Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

Μεγάλες μορφές του στίβου στο Παγκόσμιο βετεράνων



Ο Ντάινις Κούλα.
«Χρυσοί» Ολυμπιονίκες και πρωταθλητές κόσμου, Ευρώπης, Αμερικής, Αφρικής κ.λπ. ήταν ανάμεσα στις πολλές χιλιάδες (σύμφωνα με τις δηλώσεις, πάνω από οκτώ), που αγωνίσθηκαν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου βετεράνων (ή διαχρονικών ή μάστερς) αθλητών, στη Λιόν (Γαλλία). Ψάχνοντας τ’ αποτελέσματα για τους Ελληνες, αλιεύσαμε μερικά σπουδαία ονόματα του παγκόσμιου κλασικού αθλητισμού. Πρωταθλητές, οι οποίοι, μη επαναπαυόμενοι στις δάφνες του παρελθόντος, τόλμησαν να συναγωνισθούν αθλητές με σαφώς μικρότερες επιτυχίες, μη φοβούμενοι τι θα σχολιάσει κάποιος αν δεν νικούσαν. Οπως και συνέβη σε μερικές περιπτώσεις. Σας παρουσιάζουμε αυτούς που, σχεδόν τυχαίως, βρήκαμε. Μπορεί, βεβαίως, να υπάρχουν και άλλοι.
Ντάινις Κούλα (Λετονία, κατηγορία ηλικίας 55-59): 3ος στον ακοντισμό με 54,01 (όργανο 0,7κ.). Είναι ο νικητής των Ολυμπιακών αγώνων της Μόσχας, το 1980, και 3ος στο 1ο πρωτάθλημα κόσμου, στο Ελσίνκι (Φινλανδία) το 1983. Το ατομικό του ρεκόρ, με το παλαιό ακόντιο, είναι 92,06μ.
Ο Τζέιμς Μπέκφορντ.
Τζέιμς Μπέκφορντ (Τζαμάικα, 40-44): Νίκησε στο μήκος με 7,40μ. Ατομικό ρεκόρ 8,62μ. και 17,92μ.(!) στο τριπλούν, αγώνισμα στο οποίο δεν έπαιρνε μέρος στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Ηταν 2ος στους Ολυμπιακούς του 1996 και 4ος το 2004, στην Αθήνα. Σε παγκόσμια πρωταθλήματα αναδείχθηκε 2ος το 1995 και το 2003, 4ος το 1997, 6ος το 2007, 7ος το 2001 και 9ος το 2005. Στον κλειστό στίβο ήταν 2ος στον κόσμο το 2004 και 5ος το 1997 και το 1999.
Ολγκα Τσερνιάβσκαγια (Ρωσία, 50-54): Πρώτευσε στην δισκοβολία (1κ.) με παγκόσμιο ρεκόρ της κατηγορίας (46,11μ.). Είχε αναδειχθεί πρωταθλήτρια κόσμου το 1993 και 3η το 1995, 5η στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης (1992) και 6η στης Ατλάντα (1996), 2η στο πρωτάθλημα Ευρώπης του 1990 και 5η το 1994. Είχε μετάσχει και στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, στα 41 της, αλλά κατετάγη 21η. Το ατομικό της ρεκόρ είναι 68,38μ.
Ράιμοντ Χεχτ (Γερμανία, 45-49): Νίκησε στον ακοντισμό με 60,70μ. (0,8κ.). Με 92,60μ. είναι 4ος στην κατάταξη όλων των εποχών με το καινούργιο ακόντιο. Ο σχεδόν «αιώνιος 4ος ή 5ος»: 4ος στους Ολυμπιακούς του 1996 και του 2000 και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1995, 5ος στα παγκόσμια του 1999 και του 2001 και στα Ευρωπαϊκά του 1994 και του 2002. Μοναδικό μετγάλο μετάλλιό του: Το χάλκινο ευρωπαϊκό του 1998.
Βασίλι Σοκόβ (Ρωσία, 45-49): 3ος στο τριπλούν με 13,32μ. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 17,59μ. Είχε αναδειχθεί 9ος στους Ολυμπιακούς του 1992, 4ος στο πρωτάθλημα κόσμου το 1991, 4ος και 5ος σε πρωταθλήματα Ευρώπης (το 1994 και το 1998, αντιστοίχως) και δύο φορές 3ος σε Ευρωπαϊκούς κλειστού στίβου (1992, 1994). 
Η Ολγκα Τσερνιάβσκαγια.
Ερικς Ραγκς (Λετονία, 40-44): Επικράτησε στον ακοντισμό με 70,17μ. Ηταν 7ος στους Ολυμπιακούς του 2004, 6ος στο πρωτάθλημα κόσμου το 2005 και 4ος στο Ευρωπαϊκό το 2002. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 86,47μ.
Ματίας Σούνεμπορν (Σουηδία, 40-44): Νίκησε στα 400μ. με 49’’34, αν και υπήρξε πολύ καλός άλτης του μήκους, με ρεκόρ 8,21μ. Το 1996 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος στους Ευρωπαϊκούς κλειστού στίβου και ήταν 8ος στους Ολυμπιακούς. Το 1995 αναδείχθηκε 2ος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του κλειστού και το 1998 5ος στο πρωτάθλημα Ευρώπης. Το 1993, με την εθνική Σουηδίας πήρε την 8η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 4Χ100μ.
Σον Μπόουνς (Ν. Αφρική, 40-44): Τερμάτισε 2ος στα 110μ. μ’ εμπόδια (ύψος 0,991μ.) με 14’’53. Από το 2001 κατέχει το ρεκόρ Αφρικής στα 60μ. μ’ εμπόδια (κλειστός στίβος) με 7’’52, ενώ από το 2001 έως το 2012 κατείχε το αντίστοιχο των 110μ. με 13’’26. Αναδείχθηκε 3ος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του κλειστού του 2001 στα 60μ. μ’ εμπόδια. Στα 110μ. νίκησε στο πρωτάθλημα Αφρικής το 1998 και το 2002 και στους αγώνες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (με Μ. Βρετανία, Αυστραλία, Καναδά και δεκάδες χώρες) το 2002.