε συμβεί, είναι πιθανόν ο Πιέτρι να είχε αναδειχθεί «χρυσός» Ολυμπιονίκης. Ηταν και η... έκρηξη του Βεζούβιου, που ίσως στάθηκε καθοριστική για τον Ιταλό δρομέα.

Στις 22 Ιουνίου του 1904, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, στην 7η σύνοδό της, αποφάσισε ν' αναθέσει την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1908 στη Ρώμη. Η πρωτεύουσα της Ιταλίας επικράτησε του Βερολίνου (Γερμανία) και μιας άλλης ιταλικής πόλης, του Μιλάνου. Ομως, η έκρηξη του Βεζούβιου τον Απρίλιο του 1906, υποχρέωσε τη Ρώμη να εγκαταλείψει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών. Καθώς δε, η ιταλική κυβέρνηση χρειαζόταν όλες τις προσόδους για να ξαναχτίσει την περιοχή που βρισκόταν στους πρόποδες του ηφαιστείου, αποσύρθηκε και το Μιλάνο από την υποψηφιότητα. Ηταν και η σειρά της Γερμανίας ν' αρνηθεί την ανάληψη της διοργάνωσης, εξαιτίας κλιμακούμενων διεθνών εντάσεων. Ετσι, η ΔΟΕ στράφηκε προς το Λονδίνο, που παρουσίασε ένα πρόγραμμα, το οποίο έγινε ομοφώνως δεκτό στην 9η σύνοδο της ΔΟΕ, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 1906.

Τι θα συνέβαινε αν ο Πιέτρι έτρεχε στην πατρίδα του; Ουδείς γνωρίζει.

Ηταν, όμως, τελικά άτυχος ή τυχερός ο Πιέτρι; Ποιός εγγυάται πως αν είχε νικήσει, θ' αποκτούσε τη φήμη, που απέκτησε, θα γινόταν περιζήτητος επαγγελματίας και θα «έβγαζε» όσα χρήματα κέρδισε στην αθλητική του σταδιοδρομία; Επίσης, ουδείς.

Τρία χρόνια λαμπρής επαγγελματικής σταδιοδρομίας

Ο Πιέτρι γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1885, στο Μάντριο του Κορέτζο, στη Ρέτζο Εμίλια, αλλά μεγάλωσε στο Κάρπι, στην περιοχή Εμίλια Ρομάνια. Εκεί, όταν ήταν παιδί, εργάστηκε σε ζαχαροπλαστείο, αλλά και εκεί πήρε το ερέθισμα για να γίνει δρομέας.

Την εποχή εκείνη ο πλέον φημισμένος δρομέας της Ιταλίας ήταν ο Περίκλε Παλιάνι. Τον Σεπτέμβριο του 1904 ο Παλιάνι αγωνίσθηκε στο Κάρπι. Οπως συνηθιζόταν, πολλοί θεατές ακολουθούσαν τρέχοντας τους δρομείς, Ανάμεσά τους ήταν ο κοντόσωμος Πιέτρι (είχε ύψος 1,59μ.), που έτρεχε φορώντας, μάλιστα, τα ρούχα της δουλειάς. Τελικά, έφτασε στον τερματισμό πριν από τον Παλιάνι.

Λίγες ημέρες αργότερα, πήρε μέρος στον πρώτο επίσημο αγώνα του, απόστασης 3.000μ., που διεξήχθη στην Μπολόνια και αναδείχθηκε 2ος.
Ετσι άρχισαν όλα. Το επόμενο έτος σημείωσε την πρώτη διεθνή του επιτυχία. Νίκησε σε αγώνα 30 χιλιομέτρων στο Παρίσι. Τον Απρίλιο του 1906 προκρίθηκε για να εκπροσωπήσει την Ιταλία στους Μεσοολυμπιακούς της Αθήνας. Δυστυχώς, για άλλη μία φορά ήταν άτυχος. Στον αγώνα, ενώ προηγείτο με διαφορά περίπου πέντε λεπτών από τον δεύτερο, αναγκάσθηκε ν' αποχωρήσει λόγω εντερικής ασθένειας.

