Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2022

«Να γιατί έγινα δάσκαλος»

 daskalos

Περπατούσε στους δρόμους μιας μεγαλούπολης. Είδε λίγο πιο μακριά έναν ηλικιωμένο να κινείται με δυσκολία και να ξαποσταίνει σ' ένα παγκάκι. Τον πλησίασε.
- Με θυμάστε; Ήμουν μαθητής σας.
- Ναι, σε θυμάμαι σε είχα μαθητή στις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Και τι κάνεις τώρα;
- Διδάσκω. Μ' επηρεάσατε τόσο πολύ, που ήθελα να σας μοιάσω.
- Πώς σε επηρέασα;
- Μια μέρα ένας συμμαθητής μου ήλθε μ' ένα όμορφο ρολόι στο χέρι του. Το έβγαλε και το έβαλε στο συρτάρι του γραφείου. Πάντα ονειρευόμουν να έχω ένα ρολόι σαν αυτό. Το έκλεψα. Το αγόρι κλαίγοντας σάς ανέφερε την κλοπή. Κοιτάξατε γύρω και είπατε:
"Όποιος πήρε το ρολόι αυτού του αγοριού, παρακαλώ να το επιστρέψει". Αισθάνθηκα πολύ ντροπιασμένος, αλλά δεν ομολόγησα. Κλειδώσατε την πόρτα και, ζητώντας να ευθυγραμμιστούμε όλοι κατά μήκος του τοίχου, είπατε:
"Πρέπει να ελέγξω όλες τις τσέπες σας με μια προϋπόθεση ότι όλοι θα κλείσετε τα μάτια σας".
Υπακούσαμε και ένιωθα ότι αυτή ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της μέχρι τότε σύντομης ζωής μου. Πήγατε από μαθητή σε μαθητή... Όταν βγάλατε το ρολόι από την τσέπη μου, συνεχίσατε να προχωράτε ως το τέλος της σειράς. Μόνον τότε είπατε:
"Παιδιά, όλα εντάξει. Μπορείτε ν' ανοίξετε τα μάτια σας και να επιστρέψετε στα θρανία σας".
Δώσατε το ρολόι στον συμμαθητή μου και δεν είπατε άλλη λέξη σχετικά με το περιστατικό. Έτσι, εκείνη την ημέρα σώσατε την τιμή και την ψυχή μου. Δεν με κρίνατε ως κλέφτη και ψεύτη. Δεν μ' ενοχλήσατε ούτε μου μιλήσατε γι' αυτό το επεισόδιο. Με την πάροδο του χρόνου, κατάλαβα γιατί. Διότι, ως αληθινός δάσκαλος, δεν θέλατε ν' αμαυρώσετε την αξιοπρέπεια ενός παιδιού. Να γιατί έγινα δάσκαλος.
Για λίγο έμειναν σιωπηλοί.
- Μάλλον δεν θυμάστε αυτό το επεισόδιο.
Ο ηλικιωμένος κύριος τον κοίταξε στα μάτια.
- Μόλις τώρα μαθαίνω ότι ήσουν εσύ. Την ώρα που έψαχνα τις τσέπες σας, είχα κι εγώ τα μάτια μου κλειστά...

*Το κείμενο δεν είναι δικό μου. Το βρήκα, έκρινα ότι είναι εξαιρετικό και πως αξίζει να το μοιραστώ με όσους περισσότερους είναι δυνατό.

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

Η μνήμη των ηρώων μένει ζωντανή στην Ελλάδα κάθε χρόνο με τα «Αρκάδια»

Γνωστοί πρωταθλητές και πρωταθλήτριες και εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες τίμησαν κι εφέτος αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους στην Ι. Μ. Αρκαδίου το 1866 για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων

Ζωντανή στη μνήμη των απανταχού Ελλήνων διατηρούν -μέσω των «Αρκαδίων»- οι Ρεθεμνιώτες τους ήρωες, που στις 8 Νοεμβρίου (ή στις 9, σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς) 1866 αποφάσισαν ν’ ανατινάξουν την Ιερά Μονή Αρκαδίου για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων πολιορκητών. Εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες από όλη την Ελλάδα -ανάμεσά τους και γνωστοί πρωταθλητές και πρωταθλήτριες- τίμησαν κι εφέτος την ηρωική πράξη του καπετάν Κωσταντή Γιαμπουδάκη, του Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά, του ηγούμενου, Γαβριήλ Μαρινάκη και των περίπου 800-850 Ελλήνων (στην Μονή δεν παρευρίσκονταν μόνο Κρητικοί, αλλά και Μανιάτες και άλλοι), που προτίμησαν τον θάνατο από την ατίμωση και συμπαρέσυραν στον άλλο κόσμο περίπου 1.500 (κατ’ άλλους υπολογισμούς ίσως και 3.000) Τούρκους. Περί τους 850 άνδρες και γυναίκες πήραν μέρος στα 81α «Αρκάδια», μετέχοντας στα διάφορα αγωνίσματα. Ο αριθμός αυτός θα ήταν μεγαλύτερος, αν σχεδόν την τελευταία στιγμή, αρκετοί αθλητές, δρομείς κυρίως, δεν ακύρωναν τη συμμετοχή τους.













Οι τρεις πρώτοι και οι ισάριθμες καλύτερες στον Αρκάδιο δρόμο.
