Το 1907 σάρωνε στην Ιταλία. Ηταν ο καλύτερος δρομέας από τα 5.000μ. ώς και τον Μαραθώνιο. Προπονήθηκε σκληρά για το Λονδίνο. Σε αγώνα 40.000μ. στο Κάρπι νίκησε με τον εκπληκτικό, για την εποχή, χρόνο 2 ώρες 38'. Ολα έδειχναν πως στο Λονδίνο θα κατόρθωνε να περάσει στην αθλητική αθανασία. Ετσι κι έγινε. Αλλά όχι με τον τρόπο, που ο ίδιος επιθυμούσε. Παρότι ακολούθησε έξυπνη τακτική και «πήρε κεφάλι» στην κούρσα μόλις στον 39ο χιλιόμετρο, τα συμπτώματα της υπερκόπωσης και της αφυδάτωσης ήταν εμφανή. Στο στάδιο έγινε ό,τι έχουμε περιγράψει ήδη. Τερμάτισε σε 2 ώρες 54'46''4. Από αυτά, περίπου τα δέκα τα χρειάστηκε για να καλύψει 350μ. μέσα στο στάδιο.

Παρά την ακύρωσή του, ο Πιέτρι έγινε διεθνής προσωπικότητα. Ο μουσικοσυνθέτης Ερβινγκ Μπερλίν του αφιέρωσε ένα τραγούδι με τίτλο «Ντοράντο», το οποίο γρήγορα έγινε δημοφιλές.

Ο μικρόσωμος Ιταλός δέχθηκε πολλές προσκλήσεις για να μετάσχει σε αγώνες επίδειξης στις ΗΠΑ. Στις 25 Νοεμβρίου 1908, στη Μάντισον Σκουέρ Γκάρντεν, στη Νέα Υόρκη, διεξήχθη αγώνας με αντιπάλους τον Πιέτρι και τον «χρυσό» Ολυμπιονίκη του Μαραθωνίου του Λονδίνου, τον Τζον Χέις. Ο Πιέτρι νίκησε, όπως ακριβώς συνέβη και σε παρόμοιο αγώνα, που πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαρτίου 1909. Συνολικά, ο Ιταλός δρομέας επικράτησε στους 17 από τους 22 αγώνες του στις ΗΠΑ.

Επέστρεψε στην Ιταλία τον Μάιο του ίδιου έτους και συνέχισε να τρέχει επαγγελματικά στην πατρίδα του και στο εξωτερικό για άλλα δύο χρόνια. Στον τελευταίο του αγώνα Μαραθώνιου δρόμου, που έγινε στο Μπουένος Αϊρες (Αργεντινή) στις 24 Μαΐου 1910, πέτυχε το ατομικό του ρεκόρ: 2 ώρες 38'48''2. Στην Ιταλία αγωνίσθηκε για τελευταία φορά στις 3 Σεπτεμβρίου 1911.

Ηταν σε αγώνα 15 χλμ. στην Πάρμα, στον οποίον τερμάτισε πρώτος. Νίκησε, επίσης, και στην τελευταία κούρσα της σταδιοδρομίας του, που έγινε στο Γκέτεμποργκ (Σουηδία), τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Στα 26 του αποσύρθηκε από τους αγώνες.

Στα τρία χρόνια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, κέρδισε 200.000 λίρες, ποσό τεράστιο για την εποχή. Επένδυσε τα χρήματα σ' ένα ξενοδοχείο, που άνοιξε με τον αδελφό του. Δεν αποδείχθηκε, όμως, εξίσου ικανός επιχειρηματίας, όσο αθλητής, και το ξενοδοχείο χρεoκόπησε.

Πήγε στο Σαν Ρέμο όπου διηύθυνε ένα συνεργείο αυτοκινήτων. Εζησε εκεί έως τον θάνατό του, από καρδιακή προσβολή, στις 7 Φεβρουαρίου του 1942. Δεν ήταν καν 57 ετών.

 *Ο Κόναν Ντόιλ ανέλαβε να γράψει, για λογαριασμό της εφημερίδας Ντέιλι Μέιλ, ένα ειδικό ρεπορτάζ για τον αγώνα του Λονδίνου. Εντυπωσιασμένος από την προσπάθεια του Πιέτρι μέσα στο στάδιο, την σχολίασε ως εξής:
«Η μεγαλειώδης εμφάνιση του Ιταλού ουδέποτε θα σβήσει από τα αρχεία (σημείωση μπλογκ: στην ουσία, την ιστορία) του αθλητισμού. Η απόφαση των κριτών, μπορεί».
Ο διάσημος συγγραφέας πρότεινε στους υπεύθυνους της εφημερίδας ν' αρχίσουν προσπάθεια για να συγκεντρώσουν χρήματα, ώστε να βοηθήσουν τον Πιέτρι ν' ανοίξει φούρνο στην γενέτειρά του. Συγκεντρώθηκαν 300 λίρες. Τις πέντε πρώτες έδωσε ο Κόναν Ντόιλ.
Ο Πιέτρι έγινε γραμματόσημο στην πατρίδα του. Στην ειδική έκδοση αναγράφεται: «Tra mito e realta'». Δηλαδή, «Μεταξύ μύθου και πραγματικότητας».
Αλλά ο Πιέτρι ήταν απόλυτα πραγματικός. Οπως και η δραματική ιστορία του, η οποία, όπως προέβλεψε ο Κόναν Ντόιλ, «ουδέποτε θα σβήσει από τα αρχεία του αθλητισμού»...

«Εκστρατεία» στην Κωνσταντινούπολη

Πανελλήνιο ρεκόρ κλειστού στίβου βετεράνων στην σφαιροβολία από... δρομέα ταχύτητας! 

Πανέτοιμο είναι το ελληνικό αθλητικό «εκστρατευτικό» σώμα, που σε λίγες ημέρες θ’ αποβιβασθεί στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να μετάσχει στις «μάχες» του Α’ Βαλκανικού πρωταθλήματος κλειστού στίβου βετεράνων, το οποίο θα διεξαχθεί στις 21 και 22 Φεβρουαρίου. Οι αειθαλείς Ελληνες αθλητές θα επιδιώξουν να δείξουν την αξία τους σε άλλη μία σημαντική διοργάνωση, που θα τελεσθεί στην Τουρκία. Αναμένεται δε, να επιστρέψουν με πολλά μετάλλια, όπως συμβαίνει κάθε φορά.
Να επισημάνουμε ότι, προ αρκετών ετών, είχε πραγματοποιηθεί στο στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας», ταυτόχρονα με το πανελλήνιο πρωτάθλημα βετεράνων, Βαλκανική ημερίδα, ως προοίμιο καθιέρωσης Βαλκανικού πρωταθλήματος κλειστού στίβου, κάτι που δεν είχε συνέχεια.
Εν των μεταξύ, η χειμερινή αγωνιστική περίοδος άρχισε με ημερίδα, την οποία διοργάνωσε ο ΣΕΒΑΣ Κωνσταντινουπολιτών στο κλειστό προπονητήριο και στον χώρο ρίψεων του Αγίου Κοσμά. Οι επιδόσεις ήταν αρκετά καλές, ενώ σημειώθηκε κι’ ένα πανελλήνιο ρεκόρ κλειστού στίβου. Ο γνωστός ως πολύ καλός δρομέας ταχύτητας, Σπύρος Τουρκομανώλης, βελτίωσε την επίδοση της κατηγορίας των 75-79 ετών στην… σφαιροβολία με 9,77μ. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας (ΟΕΒΑΣ),  παλαιός πρωταθλητής του... άλματος επί κοντώ, Συμεών Συμεωνίδης με 9,05μ. από το 2009. Ετσι, αυτή τη στιγμή, στον κλειστό στίβο, ο Τουρκομανώλης κατέχει ρεκόρ στα 60μ. (κατηγορία 60-64 με 8’’1) και στην σφαιροβολία!
Την κορυφαία επίδοση -διεθνούς επιπέδου- των αγώνων σημείωσε, πάντως, ο 68χρονος, Διονύσης Αυγουστάτος στην σφαιροβολία με 12,35μ. Πλησίασε το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ (12,43μ. από πέρσι). Ισως το ξεπεράσει στην Κωνσταντινούπολη. Αρκεί να είναι συγκεντρωμένος στον αγώνα. Το 2014, στην Σμύρνη, είχε αναδειχθεί 4ος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου, με 12,36μ.
Κατά τ’ άλλα ξεχώρισαν οι:
ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΙΑ: 35-39 (βάρος οργάνου 7,26κ.): Δ. Γαζής 11,73. 45-49 (7,26κ.): Γ. Δεμένεγας (είναι δεκαθλητής) 8,79. 55-59 (6κ.): Γρ. Δέδες 10,28. 65-69 (5κ.): 2^ος Γ. Μπίρης 10,30.
ΔΙΣΚΟΒΟΛΙΑ: 45-49 (2κ.): Ν. Γεωργίου 34,09. 55-59 (1,5κ): Δέδες 25,46. 65-69 (1κ.): Μπίρης 34,80. 75-79 (1κ): Τουρκομανώλης 23,67.
ΑΚΟΝΤΙΣΜΟΣ: 45-49 (βάρος οργάνου 800 γρ.): Γ. Δεμένεγας 28,50. 60-64 (600 γρ.): Γρ. Τρυφωνίδης 30,20.
Εκτός συναγωνισμού ο 19χρονος, Γιώργος Φωτεινόπουλος έρριξε με το 800άρι 60,98μ., πολύ καλή επίδοση για την εποχή.
ΣΦΥΡΟΒΟΛΙΑ: 60-64: Αθ. Καλαντζής 36,33. 65-69: Μπίρης 28,02. Αμφότεροι έρριξαν με σφύρα βάρους 6κ., παρότι στις κατηγορίες αυτές το επίσημο όργανο είναι των 5κ.