Ο Γιάννης Ζερβάκης τερματίζει.
Ο Γιάννης Ζερβάκης και η Αννα Βασιλείου πρώτευσαν με άνεση στο κύριο αγώνισμα της διοργάνωσης, τον Αρκάδιο δρόμο (Ι.Μ. Αρκαδίου - στάδιο Σοχώρας, 22,4 χλμ.). Η 31χρονη Κρητικοπούλα, Βασιλείου, υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στα 400μ. και πολύ καλή 800άρα. Είναι δε, αδελφή της Ειρήνης, της κορυφαίας, αυτή τη στιγμή, Ελληνίδας στα 400μ. και με διεθνείς επιτυχίες. Ο Ζερβάκης είναι ο καλύτερος δρομέας μεγάλων αποστάσεων της Κρήτης.
Οι μόνιμοι νικητές των τελευταίων ετών στο Κρητικό βόλι, τον παραδοσιακό τρόπο ρίψης σφαίρας
Η Αννα Βασιλείου με ωραίο διασκελισμό.
πάνω από βράχο ή τεχνητό βάθρο, ύψους περίπου 0,35μ., κυριάρχησαν κι εφέτος. Και οι δύο είναι παλαιοί πρωταθλητές Ελλάδος. Ο 46χρονος σφαιροβόλος, Γιάννης Βασιλόπουλος νίκησε στους άνδρες έως και 49 ετών και ο 67ετής σφυροβόλος και σφαιροβόλος (και παγκόσμιος πρωταθλητής των βετεράνων ή «μάστερς»), Βασίλης Μαγγανάς στους 50 χρόνων και πάνω. Το ενθαρρυντικό γεγονός στο αγώνισμα ήταν ο αυξημένος αριθμός των ριπτών, αλλά και μη, που αγωνίσθηκαν σε σχέση με τα πρόσφατα χρόνια, παρά την απουσία δύο «μόνιμων» αγωνιζομένων, του υποφαινόμενου, που από το 1975 έχει μετάσχει σε 40 διοργανώσεις, και του Θανάση Καλαντζή, ο οποίος έχει λίγες συμμετοχές λιγότερες. Να επισημάνουμε, πάντως, εδώ
 ότι, οι έξι από τους εννέα αγωνισθέντας στην κατηγορία των έως και 49 ετών, ανήκουν στην κατηγορία των βετεράνων (μάστερς, διεθνώς), αφού είναι ηλικίας 35 ετών και άνω.

Τ’ αποτελέσματα:
ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΔΡΟΜΟΣ (τερμάτισαν 202, οι 38 γυναίκες): Ανδρες: Ιω. Ζερβάκης 1 ώρα 15’57’’, Χρ. Χατζάκης - Καζάνης 1:23’13’’, Γ. Κορνάρος 1:27’41’’, Κων. Μανιουδάκης 1:28’23’’, Θ. Παπαδάκης 1:28’50’’ (1ος Ρεθεμνιώτης), Παντ. Νάτσιος 1:30’18’’, Μιλτ. Καμπιτάκης 1:31’24’’, Δημ. Παπαδογιαννάκης 1:32’18’’.
Γυναίκες: Αν. Βασιλείου 1:38’12’’ (16η γενικής κατάταξης), Δημ. Πιτσινάκη 1:46’22’’ (32η), Λ. Κατερζαμπέκοβα 1:48’08’’ (40η), Καρ. Σαλάσσα 1:50’42’’ (49η), Μαρ. Ζαραφωνίτη 1:53’49’’ (59η), Ασ. Τακμάκη 1:56’19’’ (64η, 1η Ρεθεμνιώτισσα), Κατ. Δοξάκη 1:56’23’’ (69η), Νεκτ. Παρινού 1:58’40’’ (78η).
6.000μ. (τερμάτισαν 199, οι 69 γυναίκες): Ανδρες: Σπυρ. Σηφακάκης, Γαβρ. Συριανόγλου, Νικ. Παλάσσης. Γυναίκες: Μαρ. Βιβιλάκη (7η γενικής), Αλεξ. Βραβορίτη (17η), Μαρ. Παπαβασιλείου (20η).
2.000μ. Γυμνασίων - Λυκείων: Αγόρια: Μιχ. Χατζημαρκάκης (4ο Γυμνάσιο), Ορ. Βαφειαδάκης (Πειρματικό Γυμνάσιο Πανεπιστήμιου Κρήτης), Ντ. Χύσκο (3ο Γυμνάσιο). Κορίτσια: Μαρ. Κλαψινού (1ο Γενικό Λύκειο), Ιφ. Περακάκη (Γυμν. Ατσιπόπουλου), Μαρ. Σαρμάνη (1ο Επαγγελματικό Λύκειο).
1.000μ. Δημοτικών Σχολείων: Αγόρια: Γ. Αναστασιάδης (2ο), Γ. Μιχαλάκης (7ο), Στ. Φωτεινάκης (30ο Ηρακλείου). Κορίτσια: Μαν. Ζουμπέρη (6ο), Μ. Σμπυράκη (7ο), Χλ. Σιταρένιου (15ο).
1.000μ. αθλητών με αναπηρίες:
Νικ. Βάμβουκας, Εμμ. Χριστουλάκης, Δημ. Λαρετζάκης, όλοι του ΕΝΕΕΓΥΛ.

Οι... νεαροί μεταλλιούχοι στο Κρητικό βόλι (ο Μανώλης Σφακιανάκης πάντα με παραδοσιακή φορεσιά) και κάτω οι... γέροντες.


Οι... Αρκαδιοβολίστες μετά τον αγώνα.


Εντυπωσιακός ο Γιάννης Βασιλόπουλος.
ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ: Ανδρες έως και 49 ετών
(όργανο ρίψης 7,26κ.):  Ιω. Βασιλόπουλος (Πανιώνιος - έτος γέννησης 1975) 14,54, Μαν. Σφακιανάκης (ΟΚΑ Πρέβελη - 1979) 12,50, Βασ. Σπανδάγος (ΟΚΑ Αρκάδι - 1977) 10,58, Μαν. Γιακουμάκης 10,51 (1974), Δ. Παπαδογιαννάκης 10,50 (1990), Γ. Φωτεινάκης (ΟΦΗ - 1978) 10,43, Στελ. Λαμπρινός (1980) 9,32, Θαν. Κοτρογιάννης - 1998) 8,10, Μαν. Χαριτάκης (1992) 7,03.
Ο αειθαλής Βασίλης Μαγγανάς.
Ανδρες 50 ετών και άνω (5κ.):
Βασ. Μαγγανάς (Α.Ο. Π. Φαλήρου - έτος γέννησης 1954) 12,30, Παν. Καργάκης (Αρκάδι - 1969) 11,67, Δημ. Κοντεκάκης (1963) 10,60, Ιω. Κανίδης (ΑΕΚ - 1956) 10,43, Γρ. Δέδες (Πανελλήνιος -1959) 10,38, Μαν. Πατακός (ΠΕΔΑΣ Μίνως - 1962) 10,30, Τζ. Ρούσσος (1971) 8μ,83.
Δημοτικών σχολείων (3 κιλά): Αγγ. Πίσσας (14ο) 8,61, Μιχ. Μαράκης (10ο) 7,74, Νικ. Χατζηγιαννάκης (13ο) 7,35. Α. Ποθολάκης (13ο) 7,26, Κων. Σπανδάγος (15ος) 7,10, Νικ. Τσοντάκης (Δ.Σ. Άδελε) 7,09.
Ο Μιχάλης Μαράκης είναι εγγονός του αείμνηστου Μιχάλη Μαράκη, πρωταθλητή Ελλάδος στην δισκοβολία και λάτρη του παραδοσιακού αγωνίσματος της Κρήτης. Ο Κωνσταντίνος Σπανδάγος είναι γιός του Βασίλη, που αγωνίσθηκε στην κατηγορία των έως και 49 ετών αλλά και έτρεξε στα 6.000μ.
*Οπου δεν αναφέρεται πόλη του σχολείου, αυτό είναι του Ρεθύμνου.