ΜΗΚΟΣ: 35-39: Ν. Ραυτόπουλος 5,42.
Ο διοργανωτής σύλλογος, ευχαριστεί θερμά τους κριτές και αθλητές, Νίκο Γεωργίου, Γιώργο Δεμένεγα, Δημήτρη Γαζή και τον Μόδεστο Κασκάτη, που βοήθησαν αποφασιστικά για την πραγματοποίηση της ημερίδας.
Ευχαριστεί, επίσης, την διοίκηση του ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά και τον ΣΕΓΑΣ (και προσωπικά τον υπεύθυνο, εκ μέρους της ομοσπονδίας, για το στάδιο, Δημήτρη Χαλβατζάρα), οι οποίοι έδωσαν άδεια για την χρήση των χώρων, και την ΟΕΒΑΣ, που ενέκρινε την τέλεση της ημερίδας, ώστε οι επιδόσεις να είναι επίσημες.

Το ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά να παραμείνει... ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά

Του Ν. Α. Κωνσταντόπουλου 

«Βρε σεις, πώς τολμάτε έστω και να σκεφθείτε, ότι θα καταστρέψετε ένα έργο μου; Αϊ στο διάολο από δω».
Θεωρώ βέβαιο ότι, αν ζούσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αυτό θα έλεγε, με την βαριά σερραϊκή προφορά του, σε όσους έχουν αποφασίσει να καταστρέψουν το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά (ΕΑΚΝΑΚ), το οποίο ο τότε πρωθυπουργός οραματίσθηκε το 1959, και  εγκαινίασε τον Ιούλιο του 1961. Ισως, μάλιστα, να μη τους διαολόστελνε απλώς, αλλά να τους έλεγε «άι σιχτίρ». Δεν είναι το ίδιο, πιστέψτε με. Ψάξτε να βρείτε, τι σημαίνει...
Οι επίγονοί του αποφάσισαν να παραχωρήσουν την τεράστια έκταση στον επενδυτή, που θα πάρει το παλαιό αεροδρόμιο του Ελληνικού. Αν δε, ισχύουν οι πληροφορίες που έχουμε, στο τέλος του 2015 «Αγιος Κοσμάς» δεν θα υπάρχει. Τουλάχιστον με την παρούσα μορφή του. Και ουδείς γνωρίζει τι θα γίνει μετά. Πού θα στεγασθούν όλα τ’ αθλήματα τα οποία καλλιεργούνται εκεί;
Οι εθνικές ομάδες στίβου, άρσης βαρών, γυμναστικής (ενόργανης και ρυθμικής) και ποδοσφαίρου, έχουν ως βάση τον Αγιο Κοσμά. Επί πλέον, εκεί προπονούνται συχνά για δύναμη και φυσική κατάσταση, ποδηλάτες, τζουντόκα, ιστιοπλόοι και άλλοι. Στο ΕΑΚΝΑΚ υπάρχουν, επίσης, γήπεδα τένις, αίθουσες πάλης και τζούντο, γήπεδο χόκεϊ σε χόρτο, κλειστή αίθουσα και ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ, αίθουσα πιγκ πογκ, γήπεδα ποδοσφαίρου 5χ5 ή 7χ7 και 11χ11, αλλά και αίθουσα εκδηλώσεων και συνεδρίων, 160 θέσεων, μικρό υπαίθριο θέατρο, παιδική χαρά καθώς και ξενώνες, δηλαδή συγκρότημα κατοικιών δίπλα στην θάλασσα, αποτελούμενο -σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το ΕΑΚΝΑΚ- από 98 δίκλινα δωμάτια και 13 σουίτες.

Και, φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνούμε το σύμπλεγμα των τριών κολυμβητηρίων Ολυμπιακών διαστάσεων (50χ25 μ.) και το καταδυτήριο, στα οποία κάποτε προπονούνταν οι εθνικές ομάδες του υγρού στίβου, αλλά τα τελευταία χρόνια, λόγω των οικονομικών, και άλλων προβλημάτων, τα κολυμβητήρια περισσότερο χρονικό διάστημα στο έτος είναι κλειστά παρά εν λειτουργία…
Όταν το 2002-3 το ΕΑΚΝΑΚ, από χώρος μαζικού αθλητισμού αναβαθμίσθηκε σε Ολυμπιακό κέντρο, εκτός των άλλων έργων, κατασκευάσθηκε, σ’ έκταση που ανήκε σε αυτό, το Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας, το οποίο μετά την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, περιήλθε στα Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ, στερώντας από το αθλητικό κέντρο ένα μεγάλο κομμάτι του. Τώρα θέλουν να το πάρουν όλο.

Η χώρα του εκ των υστέρων 
Ζούμε στη χώρα του... εκ των υστέρων. Πολλά τα παραδείγματα. Πρώτα γκρεμίζουμε και εκ των υστέρων χτίζουμε για να στεγάσουμε ό,τι βρισκόταν στο κτίριο που γκρεμίσαμε. Ενώ, πρώτα έπρεπε να χτίσουμε και μετά να γκρεμίσουμε. Ισως σας φαίνεται υπερβολικό αυτό, αλλά στην Ελλάδα, ό,τι είναι παράλογο για άλλες χώρες, είναι φυσιολογικό. Αν όχι και λογικό.

Οπως είχαμε γράψει κατ' επανάληψη στην «Καθημερινή», ο «Αγιος Κοσμάς» αποτελεί από το 2003 την καρδιά του ελληνικού πρωταθλητισμού, ενώ, ταυτόχρονα, είναι, από της λειτουργίας του, και η καρδιά του λαϊκού αθλητισμού της Αττικής.
Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν, είναι το μεγαλύτερο αθλητικό κέντρο των Βαλκανίων και από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης. Με το δασύλλιό του δε, είναι και πηγή οξυγόνου. Θεωρώ πως είναι ανεκτίμητο. 
Ε, λοιπόν, για τούτο το αθλητικό κέντρο ακούμε εδώ και χρόνια ότι, όπως προαναφέραμε, θα δοθεί στον ιδιώτη επενδυτή που θα πάρει το Ελληνικό (ευτυχώς, όχι όλον τον… δήμο, αλλά τους χώρους του πρώην αεροδρομίου), δεν ακούμε, όμως, λέξη για το πού θα στεγασθούν τα αθλήματα και οι αθλητές, που τώρα βρίσκουν φιλόξενη στέγη στο ΕΑΚΝΑΚ. Μόνο ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Ιωαννίδης δημοσίως είχε δεσμευθεί ότι το ΕΑΚΝΑΚ δεν θα φύγει από εκεί, αν προηγουμένως ο επενδυτής δεν κατασκευάσει ανάλογο χώρο στο εσωτερικό της περιοχής. Δηλαδή, μέσα στο πρώην αεροδρόμιο. Αλλά ο κ. Ιωαννίδης δεν είναι, πλέον, υφυπουργός, δεν θα είναι καν βουλευτής.
Η ιδέα, την οποία «έρριξε» ο πρώην ΓΓΑ, Πάνος Μπιτσαξής, για το Μαρκόπουλο, είναι ανέφικτη. Οχι γιατί δεν μπορεί εκεί να κατασκευασθεί αθλητικό κέντρο, αλλά διότι το Μαρκόπουλο, ως τοποθεσία, ουδεμία σχέση έχει με τον Αγιο Κοσμά. Ας μην ξεχνάμε ότι στο ΕΑΚΝΑΚ προπονούνται, εκτός των πρωταθλητών -για τους οποίους ενδεχομένως κάποιος θα έλεγε πως θα μπορούν να διαμένουν στους ξενώνες, που τυχόν θα ανεγείροντο στο Μαρκόπουλο- και πολλές εκατοντάδες αθλητές συλλόγων της γύρω περιοχής. Αυτοί πώς θα πηγαίνουν στα Μεσόγεια;
Πρέπει να επισημάνουμε ότι το πρωθύστερο εφαρμόσθηκε και στην περίπτωση του σταδίου «Καραϊσκάκη». Οταν κατεδαφίστηκε για να γίνει αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο, ουδείς φρόντισε να εξασφαλίσει πως θα κατασκευασθεί στίβος στην ίδια περιοχή. Ούτε καν ο καθ' ύλην αρμόδιος, ο ΣΕΓΑΣ, ο οποίος εγκλημάτισε. Από τότε ο στίβος της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά φθίνει. Και ποσοτικά και ποιοτικά. Ποιος, λοιπόν, φαντάζεται ότι τα παιδιά (και όχι μόνο του στίβου, αλλά και πολλών άλλων αθλημάτων), που τώρα γυμνάζονται στον Αγιο Κοσμά, θα πηγαίνουν στο Μαρκόπουλο;