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2021

Στις 7 Νοεμβρίου θα τιμηθούν οι ήρωες της Μονής Αρκαδίου με τα 81α «Αρκάδια»

Αθάνατοι στη μνήμη μας εκείνοι που έδωσαν τη ζωή τους για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων










«Κρήτη μου, το Αρκάδι σου θα λάμπει στους αιώνες
και θα μαθαίνει τους λαούς, πώς γίνονται οι αγώνες».


Οσο κάποιοι άνθρωποι
παραμένουν στην συλλογική μνήμη, είναι αθάνατοι. Μπορεί το φθαρτό σώμα τους να μη υπάρχει πια, αλλά το πνεύμα τους, η ψυχή τους, εμπνέουν, παραδειγματίζουν και καθοδηγούν τους επιγόνους τους. Ελπίζουμε και τους απογόνους τους. Ετσι ακριβώς μένουν αθάνατοι και οι ήρωες της Ιεράς Μονής Αρκαδίου -οι εκατοντάδες Κρητικοί και άλλοι Ελληνες, κυρίως Μανιάτες- που αψήφησαν τον θάνατο και στις 8 Νοεμβρίου (κατ’ άλλους στις 9) του 1866, αποφάσισαν να πεθάνουν ανατινάζοντας την Μονή για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων πολιορκητών. Ο καπετάν Κωσταντής Γιαμπουδάκης, σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία (ή, κατά την άποψη άλλων ιστορικών, ο Εμμανουήλ Αναγνώστου  Σκουλάς), πρωτοστατούντος και χοροστατούντος του ηγούμενου, Γαβριήλ Μαρινάκη, ήταν εκείνος, που ανατίναξε την Μονή. Σκοτώθηκαν περί τους 800-850 Ελληνες, μαζί και ο ηγούμενος. Περίπου 1.500 (με άλλους υπολογισμούς, 3.000) ήταν οι νεκροί και τραυματίες Τούρκοι.
Την υπέρτατη θυσία τους, την σπάνιας γενναιότητας και αυταπάρνησης αυτή πράξη, θα τιμήσουν στο Ρέθυμνο, για 81η φορά, οι Ρεθεμνιώτες, η Κρήτη, η Ελλάς ολάκερη, με την τέλεση των ετήσιων αγώνων, «Αρκάδια», που εφέτος θα διεξαχθούν στις 7 Νοεμβρίου, με την ελπίδα ο κορωνοϊός να μη αποτελέσει… αντίπαλο των αθλητών. Αλλωστε, και πέρσι εκατοντάδες αθλητές από όλη την Ελλάδα αγωνίσθηκαν.
Φυσικά ο ιός υποχρεώνει τους διοργανωτές να κάνουν περικοπές στο πρόγραμμα, το οποίο, βεβαίως, θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα κλασικά αγωνίσματα των «Αρκαδίων»: τον Αρκάδιο δρόμο (Ι.Μ. Αρκαδίου - στάδιο Σοχώρας, 22,4 χλμ.) και το Κρητικό βόλι, τον παραδοσιακό τρόπο ρίψης σφαίρας πάνω από βράχο ή τεχνητό βάθρο, ύψους περίπου 0,35μ.
Το πλήρες πρόγραμμα, όπως το ανακοίνωσαν οι διοργανωτές, είναι:

8:15

ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΒΑΔΙΣΜΑ

9:30

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΤΡΙΣΑΓΙΟ

9:40

ΑΦΗ ΦΛΟΓΑΣ

 

10:10

1.000μ. ΑΜΕΑ

10:15

1.000μ. ΑΓΟΡΙΩΝ Δημοτικών Σχολείων

10:20

1.000μ. ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ Δημοτικών Σχολείων

10:25

2.000μ. Γυμνασίων - Λυκείων

10:30

ΕΚΚΙΝΗΣΗ 6.000μ.

 

 

11:30

ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

12:00

ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ

12:10

ΑΦΙΞΗ ΦΛΟΓΑΣ

12:15

ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ, ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

12:30

1ες ΑΠΟΝΟΜΕΣ

12:30

ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ ΑΝΔΡΩΝ – ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ (50 ετών και άνω)

12:45

ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ αθλητών ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

13:00

ΚΡΗΤΙΚΟ ΒΟΛΙ μαθητών Δημοτικών Σχολείων

13:15

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ

13:30

2ες ΑΠΟΝΟΜΕΣ


Στον Αρκάδιο δρόμο και στα 6.000μ. αναμένεται να τρέξουν, όπως κάθε χρόνο, εκατοντάδες αθλητές. Στο Κρητικό βόλι, σύμφωνα με τις έως τώρα δηλώσεις συμμετοχής, μεταξύ άλλων θα μετάσχουν ο πολυνίκης του θεσμού και κάτοχος του ανεπίσημου πανελλήνιου ρεκόρ με 17,88μ., ο 67χρονος, Βασίλης Μαγγανάς (στην φωτογραφία αριστερά), που, πλέον, αγωνίζεται στην κατηγορία των 50+ ετών, και ο νικητής των τελευταίων διοργανώσεων στην κατηγορία των κάτω των 50 ετών, ο 46ετής, Γιάννης Βασιλόπουλος, ο οποίος νεότερος είχε ρίξει 17,02μ. Και οι δύο υπήρξαν πρωταθλητές Ελλάδος στην κατηγορία ανδρών, ο Μαγγανάς στην σφυροβολία και στην σφαιροβολία και ο Βασιλόπουλος στην σφαιροβολία. Ο Μαγγανάς δε, έχει αναδειχθεί κατ' επανάληψη πρωταθλητής κόσμου και Ευρώπης σε σφαιροβολία, σφυροβολία και πένταθλο ρίψεων στις κατηγορίες των αγωνιζόμενων βετεράνων - διαχρονικών αθλητών.

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2021

«Κουρελόχαρτα» οι αποφάσεις της ΕΦΙΠΗΔ;

Η διοίκηση της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου και ο Συμεών Συμεωνίδης καταστρατηγούν απόφαση της ΕΦΙΠ και περιφρονούν τον θεσμό αλλά και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή

Ο χώρος, που η ΕΟΕ παραχώρησε στην ΟΕΒΑΣ για τα γραφεία της. Η διοίκηση της Ομοσπονδίας τώρα εμπράκτως περιφρονεί αυτούς που την φιλοξενούν...
Πόση ισχύ και αξία έχουν οι αποφάσεις της Επιτροπής Φιλάθλου Πνεύματος Ηθικής και Δεοντολογίας (ΕΦΙΠΗΔ) της  Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ); Οση τους δίνει η ίδια η επιτροπή και η αίγλη του θεσμού ή όση θέλουν οι τιμωρημένοι και οι υποχρεούμενοι να τις εκτελέσουν και να επιβλέπουν την εφαρμογή τους;

Αν ισχύει το δεύτερο, τότε η ΕΦΙΠΗΔ ουδένα λόγο ύπαρξης έχει και καλό θα ήταν η ολομέλεια της ΕΟΕ να την καταργήσει. Για να γνωρίζουμε αν ισχύει το πρώτο, πρέπει να διαπιστώσουμε εμπράκτως αν η ΕΦΙΠΗΔ έχει την δυνατότητα και, πρωτίστως, την βούληση να υπερασπίζεται τις αποφάσεις της.
Η ΕΦΙΠ (νυν ΕΦΙΠΗΔ), με την απόφασή 46/2016 της 21ης Σεπτεμβρίου 2016, αφαίρεσε, επί οκτώ έτη, την Φίλαθλη Ιδιότητα του πρώην προέδρου της παράνομης (βάσει του ελληνικού αθλητικού νόμου 2725/1999, άρθρα 19.2, 28.3 και 135,8, τον οποίον η πολιτική ηγεσία του αθλητισμού δεν εφαρμόζει, στο συγκεκριμένο θέμα, από το 1999), Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου (ΟΕΒΑΣ), Συμεών Συμεωνίδη. Γιατί; Διότι εξέθεσε την χώρα διεθνώς, αλλάζοντας κατά το δοκούν την ημερομηνία γέννησής του στις δηλώσεις συμμετοχής σε αγώνες, ώστε ν’ αποκομίζει οφέλη έναντι των αντιπάλων του. Συνεπώς, στερήθηκε και την αθλητική ιδιότητα. Κατόπιν αυτού, ούτε καν να παρίσταται σε αγώνες, έχει δικαίωμα, πολύ δε περισσότερο να μετέχει σε αυτούς. Με την ίδια απόφαση, η ΕΦΙΠ όριζε (σελίδα 11) να κοινοποιηθεί η απόφασή της, μεταξύ άλλων στην Βαλκανική Ενωση Βετεράνων Αθλητών (τότε BAVA, τώρα BAMACS), σε μετάφραση στην αγγλική γλώσσα, ΜΕΡΙΜΝΗ της ΟΕΒΑΣ.
Παρά ταύτα, από τότε ο Σ. Συμεωνίδης παραβρέθηκε πολλές φορές σε αγώνες στην Ελλάδα, ως θεατής μεν, αλλά εντός του αγωνιστικού χώρου, εν γνώσει των μελών του Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ. Επίσης μετέβαινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο (ιδιοκτησία της ΕΟΕ!), όπου και έχει φωτογραφηθεί μετά την απόφαση της τιμωρίας του από την ΕΦΙΠ. Πρωτοστατούσε, μάλιστα, σ’ εκδηλώσεις!
Αλλά τούτο δεν του αρκούσε. Εφθασε στο σημείο να μετάσχει εφέτος στο Βαλκανικό πρωτάθλημα διαχρονικών αθλητών, που διεξήχθη στην Κορυτσά (Αλβανία) από τις 17 έως τις 19 Σεπτεμβρίου. Πώς;
Τον Ιούλιο του 2016 ο Συμεωνίδης τιμωρήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Μάστερς (ΕΜΑ) με 4ετή αποκλεισμό, λόγω της πλαστογράφησης της ηλικίας του, διότι, κάτοχος ών, έως τον Ιανουάριο του 2016, ταυτότητας, που ανέγραφε ως ημερομηνία γέννησης την 23η/12/1935, εκείνος, από το 2003, σε πολλούς αγώνες εντός και εκτός Ελλάδος δήλωνε έτος γέννησης το 1933! Σε άλλους δε, το 1935. Οπως τον εξυπηρετούσε, προς ικανοποίηση της ματαιοδοξίας του. Μόλις τον Ιανουάριο του 2016 άλλαξε ταυτότητα, στην οποία σαν ημερομηνία γέννησης αναφέρεται η 28η Δεκεμβρίου του 1933...