Το λογικό είναι το ΕΑΚΝΑΚ να παραμείνει... ΕΑΚΝΑΚ. Να παραμείνει, δηλαδή, στον Αγιο Κοσμά. Αν αυτό κριθεί ασύμφορο οικονομικά, διότι ο ιδιώτης επενδυτής θα θελήσει να αξιοποιήσει το «φιλέτο» της περιοχής, την παραλία, η λύση είναι μία. Πριν το κέντρο παύσει να λειτουργεί, να κατασκευασθεί άλλο (αν κάποιες από τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις μπορούν να μεταφερθούν, να μεταφερθούν) ή ακριβώς απέναντι, μέσα στο πρώην αεροδρόμιο, ή, ακόμη καλύτερα, κάπου στην παραλία, ανάμεσα στο «Ειρήνης και Φιλίας» και τον πρώην ιππόδρομο. Και επαναλαμβάνουμε: ΠΡΙΝ από την κατάργηση, αν γίνει, του ΕΑΚΝΑΚ. Οτιδήποτε άλλο είναι παράλογο. Και λάθος. 

Θεωρώ σημαντικό για τον ελληνικό αθλητισμό, να παραμείνει το ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά. Γι’ αυτό πρέπει να ξεσηκωθούν οι άνθρωποι του αθλητισμού. Ελάχιστες αντιδράσεις ακούμε από τις ομοσπονδίες. Αλλά και ελάχιστοι αθλητές, προπονητές και παράγοντες αντιδρούν. Τα περισσότερα κόμματα αδιαφορούν γενικά για τον αθλητισμό (ακούσατε κουβέντα γι’ αυτόν και τον πολιτισμό στις προεκλογικές συζητήσεις;), συνεπώς και για το ΕΑΚΝΑΚ. 
Ενδεχεται οι διοικήσεις των Ομοσπονδιών και άλλοι, να μη πιστεύουν πως μπορούν να πετύχουν κάτι. Ισως. Αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Πολλοί μαζί μπορούμε πολλά. Οσο κι αν φαίνεται ουτοπικό. Και, στο κάτω - κάτω, δεν μπορούν όλα ν’ αποτιμώνται με βάση το στενό οικονομικό κέρδος.
Εν κατακλείδι, όχι μόνο δεν πρέπει να καταστραφεί ο Αγιος Κοσμάς, αλλά πρέπει να δημιουργηθεί άλλος ένας, στην Θεσαλονίκη.

Παραλογισμοί στο ΕΑΚΝ Αγίου Κοσμά

Η περίπτωση του ΕΑΚΝΑΚ αποτελεί, πάντως, ενδεικτική και χαρακτηριστική περίπτωση των παθογόνων καταστάσεων, που οδήγησαν το ελληνικό κράτος κοντά στη χρεοκοπία. Και δεν ευθύνονται γι' αυτό οι κατά καιρούς διοικήσεις του ή, τουλάχιστον, δεν ευθύνονται μόνον αυτές. Οι παραλογισμοί, πολλοί. Ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία το κράτος απεγνωσμένα προσπαθεί να βρει έσοδα και, από την άλλη, να επιτύχει περιστολή δαπανών. 

Το ΕΑΚΝΑΚ έχει εστιατόριο. Για την ακρίβεια, εδώ και χρόνια διαθέτει μόνο το κτίσμα. Αυτό παραμένει ανεκμετάλλευτο διότι όταν το 2003, προ Ολυμπιακών Αγώνων, έγινε ο διαγωνισμός για το ποιος θα αναλάβει την επιχείρηση, υπήρξαν πολλοί υποψήφιοι και πολλά συμφέροντα και, τελικά, δεν κατακυρώθηκε σε κάποιον. Τα μηχανήματα έμειναν στο κτίριο και, φυσικά, καταστράφηκαν. Το εστιατόριο μπορεί ν' αποτελέσει πηγή εσόδων. Το κτίριο βρίσκεται μπροστά στη θάλασσα, έχει υπέροχη θέα, διαθέτει χώρο στάθμευσης και μπορεί να προσφέρει πολλά στο ΕΑΚΝΑΚ. Διότι, πέρα από τους αθλητές, μπορεί να χρησιμοποιείται από το κοινό. Αν διαφημιστεί και έχει λογικές τιμές, είναι δυνατόν ν' αποδειχθεί «χρυσωρυχείο».