Η τιμωρία του από την ΕΜΑ έληξε, παραμένει, όμως, αυτή της ΕΦΙΠ. Τούτο σημαίνει ότι εξακολουθεί να μη επιτρέπεται η συμμετοχή του σε αγώνες. Εντός ή εκτός Ελλάδος. Θεωρώντας εκείνος, πως η απόφαση της ΕΦΙΠ ισχύει μόνο για τους εσωτερικές διοργανώσεις, μετέβη στην Κορυτσά και αγωνίσθηκε στο Βαλκανικό πρωτάθλημα, που τελεί η πρώην BAVA, νυν BAMACS, σε συνεργασία με τον υπεύθυνο φορέα μάστερς της εκάστοτε διοργανώτριας χώρας. Η παραβίαση της απόφασης της ΕΦΙΠ από τον Σ. Συμεωνίδη είναι σαφής και πασιφανής. Αλλά η πράξη του παραβιάζει και το Φίλαθλο Πνεύμα και κάθε αθλητική ηθική και δεοντολογία. Διότι, αγωνιζόμενος κάποιος μη δικαιούμενος λόγω τιμωρίας, στερεί από συναθλητές του - αντιπάλους του μετάλλια.
Δεν είναι, όμως, μόνο ο Συμεωνίδης, που υποπίπτει στο τελευταίο παράπτωμα. Είναι και τα μέλη της νυν διοίκησης της ΟΕΒΑΣ, πολλά εκ των οποίων ήταν και στην προηγούμενη, ενώ τεράστια ευθύνη έχουν και όσα μετείχαν μεν στην απελθούσα, αλλά όχι και στην παρούσα.
Πού έγκειται αυτή η ευθύνη; Ακριβώς στην απόφαση της ΕΦΙΠ, να κοινοποιηθεί η απόφασή της στην τότε BAVA μερίμνη της ΟΕΒΑΣ. Είναι προφανές ότι τούτο δεν συνέβη. Διότι, αν είχε κοινοποιηθεί, είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι η BAMACS δεν θα επέτρεπε την συμμετοχή του Σ. Συμεωνίδη στους αγώνες. Αλλά, κι αν υποθέσουμε ότι η πρώην διοίκηση την είχε κοινοποιήσει, αυτό απαλλάσσει μεν όσα μέλη της δεν περιλαμβάνονται στην τωρινή, όχι, όμως, τα υπόλοιπα. Πολύ περισσότερο δε, όσους και όσες παραβρέθηκαν στους Βαλκανικούς, χωρίς τούτο να σημαίνει πως και τ’ άλλα δεν έχουν ευθύνες. Διότι στους διεθνείς αγώνες οι αθλητές κάθε χώρας μετέχουν μ’ ευθύνη του φορέα τους (εν προκειμένω της ΟΕΒΑΣ) και όχι ανεξάρτητα.
Οσα, λοιπόν, από τα νυν μέλη του Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ ήταν παρόντες και παρούσες στο πρωτάθλημα στην Κορυτσά (Ηλ. Καφφές, Στ. Δημότσιος, Παν. Μελαχροινός, Κ. Τσώλος, Μ. Συμεωνίδου, Κ. Κατσαούνης, Κ. Νεοφώτιστος και Α. Βερούλη), όφειλαν να ενημερώσουν τους διοργανωτές ότι ο Συμεωνίδης είναι τιμωρημένος από την ελληνική αθλητική δικαιοσύνη (οι προσφυγές του έχουν απορριφθεί από το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών, το ΑΣΕΑΔ) με στέρηση της αθλητικής του ιδιότητας και, ως εκ τούτου, δεν επιτρέπεται να μετέχει σε αγώνες εντός και εκτός Ελλάδος. Αυταπόδεικτο είναι, λοιπόν, ότι, πέραν του Συμεωνίδη, και τα νυν, ενδεχομένως δε, και πρώην μέλη του Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ, παραβίασαν την απόφαση 46/2016 της ΕΦΙΠ.
Φυσικά, το «επιχείρημα» ότι έληξε η τιμωρία του από την ΕΜΑ και, άρα, μπορεί να μετέχει στους διεθνείς αγώνες, δεν ευσταθεί, αφού έχει στερηθεί την φίλαθλη ιδιότητα. Με την λογική αυτή, αν, π.χ., αθλητής της άρσης βαρών βρεθεί ντοπαρισμένος σ’ έλεγχο του ΕΣΚΑΝ και του επιβληθεί τετραετής αποκλεισμός, αλλά η διεθνής ομοσπονδία τον τιμωρήσει με διετή, θα μπορεί ν’ αγωνίζεται στους… Ολυμπιακούς, αλλά όχι στις εσωτερικές διοργανώσεις. Αλλωστε, πρόσωπο στερούμενο της αθλητικής ιδιότητας δεν μπορεί να εκπροσωπεί την χώρα μας.
Από όλα αυτά συνάγεται ότι η καταστρατήγηση της απόφασης της ΕΦΙΠ στρέφεται ευθέως κατά του θεσμού, τον οποίον το Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ και ο Συμεωνίδης εμπράκτως περιφρονούν. Αλλά στρέφονται και κατά αυτής καθ’ αυτής της ΕΟΕ, την οποία, επίσης, περιφρονούν. Και τούτο, διότι η ΕΦΙΠΗΔ, με βάση το άρθρο 22 του καταστατικού της ΕΟΕ, αποτελεί επιτροπή της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Μάλιστα, η περιφρόνηση της ΕΦΙΠΗΔ (συνεπώς και της ΕΟΕ) από τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ και τον Σ. Συμεωνίδη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, αν αναλογισθεί κάποιος, πόσο η ΟΕΒΑΣ έχει ευεργετηθεί και, εμμέσως, επιχορηγηθεί από την ΕΟΕ (άρα από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή και από εμάς), με την παραχώρηση γραφείου στον χώρο του Παναθηναϊκού Σταδίου και την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων αυτού.
Ο Συμεωνίδης, βεβαίως, δεν έχει κρύψει τα… φιλικά αισθήματά του για τα μέλη της ΕΦΙΠ. «Απατεώνες» και «καθάρματα» αποκαλεί, σε αναρτήσεις στο facebook, εκείνους, που τον τιμώρησαν, και ότι έχουν «τερατώδη βλακεία και ανισορροπία» γράφει. Και ποιοί είναι αυτοί; Οι έγκριτοι νομικοί της προηγούμενης σύνθεσης της ΕΦΙΠ… Διότι αυτοί επέβαλαν την ποινή. Οχι όσοι αποκάλυψαν το σκάνδαλο.
Απατεώνες, καθάρματα κ.α. οι νομικοί της ΕΦΙΠ;
Η υπόθεση Συμεωνίδη, όπως προαναφέραμε, έχει κριθεί κατ’ επανάληψη. Πάντα αρνητικά γι’ αυτόν. Αρχικώς από την ΕΦΙΠ, στη συνέχεια από το ΑΣΕΑΔ, όπου προσέφυγε, μετά ξανά από την ΕΦΙΠ, στην οποία κατέθεσε αίτηση θεραπείας, και μετά πάλι από το ΑΣΕΑΔ. Το γεγονός ότι εκείνος, μολονότι τιμωρημένος, κατόρθωσε ν’ αγωνισθεί στην Κορυτσά, στερώντας μετάλλια από τους αντιπάλους του και παραβιάζοντας το φίλαθλο πνεύμα και την αθλητική ηθική, κατέστη δυνατό χάρη στην ανοχή -που είναι συνενοχή και, ουσιαστικά, συνέργεια- των μελών της νυν και, ίσως, και της προηγούμενης διοίκησης της ΟΕΒΑΣ.
Με τον τρόπο αυτόν, οι αποφάσεις της ΕΦΙΠ και του ΑΣΕΑΔ έγιναν «κουρελόχαρτο» από τον Συμεών Συμεωνίδη και τις διοικήσεις (παρούσα και προηγούμενη) της ΟΕΒΑΣ…
Θα το αποδεχθούν αυτό τα μέλη της ΕΦΙΠ και της ολομέλειας της ΕΟΕ; Οψόμεθα...

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2021

Μη σιωπάς, μίλα όταν βλέπεις αδικία

-Πώς σε λένε; ρώτησε ο καθηγητής της Νομικής κάποιου Πανεπιστημίου έναν φοιτητή. Κι όταν εκείνος απάντησε, ο καθηγητής τον απέβαλε άνευ λόγου και αιτίας. Ο φοιτητής του κάκου προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ενώ όλοι οι συμφοιτητές του στην αίθουσα σιωπούσαν... Ετσι, εκείνος βγήκε από την αίθουσα νιώθοντας αδικημένος...

Ο καθηγητής άρχισε την διδασκαλία - διάλεξη και ρώτησε τους φοιτητές:
-Γιατί θεσπίστηκαν οι νόμοι;
-Για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των ανθρώπων, απάντησε ένας φοιτητής.
-Για να εφαρμοστεί η πειθαρχία των ανθρώπων, είπε ένας άλλος.
-Για να μην καταπιέζουν οι ισχυροί τους αδύναμους, πρόσθεσε ένας τρίτος.
Ο καθηγητής είπε: 
-Σωστά, αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό.
Μια φοιτήτρια σήκωσε το χέρι της και συμπλήρωσε: 
-Για να επιτευχθεί Δικαιοσύνη.
-Ναι, αυτή είναι η απάντηση, είπε ο καθηγητής. Για να επικρατήσει η Δικαιοσύνη. Και ποιο είναι το νόημα της Δικαιοσύνης; Να διατηρούνται τα δικαιώματα και να μην αδικείται κανείς.
Και συνέχισε:
-Τώρα απαντήστε άφοβα. Αδίκησα τον συμφοιτητή σας όταν τον έβγαλα από την αίθουσα;
-ΝΑΙ, απάντησαν σχεδόν με μια φωνή όλοι.
Οπότε ο καθηγητής είπε θυμωμένος:
-Τότε, γιατί σιωπήσατε και δεν κάνατε κάτι; Σε τι χρησιμεύουν οι νόμοι, αν δεν έχουμε το θάρρος να τους εφαρμόσουμε; Εάν παραμένετε σιωπηλοί όταν κάποιος υποβάλλεται σε αδικία και δεν υπερασπίζεστε το δίκιο, χάνετε την ανθρωπιά σας, η οποία πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.
Ετσι ο καθηγητής είπε να φωνάξουν τον φοιτητή που είχε διώξει, του ζήτησε συγγνώμη μπροστά σε όλους και υπογράμμισε:
-Αυτό είναι το μάθημά σας σήμερα και πρέπει να το εφαρμόζετε στην κοινωνία. Οσο ζείτε.   

*Το κείμενο δεν είναι δικό μου. Μου το έστειλαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κι επειδή θεωρώ ότι είναι εξαιρετικό και αντικατοπτρίζει το τι συνήθως συμβαίνει στην κοινωνία μας, το έβαλα στο μπλογκ μου, αφού έκανα μερικές συντακτικές και άλλες μικροδιορθώσεις...

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021

Ενότητα και συνειδητοποίηση του στόχου για να υλοποιηθούν οι προσδοκίες και οι ελπίδες των αγωνιζόμενων διαχρονικών αθλητών του στίβου

Άρθρο της Άννας Μάινα* 


Όσο κι αν κάποιοι με θεωρούν ενοχλητική και βαλτή... Όσο κι αν άλλοι πιστεύουν ότι δεν «μου πέφτει λόγος», δεν μπορώ παρά να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου σχετικά με το ΑΚΙΔΑ (Ανανεωτικό Κίνημα Διαχρονικών Αθλητών), την ΟΕΒΑΣ και τις πρόσφατες εκλογές...
Το ΑΚΙΔΑ ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές και με τις ευχές όλων των υγιώς σκεπτόμενων διαχρονικών αθλητών στίβου... Πώς φτάσαμε στην παταγώδη αποτυχία; Τί έφταιξε; 
•Το πρώτο στρατηγικό λάθος ήταν η ιδέα να προσπαθήσουν να «τα βρουν» με την ΟΕΒΑΣ. Να συνάψουν, δηλαδή, ένα είδος συνεταιρισμού μαζί τους και να συνδιοικήσουν. Σαν, δηλαδή, ο βοσκός (ΑΚΙΔΑ) να προσπαθεί να βάλει τον λύκο (ΟΕΒΑΣ) να φυλάει τα πρόβατα (ΑΘΛΗΤΕΣ). Πώς περίμεναν ότι δεν θα φαγωθούν τα πρόβατα μαζί με τον βοσκό; 
•Αυτή η λαθεμένη επιλογή οδήγησε στο επόμενο μεγάλο σφάλμα… Αντί το ΑΚΙΔΑ να συγκεντρώσει γύρω του όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται στο αίσχος της ΟΕΒΑΣ, με απόφαση, άρα και με ευθύνη του επικεφαλής του, υπέκυψε στις απαιτήσεις των διοικούντων της ψευδεπίγραφης «Ομοσπονδίας» και απομάκρυνε, λοιδορώντας τους, ανθρώπους με προσφορά, εμπειρία και γνώση. 
•Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε πόσο κακός υπολογισμός έγινε εξαρχής. Ο Νίκος Αρβανίτης, ως επιχειρηματίας, νόμιζε ότι θα στήσει έναν συνεταιρισμό. Όμως δεν επρόκειτο περί αυτού. Δεν μπόρεσε να το καταλάβει, αλλά και δεν θέλησε να ακούσει κανέναν. Από την αρχή συμπεριφέρθηκε, όχι ως επικεφαλής ομάδας ανθρώπων, αλλά σαν αφεντικό. Δεν αισθανόταν ότι έχει δίπλα του συνεργάτες, συναθλητές, συνοδοιπόρους, με τους οποίους θα έπρεπε να συνεννοείται και να συναποφασίζει, αλλά… υπαλλήλους. Η μόνη του έγνοια ήταν να μη δυσαρεστήσει και να μην έρθει σε σύγκρουση με τους… μελλοντικούς, συνεταίρους του. Έτσι άφησε όλη την εμπειρία του ΠΑΣΥΔΑΣ να χαθεί. 
•Ευθύνη, βεβαίως, έχουν και τα υπόλοιπα μέλη του ΑΚΙΔΑ, που δεν είδαν το προφανές. Πού, αν και αθλητές, στάθηκαν απλοί θεατές, που δεν τον απέτρεψαν, που δεν απαίτησαν να έχουν λόγο στις αποφάσεις. Τον άφησαν να αυτενεργεί και ν’ αυθαιρετεί. Με συνέπεια, το πλοίο να πέσει στα βράχια. 
•Όταν κατάλαβε την προδοσία και την υποκρισία που κρύβεται στους κόλπους της ΟΕΒΑΣ, ήταν πολύ αργά. Τον είχαν ξεγελάσει, αποκοιμίσει και, τελικά, εξουδετερώσει. 
•Τότε διέπραξε το έσχατο λάθος, το οποίο είναι και το χειρότερο όλων, προσφέροντας στην ΟΕΒΑΣ τις καλύτερες υπηρεσίες που θα μπορούσε. Την ημέρα της ήττας, με γνώμονα την απογοήτευσή του και οδηγό την ισχυρογνωμοσύνη, την ξεροκεφαλιά και τον πληγωμένο του εγωϊσμό, ανακοίνωσε ότι διαλύει το ΑΚΙΔΑ… Έτσι απλά, επειδή το ήθελε, χωρίς να ρωτήσει, χωρίς να συνεννοηθεί, χωρίς να του περάσει καν από το μυαλό, ότι δεν είναι η εταιρία του ούτε η επιχείρηση του. Χωρίς καμία αυτοκριτική, χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης για τις συνέπειες.
Ακούω, από ανθρώπους που τον γνωρίζουν, ότι ο Αρβανίτης είναι πολύ οργανωτικός, έξυπνος, ειλικρινής και συμπονετικός άνθρωπος, ικανός και επιτυχημένος επιχειρηματίας. Δεν είδα πουθενά αυτά τα χαρακτηριστικά στην πορεία του ΑΚΙΔΑ. Είδα έναν άνθρωπο εκτός τόπου και χρόνου, με πλήρη άγνοια για την κατάσταση, την οποία πήγαινε να διαχειριστεί, ισχυρογνώμονα, ξεροκέφαλο, συγκεντρωτικό, ανίκανο να συνενώσει τις δυνάμεις που είχε γύρω του. Κατάφερε, να προσφέρει την μέγιστη δυνατή απογοήτευση και να αφήσει τους συναθλητές του έρμαια στις διαθέσεις του Δ.Σ. της ΟΕΒΑΣ. Η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική του, αφού είχε το γενικό πρόσταγμα και ενεργούσε χωρίς να ρωτάει κανέναν. Αμφιβάλλω αν ακόμα, και μετά από όλα αυτά, είναι σε θέση ν’ αντιληφθεί το κακό που προκάλεσε. 
Η ένταξη των διαχρονικών αθλητών στίβου στον ΣΕΓΑΣ, εκτός του ότι αποτελεί επιταγή του ελληνικού νόμου, φαίνεται ως η μόνη λύση ώστε να μπει τέλος σε μια στρεβλή κατάσταση, που κατατυραννεί εκατοντάδες αγωνιζόμενους.