Χωρίς γιατρό 

Χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται κάθε εβδομάδα το ΕΑΚΝΑΚ για ν' αθληθούν ή να παίξουν. Υπάρχουν ημέρες που, τουλάχιστον, 500 παιδιά κάνουν «εκδρομή» στον Αγιο Κοσμά.

Και όταν μεν, διεξάγονται αγώνες (επίσημοι ή λαϊκοί, όπως οι Δρόμοι Υγείας), για την παρουσία γιατρού φροντίζουν οι διοργανωτές. Τις άλλες ημέρες, όμως, τι γίνεται;
Κάποτε το Κέντρο διέθετε μόνο νοσοκόμα. Αργότερα είχε και γιατρό. Τώρα ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμα υπάρχει. Φυσικά, η νοσοκόμα δεν επαρκεί. 
Προ αρκετών ετών, αθλούμενος υπέστη καρδιακή προσβολή και τον έσωσε γυμναστής με τις ιατρικές γνώσεις που είχε αποκτήσει στην τότε πανεπιστημιακή σχολή Φυσικής - Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ, νυν ΤΕΦΑΑ). Η ύπαρξη γιατρού και του κατάλληλου εξοπλισμού δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα. 

Σκοπός του ΕΑΚΝΑΚ 
Η αποστολή και ο σκοπός του ΕΑΚΝΑΚ, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ιστοσελίδα του, είναι η ανάπτυξη του λαϊκού - μαζικού αθλητισμού (εργασιακός, πανεπιστημιακός, στρατιωτικός, σχολικός κ.λπ.), η εξασφάλιση δυνατότητας σε όλους τους πολίτες να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες, η αναβάθμιση του πολιτιστικού και αθλητικού επιπέδου του κοινωνικού συνόλου και, γενικά, η εξυπηρέτηση του αθλητισμού.
Για περισσότερα από 50 χρόνια ο «Αγιος Κοσμάς» πρόσφερε και προσφέρει σ’ εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, την ευκαιρία να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον αθλητισμό. Και, όπως σωστά τονίζεται στην ιστοσελίδα του, «αποτέλεσε έναν πνεύμονα αθλητισμού αλλά και μια διέξοδο των πολιτών από την καθημερινότητα και τα προβλήματά τους».

ΥΓ: Στο ΕΑΚΝΑΚ, ο αείμνηστος, Ανδρέας Σιζόπουλος έθεσε, προς το τέλος της δεκαετίας του '80 τις βάσεις της καθιέρωσης στην Ελλάδα της άρσης βαρών γυναικών, η οποία αργότερα πρόσφερε πάμπολλα παγκόσμια και ευρωπαϊκά μετάλλια, ακόμη και Ολυμπιακό. Ο ίδιος, στις 7 Φεβρουαρίου 1982 τέλεσε, σε συνεργασία με την διοίκηση του Κέντρου, τον πρώτο, εν Ελλάδι, αγώνα πάουερ λίφτινγκ (δυναμική άρση βαρών, ήτοι, άρση σε πάγκο, βαθύ κάθισμα και «άρση θανάτου» ή «ξεκόλλημα»).

*Διαβάστε από κάτω τα σχόλια και τον διάλογο, που έχει αναπτυχθεί, για το σοβαρό αυτό θέμα.
*Δώστε βάση, ειδικά, στο έξοχο σχόλιο της αναγνώστριας τού μπλογκ, Αννας Μάινα.