Όμως, ό,τι έγινε δεν αλλάζει. Τώρα είναι η στιγμή που τα υπόλοιπα μέλη του ΑΚΙΔΑ πρέπει ν’ αντιδράσουν. Σε αυτούς πέφτει το βάρος να πουν, έστω και την ύστατη ώρα, ότι η κίνηση αυτή δεν ήταν ενός ανδρός ιδιοκτησία, ότι δεν διαλύεται, υπάρχει και συνεχίζει. Να καλέσουν όλες τις δυνάμεις που θέλουν να βοηθήσουν, χωρίς αποκλεισμούς. Να καλέσουν τον ίδιο τον Αρβανίτη ν’ ανακαλέσει την απόφαση που πήρε εν βρασμώ και χωρίς ψυχραιμία. Ώστε…
…Να ξαναβρεθεί το νήμα που τόσο βίαια κόπηκε. Και αυτή τη φορά να λάβουμε υπόψη μας, ότι η ΟΕΒΑΣ δεν μπορεί να νικηθεί με αυτόν τον τρόπο. Είναι πολύ σφιχτά οργανωμένη. Γιατί τόσα χρόνια τα μέλη της είναι 23 άντε 27 και δεν έχουν γίνει 35 ή 40; Γιατί εκδιώκονται οι Δρομείς Υγείας και τα νέα σωματεία δεν γίνονται δεκτά; Διότι θέλουν να έχουν, ως μέλη, μόνο σωματεία τα οποία ελέγχουν απόλυτα. Αν τους ξεφύγουν και 5-6, δεν πειράζει, ίσα ίσα προσδίδουν μια ψευδεπίγραφη δημοκρατικότητα στις στημένες εκλογικές φαρσοκωμωδίες τους. Δεν τους ενδιαφέρουν οι αθλητές. Δεν τους ενδιαφέρει η πρόοδος και η ευρεία διάδοση του διαχρονικού αθλητισμού. Θέλουν να έχουν 200 - 300 ανθρώπους για να συμμετέχουν στα «πανηγύρια» που διοργανώνουν. Με αυτούς ως άλλοθι, εισέπρατταν παλαιότερα τις επιχορηγήσεις τους, τώρα τα βοηθήματα, τις χορηγίες, τις δωρεές και είναι απόλυτα ευχαριστημένοι. Αυτός ήταν ο στόχος από την αρχή και έχει επιτευχθεί. Γιατί να βάλουν συνέταιρο σε ένα μαγαζί που λειτουργεί τόσο καλά για τόσα χρόνια; 
Όμως η ΟΕΒΑΣ είναι, πλέον, μια παρωχημένη και απαρχαιωμένη δομή, χωρίς νομική οντότητα. Απογυμνωμένη από κάθε θεσμική νομιμοποίηση και χωρίς ηθικά ερείσματα στην συνείδηση της πλειονότητας των βετεράνων αθλητών, συνεχίζει να υπάρχει χάρη στην λυσσαλέα επιμονή των…. ιδιοκτητών της και την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας του αθλητισμού που δεν εφαρμόζουν, ως οφείλουν, τον νόμο. Μια ομοσπονδία ανά άθλημα επιτρέπεται στη χώρα, με βάση τον ισχύοντα νόμο. Με ποια λογική, λοιπόν, οι διαχρονικοί αγωνιζόμενοι αθλητές δεν ανήκουν στον ΣΕΓΑΣ;
Είναι καιρός οι αθλητές ν’ ανοίξουν ένα νέο μονοπάτι, αφήνοντας πίσω τους, στην σήψη του, αυτόν τον γελοίο και αξιοθρήνητο θίασο, που αυτοαποκαλείται… ομοσπονδία.
Ο διαχρονικός αθλητισμός μπορεί να αναπτυχθεί μόνο αν απαιτήσει και πετύχει την ένταξη του στον ΣΕΓΑΣ. Οτιδήποτε άλλο είναι από μόνο του υποβάθμιση και απαξίωση της προσπάθειας και του κόπου των αθλητών. Ο τρόπος να το πετύχουμε θα βρεθεί. Αυτό που προέχει είναι η συνειδητοποίηση του στόχου, η ενότητα και η συνένωση των δυνάμεων προς την σωστή κατεύθυνση… 

*Η αρχιτέκτων μηχανικός - πολεοδόμος, Άννα Μάινα, είναι παλαιά αθλούμενη, σύζυγος και σύντροφος, επί 37 έτη, αγωνιζόμενου από το 1970 αθλητή, μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΒΑΣ Πειραιά και υποψήφια για την Δικαστική Επιτροπή της ΟΕΒΑΣ το 2016.