Σήμερα ψήφισες…

Μια μέρα, ένας μεγάλος πολιτικός αρχηγός κόμματος, περπατώντας στο δρόμο, τραυματίστηκε από ένα αυτοκίνητο και πέθανε. Η ψυχή του ανέβηκε στον παράδεισο (πιθανόν κατά λάθος) και βρέθηκε μπροστά από τον Αγιο Πέτρο.
«Καλώς ήρθατε στον παράδεισο», είπε ο Αγιος Πέτρος, πριν να μπει μέσα η ψυχή. Και συνέχισε:
«Εχουμε ένα πρόβλημα. Βλέπετε, ένας πολιτικός του αναστήματός σας σπάνια περνάει από εδώ και δεν ξέραμε τι να κάνουμε με σας. Ετσι σκεφτήκαμε το εξής: Θα περάσετε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο και μετά θα σας αφήσουμε να επιλέξετε, πού θα περάσετε την αιωνιότητα».
Ο πολιτικός οδηγήθηκε στον ανελκυστήρα, ο οποίος τον κατέβασε, στην κόλαση. Οι πόρτες άνοιξαν και ο άντρας βρέθηκε ακριβώς στη μέση ενός υπέροχου γηπέδου γκολφ.
Λίγο πιο πέρα είδε μια λέσχη και μπροστά της πρώην συναδέλφους τού κόμματος και φίλους του επιχειρηματίες, που είχαν, ήδη, πεθάνει, ντυμένους κομψά και πολύ ευχαριστημένους. Ετρεξαν να τον χαιρετήσουν, τον αγκάλιασαν και άρχισαν να θυμούνται τα καλά χρόνια, όταν πλούτιζαν εις βάρος του λαού. Επαιξαν χαρούμενοι γκολφ, στη συνέχεια δείπνησαν στον σύλλογο, διασκεδάζοντας και τρώγοντας χαβιάρι και άλλα υπέροχα εδέσματα και πίνοντας τα καλύτερα κρασιά, και πέρασαν το βράδυ συντροφιά με όμορφες νεαρές.
Ο προσφάτως αποβιώσας πολιτικός συναντήθηκε ακόμη και με τον Διάβολο, ο οποίος αποδείχθηκε ότι είναι συμπαθητικός και διασκεδαστικός. Είπαν ανέκδοτα και χόρεψαν.
Ηταν όλα τόσο καλά που δεν κατάλαβε, το ότι πέρασε η ώρα κι έπρεπε να πάει στον Παράδεισο. Ολοι τον ξεπροβόδησαν... Ανέβηκε ξανά έως την πύλη του Παραδείσου, όπου τον περίμενε ο Αγιος Πέτρος:
«Τώρα είναι η ώρα να ζήσετε λίγο και στον παράδεισο», του είπε.
Ο πολιτικός πέρασε τις επόμενες ώρες πετώντας από το ένα σύννεφο στο άλλο, χαϊδεύοντας μια άρπα και τραγουδώντας.
Οι 24 ώρες πέρασαν και ήλθε ο Αγιος Πέτρος.
«Περάσατε μια μέρα στην κόλαση και μία στον παράδεισο, έφθασε η ώρα να επιλέξετε», είπε.

Το σκέφτηκε για μια στιγμή ο πολιτικός και μετά απάντησε:
-Ο παράδεισος είναι πολύ όμορφος, αλλά νομίζω ότι θα ένιωθα καλύτερα στην κόλαση. 
Ο Αγιος Πέτρος τον συνόδευσε στον ανελκυστήρα και κατέβηκε στην κόλαση. Οταν άνοιξε την πόρτα, βρέθηκε στη μέση μιας ερήμου, που καλυπτόταν με κάθε λογής σκουπίδια. Είδε τους φίλους του ρακένδυτους κι αξιολύπητους, να σκάβουν μέσα στα σκουπίδια για να βρουν κάτι να φάνε.
Ο Μέγας Διάβολος, με τον οποίον, την προηγούμενη μέρα, είχαν κάνει καλή παρέα, τον υποδέχτηκε και τον χάιδεψε φιλικά στον ώμο.
-Δεν καταλαβαίνω -είπε ο πολιτικός- χθες ήμουν εδώ και υπήρχαν όμορφες γυναίκες, γήπεδο γκολφ, έφαγα από όλα τα καλά, διασκέδασα πολύ και τόσα άλλα. Τώρα, το μόνο που έχετε είναι ένα ξερό μέρος, γεμάτο σκουπίδια και οι φίλοι μου φαίνονται κακομοίρηδες, πεινασμένοι και αξιοθρήνητοι... 
Χαμογέλασε ο Μέγας Διάβολος και είπε:
«Χθες ήταν η προεκλογική εκστρατεία! ΣΗΜΕΡΑ ΨΗΦΙΣΕΣ!»…

*Επάνω πίνακας: Λεπτομέρεια από την «Δευτέρα Παρουσία» του Μιχαήλ Αγγέλου (Μικελάντζελο ντι Λοντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι, 1475-1564).

*Κάτω: «Η Κόλαση» του Σάντρο Μποτιτσέλι (Αλεσάντρο ντι Μαριάνο Φιλιπέπι, 1445-1510).