Κυριακή 2 Μαΐου 2021

Ενας ήσυχος θάνατος

Η «ομάδα όνειρο» του ελληνικού αθλητισμού, με τον Παναγιώτη Σπύρου όρθιο, τρίτο από αριστερά, και τον Χρήστο τελευταίο δεξιά, στην ίδια σειρά.

Πώς μια χαρμόσυνη μέρα μετατρέπεται σε ημέρα θλίψης... Το μήνυμα από τον Χρήστο, στις 10.27 το πρωί, Κυριακή του Πάσχα, ήταν αναπάντεχο: «Μείναμε χωρίς προπονητή, έφυγε ο κυρ Παναγιώτης το πρωί».
Ο Παναγιώτης Σπύρου «αποφάσισε» να φύγει από τον κόσμο αυτόν ήρεμα, ειρηνικά, χωρίς να ταλαιπωρήσει τ’ αγαπημένα του πρόσωπα, λίγες ώρες μετά την συμβολική Ανάσταση του Ιησού. Σα για να υλοποιήσει την ευχή από την λειτουργία του Ιωάννη του Χρυσόστομου, «Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα, εἰρηνικά, καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, αἰτησώμεθα».
Κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε στις 5 το πρωί, όπως συνήθιζε, για να πιεί το καφεδάκι του. Η αγαπημένη του σύντροφος, η Αγγελική, τον βρήκε να κοιμάται τον «αιώνιο ύπνο». Τον «πρόδωσε» η καρδιά του. Σε λίγες ημέρες, στις 24 Μαΐου, θα συμπλήρωνε τα 74 του χρόνια.
Υπήρξε από τους ιστορικούς αθλητές της άρσης βαρών των δεκαετιών του ’60 και του ’70 του περασμένου αιώνα. Πολλάκις πρωταθλητής Ελλάδος, το 1971 αναδείχθηκε 3ος στους Μεσογειακούς αγώνες της Σμύρνης με 400 στο σύνολο των τριών αγωνισμάτων. Το επόμενο έτος κατετάγη 12ος, στους 26, στην κατηγορία των 75 κιλών, στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου με 430κ. Ηταν 12ος στο ντεβελοπέ (καταργήθηκε ως αγώνισμα της άρσης βαρών από τον επόμενο χρόνο) με 145κ., 17ος στο αρασέ με 117,5κ. και 10ος στο επολέ ζετέ, με 167,5. Το 1973 κατέλαβε την 10η θέση στο πρωτάθλημα κόσμου, με 280κ. στο σύνολο (120 αρασέ, 12ος – 160 επολέ ζετέ, 9ος). Πήρε μέρος και στο Παγκόσμιο του 1975, όπου κατετάγη 19ος, στην κατηγορία των 82,5κ. με 292,5 (125-167,5).
Αργότερα ασχολήθηκε με επιτυχία με την προπονητική. Ηταν επί χρόνια ο άμεσος συνεργάτης του αρχιπροπονητή της «ομάδας όνειρο» του ελληνικού αθλητισμού, Χρήστου Ιακώβου, ο οποίος συγκλονίσθηκε ακούγοντας το θλιβερό μαντάτο και αναλύθηκε σε λυγμούς. Τους συνέδεαν τόσα πολλά πάνω από 50 χρόνια...


Ο 45χρονος γιός τού Παναγιώτη, Χρήστος (επάνω, στην ιστορική, πλέον, φωτογραφία, όταν, σε νηπιακή ηλικία... υποσχόταν πως θα ξεπερνούσε τον πατέρα, που, ήδη τον... καθοδηγούσε) αναδείχθηκε 7ος στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϊ (2000), ενώ ήταν 13ος σε εκείνους της Ατλάντα, το 1996. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1999, στο «Ειρήνης και Φιλίας», κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο επολέ ζετέ και την 4η θέση στο σύνολο, ενώ το 2002 πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο αρασέ στο πρωτάθλημα Ευρώπης, που διεξήχθη στην Αττάλεια (Τουρκία). Το 1995 αναδείχθηκε 3ος στο σύνολο στο παγκόσμιο εφηβικό πρωτάθλημα και 2ος στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό και το 1996, 2ος και στα δύο, ενώ ήταν 4ος στο Ευρωπαϊκό ανδρών. Ο Χρήστος, στις τελευταίες αρχαιρεσίες, εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΑΒ.
Και ο άλλος του γιός, ο 41 ετών τώρα, Κίμων ασχολήθηκε επιτυχώς με το άθλημα, αναδειχθείς πρωταθλητής Ελλάδος στις ηλικιακές κατηγορίες, ενώ πήρε μέρος και σε δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Παίδων το 1996 (8ος) κι εφήβων το 1999 (10ος).
Πέντε εγγόνια αφήνει ο Παναγιώτης Σπύρου. Και ο πρωτότοκος του Χρήστου, Παναγιώτης (γεννημένος το 2009) έχει, ήδη, πιάσει μπάρα και έχει δελτίο στην ΕΟΑΒ. Ο Χρήστος έχει, επίσης, τον Νίκο (2010) και την Μαργαρίτα (2018) και ο Κίμων τον Παναγιώτη (2008) και τον Αχιλλέα (2012).
Θα θυμόμαστε τον «χαμηλών τόνων», Παναγιώτη Σπύρου για το ήθος, την αξιοπρέπειά του και το αστείρευτο πηγαίο χιούμορ του, με το οποίο σ’ αιφνιδίαζε. Οι νεαροί αθλητές της εποχής που πρωταγωνιστούσε στα πλατό, τον χαρακτηρίζουν δάσκαλο.
Ηταν ένας αξιαγάπητος άνθρωπος, που δεν πέρασε απαρατήρητος από τη ζωή, και φεύγει αφήνοντας σε όσους τον γνώριζαν όμορφες, θετικές αναμνήσεις. Αλλά και θλίψη επειδή έφυγε νωρίς...